Hakimler 9 | Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Avimelek

1 Yerubbaal'ın oğlu Avimelek, dayılarının bulunduğu Şekem Kenti'ne giderek onlara ve annesinin boyundan gelen herkese şöyle dedi: 2 ‹‹Şekem halkına şunu duyurun: ‹Sizin için hangisi daha iyi? Gidyon'un yetmiş oğlu tarafından yönetilmek mi, yoksa bir kişi tarafından yönetilmek mi?› Unutmayın ki ben sizinle aynı etten, aynı kandanım.›› 3 Dayıları Avimelek'in söylediklerini Şekem halkına ilettiler. Halkın yüreği Avimelek'ten yanaydı. ‹‹O bizim kardeşimizdir›› dediler. 4 Ona Baal-Berit Tapınağı'ndan yetmiş parça gümüş verdiler. Avimelek bu parayla kiraladığı belalı serserileri peşine taktı. 5 Sonra Ofra'ya, babasının evine dönüp kardeşlerini, Yerubbaal'ın yetmiş oğlunu bir taşın üzerinde kesip öldürdü. Yalnız Yerubbaal'ın küçük oğlu Yotam kaçıp gizlendiği için sağ kaldı. 6 Şekem ve Beytmillo halkları toplanarak hep birlikte Şekem'de dikili taş meşesinin olduğu yere gittiler; Avimelek'i orada kral ilan ettiler. 7 Olup biteni Yotam'a bildirdiklerinde Yotam Gerizim Dağı'nın tepesine çıkıp yüksek sesle halka şöyle dedi: ‹‹Ey Şekem halkı, beni dinleyin, Tanrı da sizi dinleyecek. 8 Bir gün ağaçlar kendilerine bir kral meshetmek istediler; zeytin ağacına gidip, ‹Gel kralımız ol› dediler. 9 ‹‹Zeytin ağacı, ‹İlahları ve insanları onurlandırmak için kullanılan yağımı bırakıp ağaçlar üzerinde sallanmaya mı gideyim?› diye yanıtladı. 10 ‹‹Bunun üzerine ağaçlar incir ağacına, ‹Gel sen kralımız ol› dediler. 11 ‹‹İncir ağacı, ‹Tatlılığımı ve güzel meyvemi bırakıp ağaçlar üzerinde sallanmaya mı gideyim?› diye yanıtladı. 12 ‹‹Sonra ağaçlar asmaya, ‹Gel sen bizim kralımız ol› dediler. 13 Asma, ‹İlahlarla insanlara zevk veren yeni şarabımı bırakıp ağaçlar üzerinde sallanmaya mı gideyim?› dedi. 14 ‹‹Sonunda ağaçlar karaçalıya, ‹Gel sen kralımız ol› dediler. 15 ‹‹Karaçalı, ‹Eğer gerçekten beni kendinize kral meshetmek istiyorsanız, gelin gölgeme sığının› diye karşılık verdi, ‹Eğer sığınmazsanız, karaçalıdan çıkan ateş Lübnan'ın bütün sedir ağaçlarını yakıp kül edecektir.› 16 ‹‹Şimdi siz Avimelek'i kral yapmakla içten ve dürüst davrandığınızı mı sanıyorsunuz? Yerubbaal'la ailesine iyilik mi ettiniz? Ona hak ettiği gibi mi davrandınız? 17 Oysa babam sizi Midyanlılar'ın elinden kurtarmak için canını tehlikeye atarak sizin için savaştı. 18 Ama bugün siz babamın ailesine karşı ayaklandınız, yetmiş oğlunu bir taşın üzerinde kesip öldürdünüz. Cariyesinden doğan Avimelek kardeşiniz olduğu için onu Şekem'e kral yaptınız. 19 Eğer bugün Yerubbaal'la ailesine içten ve dürüst davrandığınıza inanıyorsanız, Avimelek'le sevinin, o da sizinle sevinsin! 20 Ama öyle değilse, dilerim, Avimelek ateş olsun, Şekem ve Beytmillo halkını yakıp kül etsin. Ya da Şekem ve Beytmillo halkı ateş olsun, Avimelek'i yakıp kül etsin.