1Ey bütün uluslar, el çırpın! Sevinç çığlıkları atın Tanrı'nın onuruna!2Ne müthiştir yüce RAB, Bütün dünyanın ulu Kralı.3Halkları altımıza, Ulusları ayaklarımızın dibine serer.4Sevdiği Yakup'un gururu olan mirasımızı O seçti bizim için. Sela5RAB Tanrı sevinç çığlıkları, Boru sesleri arasında yükseldi.6Ezgiler sunun Tanrı'ya, ezgiler; Ezgiler sunun Kralımız'a, ezgiler!7Çünkü Tanrı bütün dünyanın kralıdır, Maskil[1] sunun!8Tanrı kutsal tahtına oturmuş, Krallık eder uluslara.9Ulusların önderleri İbrahim'in Tanrısı'nın halkıyla bir araya gelmiş; Çünkü Tanrı'ya aittir yeryüzü kralları. O çok yücedir.
1Dem Chorleiter. Von den Söhnen Korachs. Ein Psalm. (Mez 42:1)2Ihr Völker alle, klatscht in die Hände! Jauchzt Gott mit Jubelschall!3Denn der HERR, der Höchste, ist gefürchtet, ein großer König über die ganze Erde. (Mez 66:5; Mez 95:3; Mez 99:2; Zek 14:9; Mal 1:14)4Er unterwarf uns die Völker und die Völkerschaften unter unsere Füße.5Er erwählte für uns unser Erbe, den Stolz Jakobs, den er geliebt hat. // (Hez 20:6; Amo 8:7; Mal 2:3)6Gott ist emporgestiegen unter Jauchzen, der HERR beim Schall des Horns. (1 Ta 15:28)7Singt Gott, singet, singt unserem König, singet[1]! (Mez 30:5)8Denn Gott ist König der ganzen Erde; singt einen Psalm[2]! (Mez 99:2; Zek 14:9; Mal 1:14)9Gott ist König geworden über die Nationen; Gott hat sich auf seinen heiligen Thron gesetzt. (Va 15:3)10Die Edlen der Völker haben sich versammelt ⟨mit dem⟩ Volk des Gottes Abrahams; denn die Könige[3] der Erde sind Gottes; er ist sehr erhaben. (Yşa 2:3)