Proverbs 1

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Przypowieści[1] Salomona, syna Dawida, króla Izraela:2 Dla poznania mądrości[2] i karności,[3] dla zrozumienia wywodów rozumu,[4] (2Sa 20:22; 1Ki 2:6; 1Ki 3:28; 1Ki 5:10; 1Ki 7:14; Job 28:12; Ps 90:12; Pr 1:3; Pr 8:1; Pr 12:24; Pr 19:18; Isa 29:24)3 dla przyjęcia pouczeń[5] o byciu roztropnym,[6] o sprawiedliwości,[7] sądzie[8] i prawości,[9] (Ex 21:9; De 1:16; De 16:18; 1Sa 27:11; Ps 17:2; Ps 23:3; Isa 1:21; Isa 26:7; Isa 41:2; Isa 42:6; Isa 45:19; Eze 18:8; Zep 2:3)4 dla udzielenia prostym[10] przezorności,[11] [a] młodym poznania[12] i rozwagi.[13] (Ex 31:3; Nu 24:16; De 4:42; Job 21:27; Pr 2:22; Pr 12:2; Pr 24:4; Pr 24:8; Isa 5:13; Jer 23:30)5 Niech mądry słucha[14] i pomnaża wiedzę,[15] a rozumny[16] niech nabywa wskazówek,[17] (De 32:2; Pr 7:21; Pr 12:15; Pr 15:5; Pr 26:12; Isa 29:24)6 by zrozumieć przypowieść i przenośnię,[18] słowa mędrców oraz ich zagadki.7 Bojaźń JHWH[19] jest początkiem poznania; głupcy gardzą mądrością i karnością.[20] (Ex 3:6; Job 28:28; Ps 111:10)8 Słuchaj, mój synu, pouczenia swego ojca i nie porzucaj nauki[21] swojej matki,[22] (De 17:11; 1Ki 2:3; 2Ki 10:31; Pr 1:2)9 bo one są wdzięcznym wieńcem na twej głowie i naszyjnikiem[23] na twojej szyi!10 Jeśli, mój synu, chcą cię zwabić grzesznicy, nie ulegnij [namowom]!11 Gdyby mówili: Chodź z nami! Zasadźmy się na krew, bez przyczyny zaczatujmy na niewinnego,12 pochłoniemy ich żywcem jak Szeol i w całości – jak schodzących do grobu.13 Nagrabimy wszelkich cennych bogactw, napełnimy łupem nasze domy.14 Rzuć swój los między nami, jedna kiesa będzie u nas wszystkich!15 Nie idź, mój synu,[24] w drogę razem z nimi, powstrzymaj swoją nogę od ich ścieżki!16 Gdyż ich nogi biegną ku złu i śpieszą ku rozlewowi krwi.[25] (Pr 6:17; Pr 6:18; Isa 59:7)17 Lecz na darmo zasypano ziarnem sieć na oczach wszelkiego ptactwa![26] (Ec 10:20)18 Oni bowiem zasadzają się na własną krew, czatują na własne dusze.19 Takie są ścieżki wszystkich chciwych zysku: odbiera on duszę własnych panów.[27] (Job 8:13; Job 18:21; Isa 14:26)20 Mądrość[28] głośno woła[29] na zewnątrz, podnosi swój głos na placach,21 woła na rogu [ulic pełnych] zgiełku,[30] wygłasza swe mowy u wejścia w miejskich bramach:22 Jak długo [wy], prości, chcecie kochać się w prostactwie, wy, szydercy, zachwycać się szyderstwem i wy, głupcy, nienawidzić poznania? (Pr 8:5; Pr 9:4)23 Zawróćcie na moje ostrzeżenie! Oto wylewam przed wami mego ducha, obwieszczam wam moje słowa.24 Ponieważ wołałam, a nie chcieliście słuchać, wyciągałam swą rękę, ale nikt nie zważał, (Isa 50:2; Isa 65:1; Isa 66:4; Jer 7:13; Jer 7:24; Zec 7:13)25 i porzuciliście całą moją radę, nie przyjęliście mojego ostrzeżenia,[31]26 dlatego i ja śmiać się będę z waszej klęski, wyszydzę, gdy ogarnie was strach –27 gdy padnie na was zagłada[32] niczym burza i wasza klęska nadciągnie jak wichura, gdy dosięgnie was udręka i strapienie.28 Wtedy wzywać mnie będą, lecz im nie odpowiem, poszukiwać mnie, ale mnie nie znajdą.29 [To] dlatego, że nienawidzili poznania i nie obrali bojaźni JHWH.30 Nie przyjęli mojej rady, pogardzili moim każdym ostrzeżeniem.31 Dlatego będą jedli z owocu swojej drogi i nasycą się swoimi wymysłami.32 Bo odstępstwo[33] prostych ich zabija, a beztroska głupców ich gubi.33 Lecz kto mnie słucha, będzie mieszkał bezpiecznie, będzie wolny od strachu przed złem.[34]