Mezmur 41

Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Turkish Bible Society'dan
1 Ne mutlu yoksulu düşünene! RAB kurtarır onu kötü günde.2 Korur RAB, yaşatır onu, Ülkede mutlu kılar, Terk etmez düşmanlarının eline.3 Destek olur RAB ona Yatağa düşünce; Hastalandığında sağlığa kavuşturur onu.4 ‹‹Acı bana, ya RAB!›› dedim, ‹‹Şifa ver bana, çünkü sana karşı günah işledim!››5 Kötü konuşuyor düşmanlarım ardımdan: ‹‹Ne zaman ölecek adı batası?›› diyorlar.6 Biri beni görmeye geldi mi, boş laf ediyor, Fesat topluyor içinde, Sonra dışarı çıkıp fesadı yayıyor.7 Benden nefret edenlerin hepsi Fısıldaşıyor aralarında bana karşı, Zararımı düşünüyorlar,8 ‹‹Başına öyle kötü bir şey geldi ki›› diyorlar, ‹‹Yatağından kalkamaz artık.››9 Ekmeğimi yiyen, güvendiğim yakın dostum bile İhanet etti bana.10 Bari sen acı bana, ya RAB, kaldır beni. Bunların hakkından geleyim.11 Düşmanım zafer çığlığı atmazsa, O zaman anlarım benden hoşnut kaldığını.12 Dürüstlüğümden ötürü bana destek olur, Sonsuza dek beni huzurunda tutarsın.13 Öncesizlikten sonsuza dek, Övgüler olsun İsrail'in Tanrısı RAB'be! Amin! Amin!

Mezmur 41

Elberfelder Bibel

SCM Verlag'dan
1 Dem Chorleiter. Ein Psalm. Von David.2 Glücklich, wer achthat auf den Geringen; am Tage des Übels wird der HERR ihn retten. (Özd 14:21; Özd 19:17; Mat 5:7)3 Der HERR wird ihn bewahren und ihn am Leben erhalten; er wird glücklich gepriesen im Lande. Gib ihn nicht der Gier seiner Feinde preis![1]4 Der HERR wird ihn stützen auf dem Siechbett, sein ganzes Lager wandelst du um in seiner Krankheit.5 Ich sprach: HERR, sei mir gnädig! Heile meine Seele, denn ich habe gegen dich gesündigt. (Mez 51:3; Mez 51:6; Mez 56:2; Mez 57:2; Mez 67:2; Mez 86:3)6 Meine Feinde reden Böses gegen mich:[2] »Wann wird er sterben und sein Name verloren gehen?«7 Und wenn einer kommt, um ⟨mich⟩ zu sehen, redet Falsches[3] sein Herz, er[4] sammelt sich Schlechtes; er geht hinaus, ⟨draußen⟩ sagt er es.8 Vereint gegen mich flüstern all meine Hasser; gegen mich ersinnen sie mir Böses:9 »Verderben[5] ist über ihn ausgegossen; und der da liegt, wird nicht wieder aufstehen.« (Mez 101:3)10 Selbst mein Freund[6], auf den ich vertraute, der mein Brot aß, hat die Ferse gegen mich erhoben. (Mez 55:13; Yu 13:18)11 Du aber, HERR, sei mir gnädig und richte mich auf, dass ich es ihnen vergelte!12 Daran erkenne ich, dass du Gefallen an mir hast, dass mein Feind nicht über mich jauchzt. (Mez 30:2)13 Ich aber in meiner Lauterkeit, mich hast du aufrecht gehalten und mich vor dein Angesicht gestellt auf ewig. (Mez 147:6)14 Gepriesen sei der HERR, der Gott Israels, von Ewigkeit zu Ewigkeit! Amen, ja Amen. (Mez 72:18; Mez 89:53; Mez 106:48)