Mezmur 90

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Turkish Bible Society'dan
1 Ya Rab, barınak oldun bize Kuşaklar boyunca.2 Dağlar var olmadan, Daha evreni ve dünyayı yaratmadan, Öncesizlikten sonsuzluğa dek Tanrı sensin.3 İnsanı toprağa döndürürsün, ‹‹Ey insanoğulları, toprağa dönün!›› diyerek.4 Çünkü senin gözünde bin yıl Geçmiş bir gün, dün gibi, Bir gece nöbeti gibidir.5 İnsanları bir düş gibi siler, süpürürsün, Sabah biten ot misali:6 Sabah filizlenir, büyür, Akşam solar, kurur.7 Eriyip bitiyoruz senin öfkenden, Kızgınlığından dehşete düşüyoruz.8 Suçlarımızı önüne, Gizli günahlarımızı yüzünün ışığına çıkardın.9 Gazabından kısalıyor günlerimiz, Bir soluk gibi tükeniyor yıllarımız.10 Ömrümüz yetmiş yıl sürüyor, Bilemedin seksen, o da sağlıklıysak; En güzel yıllar da zahmetle, kederle geçiyor, Çabucak bitiyor, uçup gidiyoruz.11 Kim bilir gazabının gücünü? Çünkü öfken sana duyulan korku kadar güçlüdür.12 Bu yüzden günlerimizi saymayı bize öğret ki, Bilgelik kazanalım.13 Vazgeç, ya RAB! Öfken ne zamana dek sürecek? Acı kullarına!14 Sabah bizi sevginle doyur, Ömrümüz boyunca sevinçle haykıralım.15 Kaç gün bizi sıkıntıya soktunsa, Kaç yıl çile çektirdinse, O kadar sevindir bizi.16 Yaptıkların kullarına, Görkemin onların çocuklarına görünsün.17 Tanrımız Rab bizden hoşnut kalsın. Ellerimizin emeğini boşa çıkarma. Evet, ellerimizin emeğini boşa çıkarma.

Mezmur 90

Einheitsübersetzung 2016

Katholisches Bibelwerk'dan
1 Ein Bittgebet des Mose, des Mannes Gottes. O Herr, du warst uns Wohnung von Geschlecht zu Geschlecht.2 Ehe geboren wurden die Berge, / ehe du unter Wehen hervorbrachtest Erde und Erdkreis, bist du Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.3 Zum Staub zurückkehren lässt du den Menschen, du sprichst: Ihr Menschenkinder, kehrt zurück! (Mez 146:4)4 Denn tausend Jahre sind in deinen Augen wie der Tag, der gestern vergangen ist, wie eine Wache in der Nacht. (2 Pe 3:8)5 Du raffst sie dahin, sie werden wie Schlafende. Sie gleichen dem Gras, das am Morgen wächst: (Eyü 14:2; Mez 37:2; Mez 58:8; Mez 102:12; Mez 103:15; Yşa 40:6)6 Am Morgen blüht es auf und wächst empor, am Abend wird es welk und verdorrt.7 Ja, unter deinem Zorn schwinden wir hin, durch deine Zornesglut werden wir starr vor Schrecken.8 Unsere Sünden hast du vor dich hingestellt, unsere verborgene Schuld in das Licht deines Angesichts. (Mez 109:15; Hoş 7:2)9 Ja, unter deinem Grimm gehen all unsere Tage dahin, wir beenden unsere Jahre wie einen Seufzer. (Eyü 7:6; Eyü 14:1; Mez 39:6; Mez 89:48; Mez 102:12; Mez 109:23; Mez 144:4; Vai 6:12; Bil 2:5)10 Die Zeit unseres Lebens währt siebzig Jahre, wenn es hochkommt, achtzig. Das Beste daran ist nur Mühsal und Verhängnis, schnell geht es vorbei, wir fliegen dahin. (Yar 6:3; Sir 18:9)11 Wer erkennt die Macht deines Zorns und fürchtet deinen Grimm?[1]12 Unsere Tage zu zählen, lehre uns! Dann gewinnen wir ein weises Herz. (Mez 39:5)13 Kehre doch um, HERR! - Wie lange noch? Um deiner Knechte willen lass es dich reuen!14 Sättige uns am Morgen mit deiner Huld! Dann wollen wir jubeln und uns freuen all unsre Tage. (Mez 46:6; Mez 143:8; Ağı 3:23)15 Erfreue uns so viele Tage, wie du uns gebeugt hast, so viele Jahre, wie wir Unheil sahn.16 Dein Wirken werde sichtbar an deinen Knechten und deine Pracht an ihren Kindern. (Yşa 5:12)17 Güte und Schönheit des Herrn, unseres Gottes, sei über uns! / Lass gedeihen das Werk unserer Hände, ja, das Werk unserer Hände lass gedeihn!