1I pobłogosławił Bóg Noego i jego synów, i powiedział im: Rozradzajcie się i rozmnażajcie, i napełniajcie[1] ziemię. (Ge 1:28)2A lęk przed wami i strach przed wami spadnie na wszelkie zwierzę ziemi i na wszelkie ptactwo niebios, na wszystko, co się porusza po ziemi, i na wszystkie ryby morskie – w wasze ręce są wydane.3Wszystko, co się rusza, to, co żyje, będzie wam na pokarm – jak zielone jarzyny daję wam wszystko.4Lecz nie będziecie jedli mięsa z jego duszą, jego krwią. (Le 7:26; Le 17:10; Le 19:26; De 12:16; De 12:23; De 15:23)5I na pewno waszej krwi, waszych dusz, będę szukał, będę jej szukał z ręki wszelkiego zwierzęcia, a z ręki człowieka, z ręki każdego jego brata, będę szukał duszy człowieka. (Ex 21:28)6Kto przelewa krew człowieka, tego krew przez człowieka będzie przelana, ponieważ na obraz Boga uczynił człowieka. (Ge 1:28; Ex 20:13)7Wy zaś rozradzajcie się i rozmnażajcie! Rojcie się na ziemi i rozmnażajcie się[2] na niej!8I powiedział Bóg do Noego i do jego synów z nim, mówiąc:9Oto Ja, Ja ustanawiam[3] moje przymierze z wami i z waszym potomstwem po was, (Ge 6:18)10i z wszelką duszą zwierzęcia, które jest z wami, z ptactwa, z bydła i z każdego zwierzęcia ziemi, [które jest] z wami spośród tych wszystkich, które wyszły z arki, [to jest] z całą zwierzyną ziemi.[4]11I ustanawiam moje przymierze z wami, że już nie zostanie wytępione żadne ciało wodami potopu i że już nie będzie potopu, który by zniszczył ziemię.12I powiedział Bóg: To będzie znakiem przymierza, które Ja daję między Mną a między wami i między każdą duszą zwierzęcia, które jest z wami, po wieczne pokolenia:13mój łuk[5] kładę na obłoku, aby był znakiem przymierza między Mną a ziemią. (De 32:23; De 32:42; Hab 3:9)14Gdy skłębię obłok nad ziemią, a na obłoku ukaże się łuk,15wówczas wspomnę na moje przymierze, które jest między Mną a między wami i między wszelką duszą zwierzęcia we wszelkim ciele, i nie będzie już wód potopu, które by zniszczyły wszelkie ciało.16Gdy więc będzie łuk na obłoku, wtedy spojrzę na niego, by wspomnieć wieczne przymierze między Bogiem a wszelką duszą zwierzęcia we wszelkim ciele, które jest na ziemi.17I powiedział Bóg do Noego: To jest znak przymierza, które ustanowiłem między Mną a między wszelkim ciałem, które jest na ziemi.
Noe i jego synowie
18A synami Noego, którzy wyszli z arki, byli: Sem i Cham, i Jafet; a Cham był ojcem Kanaana.19Ci trzej byli synami Noego i z nich wywodzi się cała ziemia.20Noe zaś, rolnik,[6] zaczął i zasadził winnicę.[7] (Isa 5:1; Mr 12:1)21Gdy napił się wina, upił się i odkrył się w swoim namiocie. (Nu 6:3; Nu 15:5; De 14:26; 1Sa 1:14; Ps 104:15; Pr 21:17; Pr 23:20; Pr 23:29; Isa 5:22; Isa 28:7; La 4:21; Hab 2:15)22Wtedy zobaczył Cham, ojciec Kanaana, nagość swego ojca[8] i opowiedział o tym obu swoim braciom na zewnątrz. (Ge 3:21; Ex 20:26; De 23:13)23Wówczas Sem i Jafet wzięli szatę, nałożyli ją sobie na ramiona i podeszli tyłem, i przykryli nagość swego ojca, a ich twarze były odwrócone tak, że nie widzieli nagości swego ojca.24A gdy Noe obudził się po swym winie i dowiedział się, co mu uczynił jego młodszy[9] syn,25powiedział: Przeklęty[10] Kanaan, sługą sług[11] będzie dla swych braci!26Powiedział też: Błogosławiony JHWH, Bóg Sema, a Kanaan niech będzie jego sługą!27Rozprzestrzeni Bóg Jafeta[12] i zamieszka w namiotach Sema, a Kanaan będzie jego sługą![13]28Po potopie żył Noe trzysta pięćdziesiąt lat.29I było wszystkich dni Noego dziewięćset pięćdziesiąt lat – i umarł.