›› 21 Ardından Yotam kardeşi Avimelek'ten korktuğu için kaçtı, gidip Beer'e yerleşti. 22 Avimelek İsrail'i üç yıl yönetti. 23 Sonra Tanrı Avimelek'le Şekem halkını birbirine düşürdü; halk Avimelek'e başkaldırdı. 24 Tanrı bunu Avimelek'i Yerubbaal'ın yetmiş oğluna yapılan zorbalığın aynısına uğratmak, kardeşlerini öldüren Avimelek'ten ve onu bu kırıma isteklendiren Şekem halkından akıttıkları kanın öcünü almak için yaptı. 25 Şekem halkı dağ başlarında Avimelek'e pusu kurdu. Oradan geçen herkesi soyuyorlardı. Bu durum Avimelek'e bildirildi. 26 Ebet oğlu Gaal kardeşleriyle birlikte gelip Şekem'e yerleşti. Şekem halkı ona güvendi. 27 Bağlara çıkıp üzümleri topladıktan, ezip şarap yaptıktan sonra bir şenlik düzenlediler. İlahlarının tapınağına gittiler; orada yiyip içerken Avimelek'e lanetler yağdırdılar. 28 Ebet oğlu Gaal kalkıp şöyle dedi: ‹‹Avimelek kim ki, biz Şekem halkı ona hizmet edelim? Yerubbaal'ın oğlu değil mi o? Zevul da onun yardımcısı değil mi? Şekemliler'in babası Hamor'un soyundan gelenlere hizmet edin. Neden Avimelek'e hizmet edelim? 29 Keşke bu halkı ben yönetseydim! Avimelek'i uzaklaştırır ve, ‹Ordunu güçlendir de öyle ortaya çık!› derdim.›› 30 Kentin yöneticisi olan Zevul, Ebet oğlu Gaal'ın sözlerini duyunca öfkelendi. 31 Avimelek'e gizlice gönderdiği ulaklar aracılığıyla şöyle dedi: ‹‹Ebet oğlu Gaal ve kardeşleri Şekem'e geldiler. Kenti sana karşı ayaklandırıyorlar. 32 Gel, adamlarınla birlikte gece kırda pusuya yat. 33 Sabah güneş doğar doğmaz kalk, kenti bas. Gaal ile adamları sana saldırdığında onlara yapacağını yap.›› 34 Böylece Avimelek'le adamları gece kalkıp dört bölük halinde Şekem yakınında pusuya yattılar. 35 Ebet oğlu Gaal çıkıp kentin giriş kapısında durunca, Avimelek'le yanındakiler pusu yerinden fırladılar. 36 Gelenleri gören Gaal, Zevul'a, ‹‹Dağların tepesinden inip gelenlere bak!›› dedi. Zevul, ‹‹Adam sandığın aslında dağların gölgesidir›› diye karşılık verdi. 37 Ama Gaal ısrar etti: ‹‹Bak, topraklarımızın ortasında ilerleyenler var. Bir kısmı da Falcılar Meşesi yolundan geliyor.›› 38 Bunun üzerine Zevul, ‹‹ ‹Avimelek kim ki, ona hizmet edelim› diye övünen sen değil miydin?›› dedi, ‹‹Küçümsediğin halk bu değil mi? Haydi şimdi git, onlarla savaş!›› 39 Şekem halkına öncülük eden Gaal, Avimelek'le savaşa tutuştu. 40 Ama tutunamayıp kaçmaya başladı. Avimelek ardına düştü. Kentin giriş kapısına dek çok sayıda ölü yerde yatıyordu. 41 Avimelek Aruma'da kaldı. Zevul ise Gaal'ı ve kardeşlerini Şekem'den kovdu, kentte yaşamalarına izin vermedi. 42 Savaşın ertesi günü Avimelek Şekemliler'in tarlalarına gittiklerini haber aldı. 43 Adamlarını üç bölüğe ayırıp kırda pusuya yattı. Halkın kentten çıktığını görünce saldırıp onları öldürdü. 44 Sonra yanındaki bölükle hızla ilerleyerek kentin giriş kapısına dayandı. Öbür iki bölükse tarlalardakilere saldırıp onları öldürdü. 