Mezmur 22

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Turkish Bible Society'dan
1 Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin? Niçin bana yardım etmekten, Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?2 Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun, Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.3 Oysa sen kutsalsın, İsrail'in övgüleri üzerine taht kuran sensin.4 Sana güvendiler atalarımız, Sana dayandılar, onları kurtardın.5 Sana yakarıp kurtuldular, Sana güvendiler, aldanmadılar.6 Ama ben insan değil, toprak kurduyum, İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.7 Beni gören herkes alay ediyor, Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,8 ‹‹Sırtını RAB'be dayadı, kurtarsın bakalım onu, Madem onu seviyor, yardım etsin!››9 Oysa beni ana rahminden çıkaran, Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.10 Doğuşumdan beri sana teslim edildim, Ana rahminden beri Tanrım sensin.11 Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda, Yardım edecek kimse yok.12 Boğalar kuşatıyor beni, Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.13 Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi Ağızlarını açıyorlar bana.14 Su gibi dökülüyorum, Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor; Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.15 Gücüm çömlek parçası gibi kurudu, Dilim damağıma yapışıyor; Beni ölüm toprağına yatırdın.16 Köpekler kuşatıyor beni, Kötüler sürüsü çevremi sarıyor, Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.17 Bütün kemiklerimi sayar oldum, Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.18 Giysilerimi aralarında paylaşıyor, Elbisem için kura çekiyorlar.19 Ama sen, ya RAB, uzak durma; Ey gücüm benim, yardımıma koş!20 Canımı kılıçtan, Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!21 Kurtar beni aslanın ağzından, Yaban öküzlerinin boynuzundan. Yanıt ver bana!22 Adını kardeşlerime duyurayım, Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:23 Ey sizler, RAB'den korkanlar, O'na övgüler sunun! Ey Yakup soyu, O'nu yüceltin! Ey İsrail soyu, O'na saygı gösterin!24 Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı, Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi; Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.25 Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta, Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.26 Yoksullar yiyip doyacak, RAB'be yönelenler O'na övgü sunacak. Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!27 Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RAB'be dönecek, Ulusların bütün soyları O'nun önünde yere kapanacak.28 Çünkü egemenlik RAB'bindir, Ulusları O yönetir.29 Yeryüzündeki bütün zenginler doyacak Ve O'nun önünde yere kapanacak, Toprağa gidenler, Ölümlerine engel olamayanlar, Eğilecekler O'nun önünde.30 Gelecek kuşaklar O'na kulluk edecek, Rab yeni kuşaklara anlatılacak.31 O'nun kurtarışını, ‹‹Rab yaptı bunları›› diyerek, Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.

Mezmur 22

Einheitsübersetzung 2016

Katholisches Bibelwerk'dan
1 Für den Chormeister. Nach der Weise Hinde der Morgenröte. Ein Psalm Davids.2 Mein Gott, mein Gott, warum hast du mich verlassen, bleibst fern meiner Rettung, den Worten meines Schreiens? (Mat 27:46)3 Mein Gott, ich rufe bei Tag, doch du gibst keine Antwort; und bei Nacht, doch ich finde keine Ruhe.4 Aber du bist heilig, du thronst über dem Lobpreis Israels. (Yşa 6:3)5 Dir haben unsere Väter vertraut, sie haben vertraut und du hast sie gerettet. (Mez 25:2)6 Zu dir riefen sie und wurden befreit, dir vertrauten sie und wurden nicht zuschanden.7 Ich aber bin ein Wurm und kein Mensch, der Leute Spott, vom Volk verachtet. (Eyü 25:6; Yşa 41:14; Yşa 53:3)8 Alle, die mich sehen, verlachen mich, verziehen die Lippen, schütteln den Kopf: (Mez 109:25; Mat 27:39)9 Wälze die Last auf den HERRN! Er soll ihn befreien, er reiße ihn heraus, wenn er an ihm Gefallen hat! (Mat 27:43; Bil 2:18)10 Du bist es, der mich aus dem Schoß meiner Mutter zog, der mich anvertraut der Brust meiner Mutter. (Yşa 44:2)11 Von Geburt an bin ich geworfen auf dich, vom Mutterleib an bist du mein Gott. (Mez 71:6)12 Sei mir nicht fern, denn die Not ist nahe und kein Helfer ist da! (Mez 22:20; Mez 35:22; Mez 38:22; Mez 40:14; Mez 71:12)13 Viele Stiere haben mich umgeben, Büffel von Baschan mich umringt.14 Aufgesperrt haben sie gegen mich ihren Rachen, wie ein reißender, brüllender Löwe. (Mez 17:12; 1 Pe 5:8)15 Hingeschüttet bin ich wie Wasser, gelöst haben sich all meine Glieder, mein Herz ist geworden wie Wachs, in meinen Eingeweiden zerflossen.16 Meine Kraft ist vertrocknet wie eine Scherbe, / die Zunge klebt mir am Gaumen, du legst mich in den Staub des Todes. (Yu 19:28)17 Denn Hunde haben mich umlagert, / eine Rotte von Bösen hat mich umkreist. Sie haben mir Hände und Füße durchbohrt.[1]18 Ich kann all meine Knochen zählen; sie gaffen und starren mich an.19 Sie verteilen unter sich meine Kleider und werfen das Los um mein Gewand. (Mat 27:35; Yu 19:23)20 Du aber, HERR, halte dich nicht fern! Du, meine Stärke, eile mir zu Hilfe! (Mez 22:12)21 Entreiß mein Leben dem Schwert, aus der Gewalt der Hunde mein einziges Gut!22 Rette mich vor dem Rachen des Löwen und vor den Hörnern der Büffel! - / Du hast mir Antwort gegeben. (Mez 17:12; 2 Ti 4:17)23 Ich will deinen Namen meinen Brüdern verkünden, inmitten der Versammlung dich loben. (Mez 9:15; Mez 22:26; Mez 26:12; Mez 35:18; Mez 40:10; Mez 107:32; Mez 109:30; Mez 111:1; İbr 2:12)24 Die ihr den HERRN fürchtet, lobt ihn; / all ihr Nachkommen Jakobs, rühmt ihn; erschauert vor ihm, all ihr Nachkommen Israels!25 Denn er hat nicht verachtet, nicht verabscheut des Elenden Elend. Er hat sein Angesicht nicht verborgen vor ihm; er hat gehört, als er zu ihm schrie.26 Von dir kommt mein Lobpreis in großer Versammlung, ich erfülle mein Gelübde vor denen, die ihn fürchten. (Mez 66:13)27 Die Armen sollen essen und sich sättigen; / den HERRN sollen loben, die ihn suchen. Aufleben soll euer Herz für immer. (Mez 69:33)28 Alle Enden der Erde sollen daran denken/ und sich zum HERRN bekehren: Vor dir sollen sich niederwerfen alle Stämme der Nationen. (Yşa 45:22; Tob 13:13)29 Denn dem HERRN gehört das Königtum; er herrscht über die Nationen. (Mez 24:7)30 Es aßen und warfen sich nieder alle Mächtigen der Erde. Alle, die in den Staub gesunken sind, sollen vor ihm sich beugen. Und wer sein Leben nicht bewahrt hat,31 Nachkommen werden ihm dienen. Vom Herrn wird man dem Geschlecht erzählen, das kommen wird. / (Mez 48:14; Mez 71:18; Mez 78:3; Mez 102:19; Mez 145:4)32 Seine Heilstat verkündet man einem Volk, das noch geboren wird: Ja, er hat es getan.