Isaiah 7

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 I stało się za dni Achaza,[1] syna Jotama, syna Uzjasza, króla judzkiego, że wyruszył Resin,[2] król Aramu, i Pekach,[3] syn Remaliasza,[4] król Izraela, przeciw Jerozolimie, na wojnę przeciwko niej, lecz nie mógł jej zdobyć. (2Ki 15:25; 2Ki 16:5; 2Ch 28:5) 2 A gdy doniesiono domowi Dawida: Sprzymierzył się Aram z Efraimem,[5] zadrżało jego serce i serce jego ludu, jak drżą drzewa w lesie od wiatru. 3 Wtedy powiedział JHWH do Izajasza: Wyjdź Achazowi na spotkanie, ty i Szear-Jaszub,[6] twój syn, przy końcu kanału Górnego Stawu, na trakcie Pola Folusznika.[7] 4 I powiedz mu: Miej się na baczności i bądź spokojny, nie bój się, a twoje serce niech nie mięknie z powodu tych dwóch niedopałków głowni dymiących, gdy wrze gniewem Resin z Aramem i syn Remaliasza. 5 A ponieważ Aram,[8] Efraim i syn Remaliasza uknuli przeciwko tobie zło, mówiąc: 6 Wyruszmy na Judę i zastraszmy ją, podzielmy ją między siebie[9] i ustanówmy w niej królem syna Tabala,[10] 7 tak mówi Pan JHWH: To się nie stanie i tak nie będzie! 8 Gdyż stolicą Aramu jest Damaszek, a głową Damaszku jest Resin; i jeszcze sześćdziesiąt pięć lat,[11] a Efraim, rozbity, przestanie być ludem – (2Ki 17:24; Ezr 4:1; Ezr 4:10; Isa 7:16) 9 stolicą zaś Efraima jest Samaria, a głową Samarii syn Remaliasza. Jeśli nie uwierzycie, nie ostaniecie się![12] (2Ki 15:29; 2Ki 16:1) 10 I powiedział jeszcze JHWH do Achaza tak: 11 Proś dla siebie o znak od JHWH, twego Boga, głęboko jak w Szeolu lub wysoko w górze! 12 I odpowiedział Achaz: Nie będę prosił i nie będę wystawiał JHWH na próbę. (Ex 17:2; Ex 17:7; Nu 14:22; De 6:16; Ps 78:18; Ps 78:41; Ps 78:56; Ps 95:9; Ps 106:14) 13 Wtedy [Izajasz] powiedział: Słuchajcie, domu Dawida: Czy mało wam uprzykrzać się ludziom, że uprzykrzacie się też Bogu? 14 Dlatego sam Pan da wam znak:[13] Oto panna[14] pocznie[15] i urodzi syna, i nazwie[16] go imieniem Immanuel.[17] (Ge 3:15; Ge 16:11; Ge 16:15; Ge 24:16; Ge 24:43; Ge 29:31; Ge 35:18; Ge 38:24; Ex 2:8; Jud 8:31; Jud 13:5; Jud 13:24; Ru 4:17; 1Sa 1:20; 1Sa 4:19; 2Sa 7:12; 2Sa 11:5; Isa 8:8; Isa 8:10; Isa 8:18; Isa 11:1; Isa 19:20; Isa 20:3; Isa 37:30; Isa 38:7; Isa 38:22; Isa 55:13; Isa 66:19; Mt 1:23; Lu 1:34) 15 Twaróg i miód będzie jadł dla swego nauczenia się,[18] jak odrzucać zło, a wybierać dobro.[19] 16 Bo zanim chłopiec[20] nauczy się odrzucać zło, a wybierać dobro, opuszczona będzie ziemia, przed której obu królami ty drżysz. 17 Sprowadzi JHWH na ciebie i na twój lud, i na dom twojego ojca dni, jakich nie było od dnia, gdy Efraim odpadł od Judy[21] – [to jest] króla Asyrii! 18 I stanie się w tym dniu, że gwizdnie JHWH na muchę,[22] która jest na krańcach rzek Egiptu,[23] i na pszczołę, która jest w ziemi Aszur, 19 i przybędą, i spoczną one wszystkie w jarach rzecznych i w urwiskach skalnych, i na wszystkich krzakach ciernistych,[24] i na wszystkich wygonach.[25] 20 W tym dniu ogoli Pan brzytwą wynajętą za Rzeką[26] – królem Asyrii – głowę i włos na nogach, a także brodę usunie. 21 I stanie się w tym dniu, że każdy będzie hodował jałówkę i dwie owce. 22 I stanie się, że z powodu obfitego udoju mleka żywić się będzie twarogiem![27] Tak, twaróg i miód będzie jadł każdy, kto zostanie zostawiony w tej ziemi. 23 I będzie w tym dniu każde miejsce, gdzie rosło tysiąc krzewów winnych w [cenie] tysiąca srebrników, [porosłe] cierniem i ostem. 24 Ze strzałami i z łukiem przychodzić tam będą, bo cierń i oset będzie w całej tej ziemi. 25 I na wszystkie góry, które uprawiano motyką, nikt tam nie przyjdzie z obawy przed cierniem i ostem, i będą na wygon dla bydła i na podeptanie przez owce.