45 Avimelek gün boyu kente karşı savaştı; kenti ele geçirdikten sonra halkını kılıçtan geçirdi. Kenti yıkıp üstüne tuz serpti. 46 Şekem Kulesi'ndeki halk olup biteni duyunca, El-Berit Tapınağı'nın kalesine sığındı. 47 Onların Şekem Kulesi'nde toplandığını haber alan Avimelek, 48 yanındaki halkla birlikte Salmon Dağı'na çıktı. Eline bir balta alıp ağaçtan bir dal kesti, dalı omuzuna atarak yanındakilere, ‹‹Ne yaptığımı gördünüz›› dedi, ‹‹Çabuk olun, siz de benim gibi yapın.›› 49 Böylece hepsi birer dal kesip Avimelek'i izledi. Dalları kalenin dibinde yığıp ateşe verdiler. Şekem Kulesi'ndeki bin kadar kadın, erkek yanarak öldü. 50 Bundan sonra Avimelek Teves üzerine yürüdü, kenti kuşatıp ele geçirdi. 51 Kentin ortasında sağlam bir kule vardı. Kadın erkek bütün kent halkı oraya sığındı. Kapıları kapayıp kulenin damına çıktılar. 52 Avimelek gelip kuleyi kuşattı. Ateşe vermek için kapısına yaklaştığında, 53 bir kadın değirmenin üst taşını Avimelek'in üzerine atıp başını yardı. 54 Avimelek hemen silahlarını taşıyan uşağını çağırdı ve, ‹‹Kılıcını çek, beni öldür›› dedi, ‹‹Hiç kimse, ‹Avimelek'i bir kadın öldürdü› demesin.›› Uşak kılıcını Avimelek'e saplayıp onu öldürdü. 55 Avimelek'in öldüğünü görünce İsrailliler evlerine döndüler. 56 Böylece Tanrı yetmiş kardeşini öldürerek babasına büyük kötülük eden Avimelek'i cezalandırdı. 57 Tanrı Şekem halkını da yaptıkları kötülüklerden ötürü cezalandırdı. Yerubbaal'ın oğlu Yotam'ın lanetine uğradılar.

IBS-fordítás (Új Károli)

1 És elméne Abimélek, a Jerubbaál fia Sikembe, az õ anyjának atyjafiaihoz, 2 Mondjátok meg, kérlek, Sikem minden férfiának hallatára, melyik jobb 3 És elmondották anyjának testvérei róla mind e beszédeket Sikem minden 4 És adának néki hetven ezüst [pénzt] a Baál-Beritnek házából, és ezzel 5 És elméne atyjának házához Ofrába, és megölé testvéreit, Jerubbaál 6 És összegyülekezék Sikemnek egész polgársága, és Millónak egész háza, és 7 Mikor pedig [ezt] elbeszélték vala Jóthámnak, elment és megállott a 8 [Egyszer] elmenvén elmentek a fák, hogy királyt válaszszanak magoknak, 9 De az olajfa [így] felelt nékik: Elhagyjam az én kövérségemet, a 10 Akkor a fügefának szólottak a fák: Jer el te, [és] uralkodjál rajtunk! 11 De a fügefa [is] azt mondta nékik: Elhagyjam-é édességemet és jó 12 Azután a szõlõtõnek mondák a fák: Jer el te, uralkodjál rajtunk. 13 Azonban a szõlõtõ [is] azt mondta nékik: Elhagyjam-é mustomat, a mely 14 Mondának végre a fák mindnyájan a galagonyabokornak: Jer el te, 15 És monda a galagonyabokor a fáknak: Ha igazán királylyá kentek engem 16 Hát ti is most igazán és becsületesen cselekedtetek-é, hogy Abiméleket 17 Mert érettetek harczolt atyám, és még életével [is] semmit nem 18 Ti pedig most felkeltetek az én atyámnak háza ellen, és megöltétek 19 Ha igazán és