Job 18

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Wtedy Bildad z Szuach odezwał się w te słowa: 2 Jak długo będziecie[1] zastawiali pułapki[2] na słowa? Pomyślcie, a potem przemówmy. 3 Dlaczego jesteśmy uważani za bydło, za nieczystych[3] w twoich oczach, 4 ty, który rozdzierasz się w swym gniewie? Czy z powodu ciebie ma być porzucona[4] ziemia i skała przesunąć się ze swego miejsca? 5 Tak, światło bezbożnego gaśnie i nie świeci płomień[5] jego ogniska. 6 Światło przygasa w jego namiocie i jego lampa gaśnie nad nim. (Job 21:17; Job 38:15; Pr 24:20) 7 Skracają się jego rześkie kroki i upada przez swój własny plan.[6] 8 Jego nogi zapędzają go w sieć i przechadza się ponad kratami. (Ps 25:15) 9 Potrzask chwyta go za piętę, zaciskają się nad nim pułapki.[7] (Job 5:5) 10 W ziemi skryty jest na niego sznur i sieć[8] nad jego ścieżką.[9] 11 Trwożą go zewsząd zmory[10] i płoszą go na każdym kroku.[11] 12 Zmarnieje jego rześkość,[12] klęska już gotowa na jego potknięcie. 13 Pożre kawały jego skóry, pożera jego członki pierworodny śmierci.[13] 14 Wyrwany będzie ze swego namiotu, swej ufności, i zaciągnie go do króla strachów.[14] (Job 17:14) 15 Osiądzie w jego namiocie nienależąca do niego,[15] sprawi, że rozsypią po jego niwie siarkę. 16 Od dołu uschną mu korzenie, a od góry zwiędną jego gałęzie. 17 Pamięć o nim znika z ziemi i nie ma [już] jego imienia na obszarze kraju. (Ps 109:13; Pr 10:7) 18 Wypychają go ze światła do ciemności i wypędzają go ze świata. 19 Nie ma on potomka i nie ma następcy w jego ludzie, nikogo, kto przetrwałby w jego siedzibie. 20 Jego dniem przerażeni będą mieszkańcy Zachodu, a mieszkańców Wschodu ogarnie groza. 21 Tak, to spotyka mieszkanie niegodziwego i tak jest z miejscem tego, który nie chciał znać Boga.