Jeremiah 22

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Tak mówi JHWH: Zstąp do domu króla Judy i oznajmij tam to Słowo. 2 Powiedz: Słuchaj Słowa JHWH, królu Judy, który zasiadasz na tronie Dawida, ty, twoi słudzy[1] i twój lud – [wszyscy], którzy wchodzicie przez te bramy! 3 Tak mówi JHWH: Stosujcie prawo i sprawiedliwość i ratujcie gnębionego z ręki gnębiciela. Nie uciskajcie przychodnia, sieroty ani wdowy. Nie zadawajcie gwałtu i nie przelewajcie na tym miejscu krwi niewinnej! (De 10:18; De 24:19; De 27:19; Ps 146:9; Jer 7:6) 4 Bo jeśli rzeczywiście wprowadzicie w czyn to Słowo, to będą wchodzić przez bramy tego domu królowie zasiadający po Dawidzie na jego tronie, jeżdżąc na wozach i na koniach, on i jego słudzy, i jego lud. (Jer 17:25) 5 Lecz jeżeli nie usłuchacie tych słów, to przysięgam na siebie samego – oświadczenie JHWH – że ten dom stanie się ruiną. (Jer 12:16; Jer 44:26; Heb 6:13) 6 Gdyż tak mówi JHWH o domu króla Judy: Jesteś Mi Gileadem, szczytem Libanu, lecz czy nie zamienię cię w pustynię, w miasta niezamieszkane? (Jer 21:14) 7 I przydzielę przeciwko tobie niszczycieli, każdego ze swoim narzędziem, i wytną twoje wyborne cedry, i wrzucą je w ogień! 8 A gdy liczne narody przechodzić będą obok tego miasta, wtedy powie jeden do drugiego: Za co uczynił tak JHWH temu wielkiemu miastu? 9 I odpowiedzą: Za to, że porzucili przymierze JHWH, swego Boga, kłaniali się innym bogom i służyli im. (De 29:24; 1Ki 9:8; 2Ch 7:21) 10 Nie płaczcie nad umarłym i nie żałujcie go! Gorzko płaczcie za odchodzącym, ponieważ już nie wróci i nie zobaczy ziemi swego urodzenia. (2Ki 23:29; 2Ki 23:33; 2Ch 35:25) 11 Gdyż tak mówi JHWH o Szallumie,[2] synu Jozjasza, króla Judy, panującym po Jozjaszu, swoim ojcu: Ten, który odszedł z tego miejsca, już tutaj nie wróci, (2Ki 22:20; 2Ki 23:30; 2Ki 23:32; 1Ch 3:15) 12 lecz w miejscu, dokąd został uprowadzony, tam umrze, ale tej ziemi już nie zobaczy. 13 Biada temu, który buduje swój dom na niesprawiedliwości, a jego górne komnaty na bezprawiu, swemu bliźniemu każe pracować za darmo i nie daje mu jego zapłaty! (Hab 2:9) 14 Który mówi: Zbuduję sobie dom przestronny i górne komnaty obszerne, i wybija sobie okno, i wykłada je drewnem cedrowym, i zabarwia cynobrem. (Eze 23:14) 15 Czy jesteś królem dlatego, że współzawodniczysz w cedrze? Twój ojciec – czy nie jadł i nie pił, a jednak przestrzegał prawa i sprawiedliwości, i wtedy było mu dobrze? 16 Rozstrzygał sprawę ubogiego i potrzebującego ku dobremu. Czy nie na tym polega to, że się Mnie zna? – oświadczenie JHWH. 17 Owszem, twoje oczy i twoje serce – czy nie [rozglądają się] za niegodziwym zyskiem? I za przelewem niewinnej krwi, i za czynieniem krzywdy i szkody? 18 Dlatego tak mówi JHWH o Jehojakimie, synu Jozjasza, królu Judy:[3] Nie będą go opłakiwali: Ach, mój bracie! Ach, siostro! Nie będą go opłakiwali: Ach, panie! Ach, wasza wysokość! (2Ki 23:34; Jer 26:23) 19 Jak w grobie dla osła zostanie pochowany, wywloką go i wyrzucą poza bramy Jerozolimy.[4] 20 Wstąp na Liban i krzycz, i w Baszanie wydaj swój głos! Krzycz z Abarim,[5] że rozbici są wszyscy twoi kochankowie! (De 32:49) 21 Przemawiałem do ciebie w czasie twojej pomyślności. Odpowiedziałaś: Nie posłucham! Taka była twa droga od twojej młodości, że nie słuchałaś mojego głosu. 22 Wszystkich twoich pasterzy pasł będzie wiatr, a twoi kochankowie pójdą do niewoli: wtedy będziesz zawstydzona i pohańbiona za całą twą niegodziwość. 23 Mieszkasz na Libanie, gnieździsz się wśród cedrów – jakże będziesz jęczeć, gdy chwycą cię bóle, bóle jak rodzącą? (Jer 13:21) 24 Jak żyję – oświadczenie JHWH – choćby Koniasz,[6] syn Jehojakima, król Judy, był sygnetem na mojej prawicy, zerwałbym go stamtąd. (2Ki 24:6; 2Ki 24:8; 2Ki 24:12; 2Ki 24:15; 2Ki 25:27; 2Ki 25:29; 1Ch 3:16; 1Ch 3:17; 2Ch 36:8; 2Ch 36:9; Es 2:6; Jer 22:28; Jer 24:1; Jer 27:20; Jer 28:4; Jer 29:2; Jer 37:1; Jer 52:31; Jer 52:33; Eze 1:2; Hag 2:20; Mt 1:12) 25 I wydam cię w rękę szukających twojej duszy i w rękę tych, których się boisz, i w rękę Nebukadnesara, króla Babilonu,[7] i w ręce Chaldejczyków. 26 I rzucę ciebie i twoją matkę, która cię urodziła, do ziemi obcej, w której się nie urodziliście – i tam pomrzecie. 27 Ale do ziemi, za którą będą tęsknić,[8] aby tam wrócić, nie powrócą. 28 Czy garnkiem[9] wzgardzonym, rozbitym, jest ten człowiek, Koniasz?[10] Czy naczyniem przez nikogo niechcianym? Dlaczego sprawiono, że został on i jego potomstwo wyrzucony i wypędzony do ziemi, której nie znali? 29 Ziemio, ziemio, ziemio, słuchaj Słowa JHWH! 30 Tak mówi JHWH: Zapiszcie tego człowieka jako bezdzietnego, jako mężczyznę, któremu nie wiedzie się w jego dniach, gdyż żadnemu z jego potomków nie uda się zasiąść na tronie Dawida i znów zapanować w Judzie.