1I stało się do mnie Słowo PANA tej treści:2Synu człowieczy! Prorokuj przeciwko pasterzom[1] Izraela. Prorokuj i powiedz im, pasterzom:[2] Tak mówi Pan JHWH: Biada pasterzom Izraela, którzy paśli samych siebie! Czy pasterze nie powinni paść stada? (2Sa 5:2; Ps 78:70; Ps 80:1; Jer 22:15; Jer 23:1; Joh 10:11; Joh 10:14)3Tłuszcz[3] jecie, wełnę przywdziewacie, tuczne zarzynacie – owiec nie pasiecie.4Osłabionych nie wzmacnialiście,[4] chorej nie leczyliście, okaleczonej nie opatrywaliście, odpędzonej nie zawracaliście, zagubionej nie szukaliście, lecz siłą[5] rządziliście nimi i surowo. (Ps 72:4; Ps 72:12; Jer 21:12; Jer 22:3; Eze 34:16)5Tak[6] rozproszyły się, z powodu braku pasterza, i stały się żerem dla wszelkiego polnego zwierza – i rozproszyły się. (Nu 27:17; 2Ch 18:16; Mt 9:36; Mr 6:34)6I błąkały się moje owce po wszystkich górach i po każdym wysokim pagórku; i po całym obliczu ziemi błąkały się moje owce – i nie było nikogo, kto by się o nie zatroszczył, i nie było nikogo, kto by ich szukał.7Dlatego, pasterze, słuchajcie Słowa JHWH!8Jak Ja żyję – oświadczenie Pana JHWH – z powodu wystawienia moich owiec na łup i wystawienia ich na żer wszelkiemu polnemu zwierzowi, [z powodu tego, że były] bez pasterza i nie troszczyli się moi pasterze o moje owce, a raczej paśli pasterze samych siebie, a moich owiec nie paśli,9dlatego, pasterze, słuchajcie Słowa JHWH![7]10Tak mówi Pan JHWH: Oto Ja jestem przeciw pasterzom! I będę szukał moich owiec z ich ręki,[8] i położę kres ich pasieniu owiec, i już nie będą pasterze paśli samych siebie. Wyrwę moje owce z ich ust i nie będą już ich żerem.
PAN pasterzem Izraela
11Gdyż tak mówi Pan JHWH: Oto Ja sam zatroszczę się o moje owce i będę ich doglądał. (Ge 49:24; Ps 8:2; Ps 74:2; Ps 79:13; Ps 80:2)12Jak pasterz dokonuje przeglądu swego stada w dniu swego bycia pośród swoich rozproszonych owiec, tak [Ja] przeglądnę moje owce i wyratuję je z wszystkich miejsc, do których zostały rozproszone w dniu zachmurzonym i chmurnym.13Wyprowadzę je spośród ludów i zbiorę je z [różnych] ziem, i sprowadzę je do ich ziemi, i będę je pasł na górach Izraela, w dolinach[9] i we wszystkich siedzibach tej ziemi.14Będę je pasł na dobrych pastwiskach i na wysokich górach Izraela będą ich niwy, będą odpoczywać na dobrych niwach i będą się paść na żyznych pastwiskach na górach Izraela.15Ja sam będę pasł moje owce i Ja sam zapewniał im odpoczynek – oświadczenie Pana JHWH.16Będę szukał zaginionej, zawracał odpędzoną, opatrywał okaleczoną, wzmacniał chorą, strzegł[10] tłustej[11] i mocnej – będę ją pasł według słuszności.[12] (Eze 34:4)17A do was, moje owce, tak mówi Pan JHWH: Oto Ja będę rozsądzał między owcą a owcą, baranami i kozłami.[13] (Mt 25:32)18Czy mało wam? Pasiecie się na dobrym pastwisku, a resztę waszych pastwisk depczecie swoimi nogami. Pijecie niezmąconą wodę, ale pozostałą mącicie swoimi nogami.19I moje owce pasły się na tym, co podeptały wasze nogi, i piły to, co zmąciły wasze nogi.20Dlatego tak mówi do nich Pan JHWH: Oto Ja, Ja sam, rozsądzę między owcą tłustą a owcą chudą.21Ponieważ bokiem i barkiem odepchnęliście i swoimi rogami wybodliście wszystkie słabe, aż [w końcu] je rozproszyliście na zewnątrz,[14]22to wyratuję moje owce i nie będą już na łup – i rozsądzę między owcą a owcą.23I ustanowię nad nimi jednego pasterza i będzie je pasł – mojego sługę Dawida. On będzie je pasł[15] i On będzie ich pasterzem. (Ps 2:1; Ps 89:1; Isa 11:1; Jer 30:9; Eze 37:24; Ho 3:5; Mic 3:2; Lu 19:10; Joh 10:11; Re 7:17)24A Ja, JHWH, będę ich Bogiem, a mój sługa Dawid będzie księciem wśród nich – Ja, PAN, [tak] postanowiłem.25I zawrę z nimi przymierze pokoju. I wytępię z ziemi groźną zwierzynę. I zamieszkają na pustyni bezpiecznie, i będą spali w lasach. (Le 26:3; Le 26:5; De 28:8; Ps 104:20; Jer 5:6; Eze 28:26; Eze 38:8; Eze 38:11; Eze 38:14; Eze 39:26)26I dam im, wraz z otoczeniem mojego wzgórza, błogosławieństwo, i spuszczę deszcz we właściwym czasie – będzie to deszcz błogosławieństwa. (Le 26:4; Isa 31:4)27I drzewo leśne wyda swój owoc, i ziemia wyda swój plon. I będą na swojej ziemi bezpieczni – i poznają, że Ja jestem JHWH, gdy połamię drążki ich jarzma i wyratuję ich z ręki tych, którzy ich zniewolili.28I nie będą już łupem narodów ani zwierzyna tej ziemi nie będzie ich pożerać – osiądą bezpiecznie i nikt nie będzie ich straszył.29I zapewnię im pokój w czasie zasiewu[16] i nie będą już zgromadzeni na głód w kraju ani nie będą już w pohańbieniu u narodów.30I poznają, że Ja, JHWH, ich Bóg, jestem z nimi, a oni, dom Izraela, są moim ludem – oświadczenie Pana JHWH. (Ge 15:7; Ge 15:8; Ex 6:7; Le 26:12)31A wy jesteście moimi owcami, owcami mojego pastwiska, jesteście ludźmi,[17] [a] Ja jestem waszym Bogiem – oświadczenie Pana JHWH. (Eze 36:37)