1Dla prowadzącego chór – dla Jedutuna.[1] Psalm Dawida. (1Ch 9:16; 1Ch 16:38; 1Ch 16:41; Ps 62:1; Ps 77:1)2Stwierdziłem: Będę strzegł moich dróg, Abym nie zgrzeszył swym językiem. Przytrzymam[2] na uwięzi moje usta, Dopóki jest przede mną bezbożny. (Job 21:7)3Zamilkłem w ciszy, Przestałem mówić o dobru, Lecz mój ból się nasilił. (Jer 20:9)4Rozpaliło się we mnie moje serce; Gdy rozmyślałem, zapłonął ogień[3] I przemówiłem swoim językiem: (De 19:6; Lu 24:32)5Spraw, JHWH, abym poznał swój kres I to, jaka jest miara moich dni – Bo chcę wiedzieć, jak jestem znikomy! (Job 14:5; Ps 90:12)6Oto wymierzyłeś moje dni na szerokość [kilku] dłoni,[4] Okres mego życia jest jak nic przed Tobą. Tak! Tylko tchnieniem jest każdy człowiek, [nawet wysoko] postawiony. Sela. (1Ki 7:26; Jer 52:21)7To prawda, niczym w cieniu porusza się człowiek, To prawda – na próżno się miota.[5] Gromadzi, a nie wie, kto to weźmie. (Ps 49:17; Ec 2:18; Lu 12:15)8A teraz, Panie, na co czekam? Moja nadzieja jest w Tobie!9Ratuj mnie od wszystkich moich przestępstw. Nie wystawiaj mnie na zniewagę bezmyślnego.10Zamilkłem, nie otwieram swych ust, Bo to Ty tak sprawiłeś.[6]11Odwróć ode mnie swój cios! Ginę przez wrogość[7] Twojej ręki.12Karcisz człowieka karami za winę, Niszczysz jak mól to, co mu miłe[8] – To prawda, tchnieniem jest każdy człowiek. Sela.13Wysłuchaj, JHWH, mojej modlitwy, Skłoń swe ucho na moje wołanie! Nie bądź niemy w obliczu moich łez! Gdyż jestem dla Ciebie przechodniem, Pielgrzymem – jak wszyscy moi ojcowie. (De 24:17; Ps 146:9; Heb 11:13; 1Pe 2:11)14Odwróć ode mnie swe spojrzenie, Bym się uśmiechnął, nim odejdę i już mnie nie będzie! (Job 10:20)