1Tanrı yerini aldı tanrısal kurulda, Yargısını açıklıyor ilahların ortasında:2‹‹Ne zamana dek haksız karar verecek, Kötüleri kayıracaksınız? Sela3Zayıfın, öksüzün davasını savunun, Mazlumun, yoksulun hakkını arayın.4Zayıfı, düşkünü kurtarın, Onları kötülerin elinden özgür kılın.››5Bilmiyor, anlamıyorlar, Karanlıkta dolaşıyorlar. Yeryüzünün temelleri sarsılıyor.6‹‹ ‹Siz ilahlarsınız› diyorum, ‹Yüceler Yücesi'nin oğullarısınız hepiniz!›7Yine de insanlar gibi öleceksiniz, Sıradan bir önder gibi düşeceksiniz!››8Kalk, ey Tanrı, yargıla yeryüzünü! Çünkü bütün uluslar senindir.
1God presides in the great assembly; he renders judgment among the ‘gods’:2‘How long will you[1] defend the unjust and show partiality to the wicked?[2]3Defend the weak and the fatherless; uphold the cause of the poor and the oppressed.4Rescue the weak and the needy; deliver them from the hand of the wicked.5‘The “gods” know nothing, they understand nothing. They walk about in darkness; all the foundations of the earth are shaken.6‘I said, “You are ‘gods’; you are all sons of the Most High.”7But you will die like mere mortals; you will fall like every other ruler.’8Rise up, O God, judge the earth, for all the nations are your inheritance.