becsületesen cselekedtetek Jerubbaállal és az õ házával a 20 De hogyha nem, jõjjön tûz ki Abimélekbõl, és emészsze meg Sikem férfiait 21 És elfutott Jóthám, és elmenekült, és elment Beérbe az õ atyjafia, 22 Mikor pedig uralkodék Abimélek Izráel felett három esztendeig: 23 Egy gonosz lelket bocsátott Isten Abimélek és Sikem férfiai közé, és 24 Hogy eljõjjön a Jerubbaál hetven fián elkövetett kegyetlenség 25 És lest vetének néki a Sikem férfiai a hegyeknek tetején, és kiraboltak 26 És eljött Gaál, Ebed fia és az õ atyjafiai, és bementek Sikembe, és 27 Annyira, hogy kimenvén a mezõre, leszüretelték szõlõiket, [mindjárt] ki 28 És monda Gaál, Ebed fia: Kicsoda Abimélek és kicsoda Sekem, hogy 29 Csak volna az én kezemben e nép, [majd] elûzném Abiméleket. És monda 30 Mikor pedig meghallotta Zebul, a városnak kormányzója, Gaálnak, az Ebed 31 És követeket küldött Abimélekhez Thormába, [ezt] izenvén: Ímé Gaál, az 32 Most azért készülj fel éjszaka, te és a te néped, mely veled van, és 33 És reggel, napfelköltekor korán kelj fel, és törj a városra, és mikor õ 34 És felkelt Abimélek és az egész nép, a mely vele volt, éjszaka, és lesbe 35 És kijött Gaál, az Ebed fia és megállott a város kapujának nyílásában. 36 És a mint meglátta Gaál a csapatot, monda Zebulnak: Ímé nép jõ alá a 37 De Gaál [csak] folytatta beszédét, és monda: Ímé [egy másik] csapat meg 38 Ekkor monda néki Zebul: Hol van most szád, melylyel mondád: Kicsoda 39 És kivonult Gaál Sikem polgárainak élén, és megütközött Abimélekkel. 40 De Abimélek megfutamította, úgy hogy elmenekült elõle, és sok sebesült 41 Abimélek pedig Arumában maradt, és Zebul elûzte Gaált és atyjafiait, 42 És lõn, hogy másnap kiméne a nép a mezõre, és megmondák Abiméleknek. 43 És az vette az õ népét, és három csapatra osztotta el, és lesbe állott a 44 És Abimélek és az a csapat, a mely vele volt, megtámadta és megszállotta 45 És Abimélek egész nap vívta a várost, mígnem bevette a várost, és a 46 Mikor pedig [ezt] meghallották Sikem tornyának minden férfiai, az El- 47 És mikor Abiméleknek elmondották, hogy Sikem tornyának minden férfiai 48 Felment Abimélek a Sálmon hegyére, õ és az egész nép, mely vele volt, és 49 Erre az egész népbõl kiki vágott magának ágakat, és követték Abiméleket, 50 Abimélek pedig elment Thébesbe, és táborba szállott Thébes ellen, és 51 De egy erõs torony volt a város közepén, és oda menekült minden férfi és 52 És Abimélek oda ment a toronyig, és ostrom alá vette azt, és egészen a 53 Akkor egy asszony egy malomkõdarabot gördített le 54 Ki mindjárt oda hívta fegyverhordozó apródját, és monda néki: Vond ki 55 Mikor pedig az Izráel férfiai látták, hogy Abimélek meghalt, kiki 56 Így fizetett meg Isten Abiméleknek azért a gonoszságért, melyet atyja 57 És a Sikem férfiainak fejére is visszahárított Isten minden rosszat, és