Psalm 102

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Modlitwa strapionego, gdy omdlewa i swoją troskę wylewa przed JHWH.[1] (Ps 6:1; Ps 32:1; Ps 38:1; Ps 51:1; Ps 130:1; Ps 143:1) 2 JHWH, wysłuchaj mojej modlitwy I niech dotrze do Ciebie moje wołanie [o pomoc]! (Ps 143:1) 3 Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, W dniu mojej niedoli skłoń ku mnie swoje ucho, W dniu, gdy [Cię] wzywam, Odpowiedz mi bez zwlekania. (Ps 10:11; Ps 13:2; Ps 44:25; Ps 69:18) 4 Nikną bowiem niczym w dymie moje dni, Moje kości rozpalone jak piec.[2] (Jas 4:14) 5 Moje serce jest jak trawa, pognieciona i wyschnięta, Tak że zapomniałem posilić się mym chlebem.[3] 6 Od głosu mego wzdychania Moja kość przyschła mi do ciała. (Job 19:20; Ps 22:16; Ps 109:24) 7 Jestem podobny do pustynnej sowy, Stałem się jak puchacz wśród ruin. (Le 11:16; Le 11:17; De 14:15; De 14:16) 8 Czuwam – i jestem Jak samotny ptak na dachu. 9 Cały dzień znieważają mnie moi wrogowie, Moi naśmiewcy[4] mnie przeklinają.[5] (Isa 65:15) 10 Tak, proch jadam jak chleb, A swój napój mieszam ze łzami (Ps 42:4) 11 Z powodu Twego wzburzenia i Twojej zapalczywości – Gdyż podniosłeś mnie i rzuciłeś. (Job 30:19; Job 30:22) 12 Moje dni są jak wydłużony cień,[6] A ja [sam] usycham jak trawa. (Job 8:9; Job 14:2; Ps 37:2; Ps 39:7; Ps 109:23; Ps 144:4; Ec 6:12; Isa 40:6; Jas 1:10; 1Pe 1:24) 13 Ale Ty, JHWH, trwasz na wieki, I wspominanie Ciebie[7] z pokolenia w pokolenie. (La 5:19) 14 Ty powstaniesz, zmiłujesz się nad Syjonem, Bo czas zlitować się nad nim, Bo nadeszła wyznaczona pora. (Isa 49:15; Jer 29:10) 15 Bo Twoi słudzy lgną[8] do jego kamieni I litują się nad jego prochem.[9] (Ne 4:2; Ne 4:10; Jer 41:5) 16 Narody zaś bać się będą imienia JHWH,[10] I wszyscy królowie ziemi[11] Twojej[12] chwały, 17 Gdyż JHWH odbudował Syjon, Ukazał się w swojej chwale,[13] 18 Przychylił się do modlitwy obdartego[14] I nie pogardził ich modlitwą. (Ps 22:7) 19 Niech to zapiszą dla przyszłego pokolenia I niech lud, [który ma być] stworzony, chwali JH[WH], (Isa 8:1; Isa 30:8; Jer 30:2; Ro 15:4; 1Co 10:11) 20 Gdyż spojrzał ze swej świętej wysokości[15] – JHWH z niebios przyjrzał się ziemi[16] – 21 By wysłuchać jęku więźnia I uwolnić skazanych na śmierć,[17] 22 Aby ogłaszano imię JHWH na Syjonie I Jego chwałę w Jerozolimie, 23 Gdy się razem zgromadzą narody I królestwa, aby służyć JHWH. (Ps 22:28; Isa 2:2; Isa 60:3; Mic 7:12; Zec 14:16) 24 Wyczerpał[18] w drodze moją siłę,[19] Skrócił moje dni. 25 Powiedziałem: Boże mój, Nie zabieraj mnie w połowie moich dni, Twoje lata trwają z pokolenia w pokolenie.[20] 26 Dawno temu posadowiłeś ziemię[21] I niebiosa są dziełem[22] Twoich rąk. (Ge 1:1; Ge 1:6) 27 One zginą, a Ty pozostaniesz, I wszystkie one zniszczeją jak szata; Jak odzienie[23] zmieniane przeminą. (Isa 34:4; Isa 51:6; Mt 24:29; Mt 24:35; 2Pe 3:10; Re 6:14; Re 20:11; Re 21:1) 28 Ale Ty – ten sam I nie skończą się Twoje lata. (Isa 41:4; Isa 43:10; Isa 48:12; Heb 1:10) 29 Synowie Twoich sług zamieszkają I ich nasienie[24] będzie umocnione przed Tobą.[25]