1Ammon Kralı Nahaş Yaveş-Gilat üzerine yürüyüp kenti kuşattı. Bütün Yaveşliler, Nahaş'a, ‹‹Bizimle bir antlaşma yap, sana kulluk ederiz›› dediler.2Ama Ammonlu Nahaş, ‹‹Ancak bir koşulla sizinle antlaşma yaparım›› diye karşılık verdi, ‹‹Bütün İsrail halkını küçük düşürmek için her birinizin sağ gözünü oyup çıkaracağım.››3Yaveş Kenti'nin ileri gelenleri ona, ‹‹İsrail'in her bölgesine ulaklar göndermemiz için bize yedi günlük bir süre tanı›› dediler, ‹‹Eğer bizi kurtaracak kimse çıkmazsa o zaman sana teslim oluruz.››4Ulaklar Saul'un yaşadığı Giva Kenti'ne gelip olanları halka bildirince, herkes hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı.5Tam o sırada Saul, öküzlerinin ardında, tarladan dönüyordu. ‹‹Halka ne oldu? Neden böyle ağlıyorlar?›› diye sordu. Yaveşliler'in söylediklerini ona anlattılar.6Saul bu sözleri duyunca, Tanrı'nın Ruhu güçlü bir biçimde onun üzerine indi. Saul çok öfkelendi.7Bir çift öküz alıp parçaladı. Ulaklar aracılığıyla İsrail'in her bölgesine bu parçaları gönderip şöyle dedi: ‹‹Saul ile Samuel'in ardınca gelmeyen herkesin öküzlerine de aynı şey yapılacaktır.›› Halk RAB korkusuyla sarsıldı ve tek beden halinde yola çıktı.8Saul onları Bezek'te topladı. İsrail halkı üç yüz bin, Yahudalılar ise otuz bin kişiydi.9Oraya gelen Yaveşli ulaklara şöyle dediler: ‹‹Yaveş-Gilat halkına, ‹Yarın öğleye doğru kurtarılacaksınız› deyin.›› Ulaklar gidip bu haberi iletince Yaveşliler sevindi.10Ammonlular'a, ‹‹Yarın size teslim olacağız›› dediler, ‹‹Bize ne dilerseniz yapın.››11Ertesi gün Saul adamlarını üç bölüğe ayırdı. Adamlar sabah nöbetinde Ammonlular'ın ordugahına girdi. Kırım günün en sıcak zamanına dek sürdü. Sağ kalanlar dağıldı; iki kişi bile bir arada kalmadı.12Bundan sonra halk Samuel'e, ‹‹ ‹Saul mu bize krallık yapacak?› diyenler kimdi? Getirin onları, öldürelim›› dedi.13Ama Saul, ‹‹Bugün hiç kimse öldürülmeyecek›› diye yanıtladı, ‹‹Çünkü RAB bugün İsrail halkına kurtuluş verdi.››14Samuel halka, ‹‹Haydi, Gilgal'a gidip orada krallığı yeniden onaylayalım›› dedi.15Böylece bütün halk Gilgal'a gidip RAB'bin önünde Saul'un kral olduğunu onayladı. Orada, RAB'bin önünde esenlik kurbanları kestiler; Saul da bütün İsrailliler de büyük bir sevinç yaşadılar.
1Vid den här tiden ledde Nahas ammoniternas armé mot Israel och belägrade staden Jabes-Gilead. Invånarna i Jabes bad om fred: "Slut fred med oss, så ska vi bli era tjänare", bad de.2"Det ska ni få bli", sa Nahas. "Men bara på det villkoret att jag får sticka ut höger öga på varenda en av er, så att hela Israel blir förolämpat."3"Låt oss få sju dagar på oss så att vi kan ta reda på om vi får någon hjälp!" svarade Jabes äldste. "Om inte våra bröder kommer och räddar oss, ska vi gå med på dina villkor."4När budbärarna kom till Sauls hemstad Gibea och berättade hur läget var började alla att gråta.5Saul hade varit ute och plöjt på åkern, och när han återvände till staden frågade han: "Vad är det som har hänt? Varför gråter alla?"När de berättade för honom vad budbärarna från Jabes hade sagt,6kom Guds Ande med stor kraft över Saul och han brann av vrede.7Han tog två oxar, styckade dem och sände ut styckena med budbärare över hela Israel."Så här ska det gå med oxarna som tillhör den som vägrar att följa Saul och Samuel i strid", sa han. Fruktan föll över folket, och de ställde upp till sista man.8Han räknade dem i Besek och fann att de var 300.000, förutom 30.000 män från Juda.9Då skickade han budbärare tillbaka till Jabes-Gilead med beskedet: "Vi kommer att rädda er när det är som hetast i morgon!"Givetvis blev det en oerhörd glädje i staden när budskapet nådde fram.10Männen i Jabes meddelade sedan sina fiender: "Vi ger oss! I morgon kan ni komma och göra med oss som ni vill."11Men under natten kom Saul. Han hade delat upp sin armé i tre grupper. Före gryningen överrumplade de ammoniterna och dödade dem nästan allesammans under förmiddagens lopp. Resten av deras armé blev så grundligt skingrad, att inte ens två personer kom undan tillsammans.12Senare sa folket till Samuel: "Var finns de män som sa att Saul inte skulle bli vår kung? För hit dem, så ska vi döda dem! "13Men Saul svarade: "Ingen ska avrättas i dag när Herren har räddat Israel!"14Då sa Samuel till folket: "Kom, låt oss alla gå till Gilgal och än en gång bekräfta att Saul är vår kung."15De gick därför till Gilgal, och vid en högtidlig ceremoni inför Herren krönte de Saul till kung. Sedan offrade de tackoffer till Herren, och Saul och hela Israel firade den lyckliga utgången.