Davut'un oğlu Avşalom'dan kaçtığı zaman yazdığı mezmur
1Ya RAB, düşmanlarım ne kadar çoğaldı, Hele bana karşı ayaklananlar!2Birçoğu benim için: ‹‹Tanrı katında ona kurtuluş yok!›› diyor. Sela[1]3Ama sen, ya RAB, çevremde kalkansın, Onurum, başımı yukarı kaldıran sensin.4RAB'be seslenirim, Yanıtlar beni kutsal dağından. Sela5Yatar uyurum, Uyanır kalkarım, RAB destektir bana.6Korkum yok Çevremi saran binlerce düşmandan.7Ya RAB, kalk, ey Tanrım, kurtar beni! Vur bütün düşmanlarımın çenesine, Kır kötülerin dişlerini.8Kurtuluş RAB'dedir, Halkının üzerinde olsun bereketin! Sela
A psalm of David. When he fled from his son Absalom.
1Lord, how many are my foes! How many rise up against me!2Many are saying of me, ‘God will not deliver him.’[1]3But you, Lord, are a shield around me, my glory, the One who lifts my head high.4I call out to the Lord, and he answers me from his holy mountain.5I lie down and sleep; I wake again, because the Lord sustains me.6I will not fear though tens of thousands assail me on every side.7Arise, Lord! Deliver me, my God! Strike all my enemies on the jaw; break the teeth of the wicked.8From the Lord comes deliverance. May your blessing be on your people.