1RAB'bi seviyorum, Çünkü O feryadımı duyar.2Bana kulak verdiği için, Yaşadığım sürece O'na sesleneceğim.3Ölüm iplerine dolaşmıştım, Ölüler diyarının kâbusu yakama yapışmıştı, Sıkıntıya, acıya gömülmüştüm.4O zaman RAB'bi adıyla çağırdım, ‹‹Aman, ya RAB, kurtar canımı!›› dedim.5RAB lütufkâr ve adildir, Sevecendir Tanrımız.6RAB saf insanları korur, Tükendiğim zaman beni kurtardı.7Ey canım, yine huzura kavuş, Çünkü RAB sana iyilik etti.8Sen, ya RAB, canımı ölümden, Gözlerimi yaştan, Ayaklarımı sürçmekten kurtardın.9Yaşayanların diyarında, RAB'bin huzurunda yürüyeceğim.10İman ettim, ‹‹Büyük acı çekiyorum›› dediğim zaman bile[1].11Şaşkınlık içinde, ‹‹Bütün insanlar yalancı›› dedim.12Ne karşılık verebilirim RAB'be, Bana yaptığı onca iyilik için?13Kurtuluş sunusu olarak kadeh kaldırıp RAB'bi adıyla çağıracağım.14Bütün halkının önünde, RAB'be adadıklarımı yerine getireceğim.15RAB'bin gözünde değerlidir[2] Sadık kullarının ölümü.16Ya RAB, ben gerçekten senin kulunum; Kulun, hizmetçinin oğluyum, Sen çözdün bağlarımı.17Ya RAB, seni adınla çağırıp Şükran kurbanı sunacağım.18RAB'be adadıklarımı yerine getireceğim Bütün halkının önünde,19RAB'bin Tapınağı'nın avlularında, Senin orta yerinde, ey Yeruşalim! RAB'be övgüler sunun!
1Ich liebe den HERRN; denn er hört
meine Stimme, mein Flehen um Gnade.2Ja, er hat sein Ohr mir zugeneigt,
alle meine Tage will ich zu ihm rufen.[1]3Mich umfingen Fesseln des Todes, /
Bedrängnisse der Unterwelt haben mich getroffen,
Bedrängnis und Kummer treffen mich. (Mez 18:5; Yun 2:3)4Ich rief den Namen des HERRN:
Ach HERR, rette mein Leben!5Gnädig ist der HERR und gerecht,
unser Gott erbarmt sich. (Çık 34:6; Mez 86:15; Mez 103:8; Mez 111:4; Mez 112:4; Mez 145:8; Mik 7:18)6Arglose behütet der HERR.
Ich war schwach, er hat mich gerettet.7Komm wieder zur Ruhe, meine Seele,
denn der HERR hat dir Gutes erwiesen.8Ja, du hast mein Leben dem Tod entrissen,
mein Auge den Tränen, meinen Fuß dem Straucheln. (Mez 9:14; Mez 56:14)9So gehe ich meinen Weg vor dem HERRN
im Land der Lebenden. (Mez 27:13)10Ich glaube - auch wenn ich sagen muss:
Ich bin tief erniedrigt!11Ich sagte in meiner Bestürzung:
Alle Menschen sind Lügner. (Mez 12:3; Rom 3:4)12Wie kann ich dem HERRN vergelten
all das Gute, das er mir erwiesen?13Den Becher des Heils will ich erheben.
Ausrufen will ich den Namen des HERRN.14Meine Gelübde will ich dem HERRN erfüllen
in Gegenwart seines ganzen Volks. (Mez 66:13)15Kostbar ist in den Augen des HERRN
der Tod seiner Frommen. (Mez 72:14)16Ach HERR, ich bin doch dein Knecht, /
dein Knecht bin ich, der Sohn deiner Magd!
Gelöst hast du meine Fesseln.17Ich will dir ein Opfer des Dankes bringen,
ausrufen will ich den Namen des HERRN.18Meine Gelübde will ich dem HERRN erfüllen
in Gegenwart seines ganzen Volks, (Mez 66:13)19in den Höfen des Hauses des HERRN,
in deiner Mitte, Jerusalem.
Halleluja!