1Słowo, które zobaczył Izajasz, syn Amosa, co do Judy i Jerozolimy:2I stanie się w dniach ostatecznych, że góra ze świątynią JHWH będzie posadowiona na szczycie gór i wyniesiona ponad pagórki, i będą płynąć do niej[1] wszystkie narody. (Nu 24:14; De 4:30; Ps 87:4; Ps 87:5; Da 2:28; Mic 4:1; Lu 24:46; Joh 2:19; Joh 12:32; Ac 2:17; 1Co 3:16; Eph 2:20; 2Ti 3:1; Heb 1:2; Jas 5:3; 1Pe 1:20; 2Pe 3:3; 1Jo 2:18)3I wyruszą liczne ludy, mówiąc: Pójdźmy i wstąpmy na górę JHWH i do domu Boga Jakuba, niech nas naucza swoich dróg, abyśmy chodzili Jego ścieżkami, gdyż z Syjonu wyjdzie Prawo, a Słowo JHWH z Jerozolimy.4I będzie rozsądzał między narodami i rozstrzygał dla licznych ludów, i przekują swoje miecze na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy.[2] Nie podniesie [już] miecza naród na naród i nie będą się już uczyć wojny. (Jon 3:10; Mic 4:1; Re 20:1)5Domu Jakuba! Dalej! Chodźmy w świetle JHWH!
Zapowiedź dnia PANA
6Tak, porzuciłeś swój lud, dom Jakuba, gdyż wypełnili [go ludzie] ze Wschodu i czarownicy jak Filistyni, i z synami cudzoziemców [wspólnie] klaszczą.[3] (Le 19:26; De 18:9)7I pełna jest jego ziemia srebra i złota, i nie ma końca jego skarbom. I pełna jest jego ziemia koni, i nie ma końca jego rydwanom.8I pełna jest jego ziemia bożków, kłaniają się dziełu jego rąk, temu, co uczyniły jego palce.9I poniżył się człowiek, i spodlał rodzaj ludzki – i nie przebacz im.[4]10Wejdź w skałę i ukryj się w prochu ze strachu przed JHWH i przed blaskiem Jego majestatu,[5] gdy powstanie, by roztrzaskać ziemię.[6] (2Th 1:9; Re 6:15)11Oczy ludzkiej wyniosłości opadną i zniży się ludzka pycha,[7] i tylko JHWH będzie wywyższony w tym dniu. (Mt 20:25; Lu 1:48; 1Co 1:31)12Gdyż dzień to JHWH Zastępów nad wszystkim pysznym i wyniosłym, i nad wszystkim podniesionym – to się zniży!13I nad wszystkimi cedrami Libanu, wysokimi i wyniosłymi, i nad wszystkimi dębami Baszanu.14Nad wszystkimi wysokimi górami i nad wszystkimi wzniosłymi wzgórzami.15I nad każdą wysoką wieżą, i nad każdym niedostępnym murem.16I nad wszystkimi okrętami Tarszisz, i nad wszystkimi przedmiotami[8] zbytku.17I opadnie wyniosłość człowieka, i zniży się ludzka pycha, i tylko JHWH będzie wywyższony w tym dniu.18Bożki zaś całkowicie przeminą!19I wejdą do jaskiń skalnych i do jam ziemnych ze strachu przed JHWH i przed blaskiem Jego majestatu, gdy powstanie, aby wstrząsnąć ziemią!20W tym dniu rzuci człowiek swoje bożki srebrne i swoje bożki złote, które zrobił sobie, by się kłaniać, kretom[9] oraz nietoperzom,21by wejść do dziur skalnych i do rozpadlin w urwiskach ze strachu przed JHWH i przed blaskiem Jego majestatu, gdy powstanie, aby wstrząsnąć ziemią!22Zaniechajcie sobie człowieka, który jest tchnieniem w swych nozdrzach! Bo za co można go uznać? (Ps 118:8; Ps 146:3; Jer 17:5)