Judges 21

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Potem Izraelici przysięgli w Mispie: Żaden z nas nie da Beniaminicie swojej córki za żonę. 2 Przyszedł też lud do Betel i siedzieli tam przed obliczem Boga aż do wieczora, wznosili swój głos i gorzko płakali.[1] 3 Mówili: Dlaczego, JHWH, Boże Izraela, stało się to w Izraelu, że wypadło dziś z Izraela jedno plemię? 4 Nazajutrz zaś, gdy lud wstał, zbudowali tam ołtarz i złożyli ofiary całopalne oraz ofiary pokoju. 5 Wtedy też pytali synowie Izraela: Kto spośród wszystkich plemion Izraela nie przyszedł na zgromadzenie do JHWH? Złożyli bowiem wielką[2] przysięgę, że ten, kto nie przyjdzie do JHWH do Mispy – jak powiedziano – na pewno umrze. 6 Żałowali więc synowie Izraela swojego brata Beniamina i powtarzali: Dzisiaj zostało odcięte jedno plemię od Izraela. 7 Co dla nich zrobimy, dla pozostałych, co do kobiet? Bo my przysięgliśmy JHWH, że nie damy im za żonę [żadnej] z naszych córek! 8 I pytali: Czy jest jakieś jedno z plemion Izraela, które nie przyszło do JHWH do Mispy? A oto nie przyszedł na zgromadzenie do obozu nikt z Jabesz w Gileadzie! (1Sa 11:1; 1Sa 31:11) 9 Lud przeliczył się więc i – tak! – z mieszkańców Jabesz w Gileadzie nie było tam nikogo. 10 Społeczność Izraela posłała tam zatem dwanaście tysięcy ludzi spośród dzielnych wojowników i [tak] im nakazała: Idźcie i wybijcie ostrzem miecza mieszkańców Jabesz w Gileadzie wraz z kobietami i dziećmi.[3] (Nu 31:17; Jud 19:29; 1Sa 11:7) 11 Ale to jest rzecz, którą [jeszcze] zrobicie: Każdego mężczyznę i każdą kobietę obeznaną z łóżkiem mężczyzny,[4] obłożycie klątwą, lecz zachowajcie dziewice – i tak uczynili.[5] (Jos 6:17; Jos 10:28; Jos 10:35; Jos 10:39; Jos 10:40; Jos 11:11; Jos 11:20) 12 I znalazło się wśród mieszkańców Jabesz w Gileadzie czterysta dziewcząt, dziewic, które nie poznały mężczyzny, jeśli chodzi o łóżko mężczyzny, i przyprowadzili je do obozu do Szilo, które leży w ziemi Kanaan. 13 Wtedy posłali – cała społeczność – i przemówili do synów Beniamina, którzy pozostawali przy skale Rimmon, i ogłosili im pokój. 14 I wrócił Beniamin w tym czasie, a [oni] dali im za żony kobiety, które przeżyły, spośród kobiet Jabesz w Gileadzie. Lecz nie znaleźli im ich dość. 15 A lud [wciąż] żałował Beniamina, że JHWH zrobił wyrwę wśród plemion Izraela. 16 Wówczas starsi społeczności powiedzieli: Co zrobimy dla pozostałych, w sprawie kobiet [dla nich], bo kobieta u Beniamina została wygubiona? 17 Mówiono także: [Jak zachować] własność ocalonych z Beniamina, by nie zostało wymazane plemię z Izraela? 18 My przecież nie możemy dać im kobiet z naszych córek, bo synowie Izraela przysięgli: Przeklęty ten, kto da Beniaminowi kobietę. 19 I powiedzieli: Oto co roku[6] odbywa się święto JHWH w Szilo, które leży na północ od Betel, na wschód słońca od traktu wiodącego z Betel do Sychem i na południe od Lebony. 20 Wówczas tak przykazali synom Beniamina: Idźcie, zaczajcie się w winnicach 21 i patrzcie. I oto, gdy wyjdą córki z Szilo powirować w tańcach, wyjdziecie z winnic, schwytacie sobie każdy swoją kobietę spośród córek z Szilo i pójdziecie do ziemi Beniamina. 22 Gdy potem przyjdą ich ojcowie lub bracia, by się do nas poskarżyć, powiemy im: Zlitujcie się nad nimi, bo nie wzięliśmy w walce każdy kobiety dla niego ani wy im [ich] nie daliście, bo inaczej stalibyście się teraz winni.[7] 23 I synowie Beniamina tak zrobili; uprowadzili kobiety stosownie do swej liczby spośród tańczących, które porwali. Potem poszli i wrócili do swoich dziedzictw, odbudowali miasta i zamieszkali w nich. 24 W tym czasie rozeszli się też stamtąd synowie Izraela, każdy do swego plemienia i do swojej rodziny, odeszli stamtąd każdy do swojego dziedzictwa. 25 W tych dniach nie było króla w Izraelu, każdy robił to, co uznał w swoich oczach za słuszne. (Jud 17:6; Jud 18:1; Jud 19:1)