Genesis 15

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Po tych wydarzeniach, w widzeniu, stało się do Abrama Słowo JHWH tej treści: Nie bój się, Abramie, Ja jestem twoją tarczą. Twoja nagroda[1] będzie bardzo obfita! 2 Wtedy Abram powiedział: Panie, JHWH,[2] cóż mi dasz, skoro schodzę bezdzietny, a synem mienia mego domu będzie Eliezer[3] z Damaszku?[4] 3 I [jeszcze] powiedział Abram: Oto mnie nie dałeś potomka i oto syn [urodzony] w moim domu[5] będzie dziedziczył po mnie. 4 Lecz oto [dotarło] do niego Słowo JHWH: Nie ten będzie dziedziczył po tobie, lecz ten, który wyjdzie z twego wnętrza – on będzie dziedziczył po tobie. 5 Następnie wyprowadził go na dwór i powiedział: Spójrz ku niebu i policz gwiazdy, jeśli zdołasz je policzyć! I powiedział do niego: Tak będzie z twoim nasieniem. (Ro 4:8; Heb 11:12) 6 Wówczas uwierzył JHWH, a On poczytał mu to za sprawiedliwość.[6] (Nu 25:12; Joh 1:12; Ro 4:3; Ro 4:5; Ga 3:6; Heb 11:1; Jas 2:23) 7 I powiedział do niego: Ja jestem JHWH, który cię wywiódł z Ur chaldejskiego,[7] aby dać ci tę ziemię w posiadanie. 8 A on odpowiedział: Panie, JHWH, po czym poznam, że ją posiądę? 9 I powiedział do niego: Sprowadź mi trzyletnią jałówkę i trzyletnią kozę, i trzyletniego barana, i synogarlicę, i młodą [gołębicę].[8] (De 32:11) 10 I sprowadził Mu to wszystko, i rozciął na połowy, i położył jedną połowę naprzeciw drugiej; ptaków jednak nie rozciął.[9] (Jer 34:18) 11 Wtedy zleciały się ptaki drapieżne na żer,[10] lecz Abram je odpędził. 12 A gdy zachodziło słońce, ogarnął Abrama twardy sen i oto opadły go lęk i głęboka ciemność. 13 I powiedział do Abrama: Wiedz dobrze, że twoje potomstwo będzie przechodniem w nie swojej ziemi i będą ich zniewalać i ciemiężyć przez czterysta lat.[11] (Ex 1:1; Ex 12:40; Ac 7:6; Ga 3:17) 14 Ale naród, któremu będą służyć, Ja sam będę sądził, potem jednak wyjdą [stamtąd] z wielkim dobytkiem.[12] (Ex 12:40; Ac 7:7) 15 A ty przyjdziesz do swoich ojców w pokoju i zostaniesz pochowany w sędziwej[13] starości. 16 I [dopiero] czwarte pokolenie[14] wróci tutaj, gdyż wcześniej nie dopełni się wina Amorytów. (Ge 15:13; Ex 6:16) 17 A kiedy słońce zaszło i nastała głęboka ciemność, oto [ukazał się] dymiący piec i znicz ognia,[15] który przemieszczał się pomiędzy połowami. 18 W tym dniu JHWH zawarł przymierze z Abramem, mówiąc: Twemu potomstwu dałem[16] tę ziemię, od rzeki egipskiej[17] aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrat:[18] (Nu 34:5; 1Ki 4:21; 1Ki 4:24; Ac 7:5) 19 Kenitów i Kenizytów, i Kadmonitów, 20 i Chetytów, i Peryzytów, i Refaitów, 21 i Amorytów, i Kananejczyków,[19] i Girgaszytów, i Jebuzytów.