Job 22

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Wtedy Elifaz odpowiedział w te słowa: 2 Czy Bóg ma pożytek z człowieka?[1] Bo rozumny ma pożytek sam z siebie.[2] 3 Czy Wszechmocny ma przyjemność z tego, że postępujesz sprawiedliwie, lub czy czerpie własny zysk z tego, że doskonalisz swoje drogi? (Job 35:6) 4 Czy karze cię z powodu twej bogobojności? Czy pozywa cię za nią na sąd? 5 Czy to raczej twoja niegodziwość nie jest wielka i nie ma końca twoim przewinieniom? 6 Gdyż bez powodu brałeś zastaw[3] od swoich braci i półnagich obdzierałeś z szat. (Ex 22:26; De 24:17) 7 Zmęczonemu nie podawałeś wody i głodnemu odmawiałeś chleba. (Job 31:16) 8 Człowiekowi z ramieniem[4] – temu [przydzielałeś] ziemię; kto miał wzniosłe oblicze[5] – [ten] mógł w niej mieszkać. 9 Wdowy wypędzałeś z niczym, a ramiona sierot były miażdżone. (Ex 22:22; De 24:17; Isa 1:17; Jer 22:3; Eze 22:7) 10 Dlatego otaczają cię sidła i dopada cię nagły strach 11 lub ciemność – [nic] nie widzisz[6] i masy wód cię okrywają. 12 Czy Bóg nie jest na wysokościach niebios? Spójrz na najwyższe gwiazdy, że są wysoko! 13 A mówisz: Cóż Bóg wie? Czy może sądzić zza [gęstej] mgły? (Ps 73:1) 14 [Ciemne] chmury skrywają Go – i nie widzi, gdy przechadza się po sklepieniu niebios. 15 Czy chcesz się trzymać starej[7] ścieżki, którą kroczyli mężczyźni nieprawi, 16 ci, których wyrwano nie w czas, [a] strumień zalał ich fundamenty? 17 Ci, którzy mówili do Boga: Odstąp od nas![8] I: Cóż nam może zrobić Wszechmocny? (Job 21:14) 18 A On napełniał ich domy dobrem – choć rada bezbożnych jest daleka ode mnie.[9] (Job 21:14) 19 Widzą to sprawiedliwi i cieszą się, a niewinny szydzi z nich: (Ps 2:4; Ps 52:8; Ps 69:33; Ps 107:42) 20 Czyż powstający przeciw nam nie zostali zgubieni? [Czy] tego, co po nich zostało, nie pochłonął ogień? 21 Wykorzystaj [więź] z Nim i niech będzie wśród was pokój, niech zawita u ciebie powodzenie. 22 Przyjmij z Jego ust pouczenie[10] i złóż Jego słowa[11] w swoim sercu! 23 Jeśli zawrócisz do Wszechmocnego, zostaniesz odbudowany, [jeśli] oddalisz nieprawość od swego namiotu. (Job 8:5; Jas 4:6) 24 Rzuć w proch drogocenny kruszec i między skałę potoków[12] [złoto] Ofiru! 25 Wtedy Wszechmocny będzie twym drogocennym kruszcem[13] i będzie ci niczym sztabki srebra.[14] (Nu 23:22; Nu 24:8; Ps 95:4) 26 Bo wtedy będziesz rozkoszował się Wszechmocnym i wzniesiesz ku Bogu swe oblicze. 27 Gdy będziesz się do Niego modlił, wysłucha cię, i spełnisz swoje śluby. (Ps 50:14; Jer 29:12) 28 Cokolwiek postanowisz, stanie się, a nad twoimi drogami zabłyśnie światło. 29 Bo [wprawdzie] poniżono, lecz [jak] powiedziałeś – pychę, a tego, kto nisko zwraca oczy,[15] [On] wybawia. 30 Ocala [nawet tego], kto nie jest niewinny,[16] zostaje on ocalony dzięki czystości swoich rąk.