1Dawidowy.[1] Błogosławiony [niech będzie] JHWH, moja skała – Ten, który zaprawia moje ręce do walki, Moje[2] palce do boju – (2Sa 22:3; Ps 2:1; Ps 18:1; Ps 18:3; Ps 18:35; Ps 20:1; Ps 21:1; Ps 27:1; Ps 35:1; Ps 45:1; Ps 72:1; Ps 89:1; Ps 101:1; Ps 110:1; Ps 118:1; Ps 132:1)2Moja łaska i moja twierdza, Moja warownia i mój wybawca,[3] Moja tarcza i w Nim moja ucieczka – Ten, który mi poddaje mój lud.[4] (2Sa 22:3; 2Sa 22:48; Ps 18:3; Ps 18:48)3JHWH,[5] czym jest człowiek, że na niego zważasz, Syn człowieczy, że o nim myślisz? (Job 7:17; Ps 8:5; Heb 2:6)4Człowiek przypomina tchnienie, Jego[6] dni – jak cień, który mija. (1Ch 29:15; Job 7:7; Job 8:9; Job 14:2; Ps 39:6; Ps 39:7; Ps 62:10; Ps 78:39; Ps 102:12)5JHWH,[7] schyl swe niebiosa i zstąp;[8] Dotknij gór, niech zadymią! (2Sa 22:10; Ps 18:10; Ps 104:32)6Zabłyśnij błyskawicą i rozprosz ich, Poślij swe strzały i wpraw ich w zamieszanie! (Ps 7:13; Ps 18:15)7Wyciągnij swoją rękę z wysoka, Wyzwól mnie i wybaw mnie od potężnych wód – z ręki cudzoziemców, (Ps 18:17)8Których usta głoszą marność I których prawica jest prawicą zdradliwą.9Boże, zaśpiewam ci nową pieśń, Zagram Ci na dziesięciostrunowej harfie! (Ps 33:2; Ps 33:3; Ps 96:1; Ps 98:1; Isa 42:10)10Ty dajesz królom zwycięstwo; Ochroniłeś Dawida, swego sługę, przed okrutnym mieczem.11Wyzwól mnie i ratuj mnie z ręki cudzoziemców, Których usta głoszą marność I których prawica jest prawicą zdradliwą.12Wówczas nasi synowie będą jak rośliny, Bujnie wyrosłe w swojej młodości, A nasze córki jak narożne kolumny,[9] Wyrzeźbione na kształt ozdób pałacu![10] (Zec 9:15)13Nasze spichlerze[11] będą pełne Płodów wszelkiego rodzaju, Nasze owce będą rodzić tysiące, dziesiątki tysięcy na naszych polach! (Le 26:4; De 8:13; De 28:12; Eze 34:27; Eze 34:29; Lu 12:16)14Nasze bydło będzie ciężarne,[12] Bez szkód i bez strat[13] – i bez zawodzenia na naszych ulicach.[14] (Job 5:10; Pr 8:26; Ho 4:16)15Szczęśliwy lud, któremu tak się powodzi, Szczęśliwy lud, którego[15] Bogiem jest JHWH![16] (De 33:29; Ps 33:12)