Hosea 2

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 I będzie[1] liczba synów Izraela jak piasek morski,[2] którego nie można zmierzyć ani zliczyć.[3] I w miejscu,[4] gdzie do nich mówiono: Nie-mój-lud, będą mówić: Synowie Boga żywego. (Ge 13:16; Ge 15:5; Ge 22:17; Ge 26:24; Ge 28:14; Ge 32:12; Ge 41:49; Le 26:9; Le 26:45; De 30:5; Jos 3:10; Jos 11:4; Jud 7:12; 1Sa 13:15; 2Sa 17:11; 1Ki 4:20; 2Ki 15:19; 2Ch 13:3; Job 6:3; Ps 42:3; Ps 78:27; Ps 84:3; Ps 139:18; Jer 15:8; Jon 4:11; Ro 9:26)2 I zebrani będą synowie Judy, i synowie Izraela razem [połączeni], i ustanowią sobie jedną głowę, i ruszą [w górę] z ziemi![5] Tak! Wielki [to] będzie dzień Boże-zasiej! (1Ki 12:6; Ps 71:20; Ps 95:4; Isa 43:6; Jer 3:18; Jer 15:7; Jer 30:9; Eze 37:12; Ro 10:1; Ro 11:26)3 Mówcie do swoich braci: Mój-lud! A do swoich sióstr: Litość-jej-okazano!4 Oskarżajcie waszą matkę, oskarżajcie, gdyż[6] ona nie jest moją żoną, a ja nie jestem jej mężem. Niech usunie nierząd ze swej twarzy i cudzołóstwo spomiędzy swych piersi,5 bym nie obnażył jej do naga i nie ukazał jej jak w dniu jej narodzin, i nie uczynił jej podobną do pustyni, i nie zamienił jej w suchą ziemię, i nie uśmiercił pragnieniem.6 A jej dzieci[7] nie otoczę litością, gdyż są one dziećmi nierządu.7 Tak, uprawiała nierząd ich matka, mnożyła wstyd ich rodzicielka. Tak, mówiła: Pójdę za moimi kochankami, dającymi mi chleb i wodę, wełnę i len, oliwę i napitek.8 Dlatego oto zagrodzę jej drogę cierniami i wymuruję przed nią mur, tak że nie odnajdzie swych ścieżek.9 Gdy będzie gonić za swymi kochankami, nie dogoni ich, a gdy szukać ich będzie, nie znajdzie. Wtedy powie: Ach, pójdę i wrócę do mojego pierwszego męża, gdyż wtedy było mi lepiej niż teraz.10 A nie wie ona, że to Ja dawałem jej zboże, moszcz, świeżą oliwę, obsypywałem ją srebrem i złotem – i oni używali tego dla Baala.[8]11 Dlatego wrócę i odbiorę im moje zboże w jego czasie i mój moszcz w jego porze, i odejmę moją wełnę i mój len do okrywania jej nagości.12 I wkrótce[9] obnażę jej lubieżność na oczach jej kochanków, i nikt nie wyrwie jej z mojej ręki. (Ho 4:16; Ho 5:7; Ho 8:8; Ho 8:13; Ho 10:2)13 I położę kres każdemu jej weselu, jej świętu, jej nowiom, jej szabatom i wszelkim jej rocznicom.14 I spustoszę jej winnice i figowce, o których mówiła: To ich zapłata dla mnie,[10] którą dali mi moi kochankowie – więc zamienię je w leśne gąszcza, paść się w nich będzie polne zwierzę.15 I nawiedzę ją za dni baalów,[11] którym spalała ofiary i [dla których] stroiła się w kolczyki i klejnoty, i chodziła za swoimi kochankami, a o Mnie zapomniała – oświadczenie JHWH. (Nu 25:3; Jud 3:3; Jud 8:33; 1Ki 16:32; 1Ki 18:19; 2Ki 1:2; Ho 2:18; Ho 11:2)16 Dlatego oto Ja zwabię ją i zaprowadzę na pustynię, i przemówię do jej serca. (De 30:6)17 I dam jej tam jej winnice, a Dolinę Niepokoju[12] zamienię w bramę nadziei, i zaśpiewa mi[13] tam jak za dni swej młodości i jak w dniu swojego wyjścia z ziemi egipskiej. (Jos 7:1; Jos 24:13)18 I stanie się w tym właśnie dniu[14] – oświadczenie JHWH – że zawołasz do Mnie: Mój Mężu! I już nie zawołasz do Mnie: Mój Baalu![15] (Ge 2:23; Ge 3:6; Ge 3:16; Ex 21:3; De 22:22; De 24:4)19 I usunę z jej ust imiona baalów, i już nie będą wspominane ich imiona.20 W tym dniu zawrę dla niej przymierze z polnymi zwierzętami, podniebnymi ptakami i z tym, co pełza po ziemi, a łuk i miecz, i wojnę wyrwę z ziemi, i sprawię, że ułożą się do snu bezpiecznie.21 I zaręczę[16] cię z sobą na wieki, i zaręczę cię z sobą w[17] sprawiedliwości, prawie, łasce i miłosierdziu. (Ex 22:16; De 20:7; De 22:23; 1Sa 18:25; 2Sa 3:14)22 I zaręczę cię z sobą w wierności, i [wtedy] uznasz[18] JHWH.[19] (Ge 4:1; Nu 31:18; 1Ki 1:4)23 I stanie się w tym dniu, że odpowiem[20] – oświadczenie JHWH – odpowiem niebiosom, a one odpowiedzą ziemi,24 a ziemia odpowie zbożu, moszczowi i oliwie, a te odpowiedzą Boże-zasiej!25 I zasieję ją sobie w ziemi, i zlituję się nad Litości-jej-odmówioną, i powiem do Nie-mojego-ludu: Jesteś Moim-ludem, a on odpowie: Boże mój!