Ezekiel 20

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 I stało się w roku siódmym, w piątym [miesiącu], w dziesiątym dniu tego miesiąca,[1] że przyszli niektórzy mężowie spośród starszych Izraela, aby radzić się JHWH,[2] i usiedli przede mną. (Eze 8:1; Eze 14:1) 2 I stało się do mnie Słowo JHWH tej treści: 3 Synu człowieczy! Oznajmij starszym Izraela i powiedz im: Tak mówi Pan JHWH: Czy przyszliście się Mnie radzić?[3] Jak Ja żyję, że nie pozwolę wam radzić się Mnie! – oświadczenie Pana JHWH. 4 Czy chcesz ich sądzić? Jeśli chcesz sądzić, synu człowieczy, to uświadom im obrzydliwości ich ojców! (Eze 22:2) 5 I powiedz im: Tak mówi Pan JHWH: W dniu mego wybrania Izraela przysiągłem[4] potomstwu domu Jakuba i objawiłem się im w ziemi egipskiej. Przysiągłem im wówczas, mówiąc: Ja, JHWH, jestem waszym Bogiem! (Ex 6:2) 6 W tym też dniu przysiągłem im, że wyprowadzę ich z ziemi egipskiej do ziemi, którą im wyszukałem,[5] opływającej w mleko i miód, [która jest] klejnotem[6] wśród wszystkich ziem. (Ex 3:8; Ex 3:17; Ex 13:5; Ex 33:3; Le 20:24; Nu 13:27; De 6:3; De 11:9; De 26:9; De 27:3; Jos 5:6; Jer 11:5; Jer 32:23) 7 I powiedziałem do nich: Niech każdy z was wyrzuci ohydztwa [sprzed][7] swoich oczu i nie kalajcie się posążkami Egiptu – Ja, JHWH, jestem waszym Bogiem. (Jos 24:14) 8 Lecz oni opierali Mi się[8] i nie chcieli Mnie słuchać. Nie wyrzucili – nikt z nich – ohydztw [sprzed] swoich oczu i nie porzucili posążków Egiptu. Wtedy postanowiłem wylać na nich me wzburzenie i wywrzeć na nich mój gniew w obrębie ziemi egipskiej. 9 Lecz brałem wzgląd na moje imię,[9] aby nie zostało zbezczeszczone w oczach narodów, wśród których byli, na oczach których dałem im znać, że wyprowadzę ich z ziemi egipskiej. (Ex 32:12) 10 I wyprowadziłem ich z ziemi egipskiej, i wprowadziłem ich na pustynię. 11 I dałem im moje ustawy, i dałem im poznać moje prawa, które jeśli człowiek je wykonuje, żyje dzięki nim. (Le 18:5; De 30:15) 12 Nadałem im też moje szabaty, aby były na znak między Mną a nimi, aby wiedzieli, że Ja, JHWH, jestem tym, który ich uświęca.[10] (Ex 31:13; Isa 58:13; Jer 17:19) 13 Lecz opierali Mi się – [to jest] dom Izraela – na pustyni. Nie postępowali według moich ustaw, wzgardzili moimi prawami, które jeśli człowiek je wykonuje, żyje dzięki nim. Bardzo też bezcześcili moje szabaty. Wtedy postanowiłem wylać na nich moje wzburzenie – na pustyni, aby ich wytępić. 14 Lecz brałem wzgląd na moje imię, aby nie zostało zbezczeszczone w oczach narodów, na oczach których ich wyprowadziłem. 15 Ale też Ja [sam] przysiągłem im na pustyni, że nie wprowadzę ich do ziemi, którą [im] dałem, opływającej w mleko i miód, która jest klejnotem wśród wszystkich ziem, 16 ponieważ wzgardzili moimi prawami i nie postępowali według moich ustaw, i bezcześcili moje szabaty, bo chodzili za posążkami swego serca. 17 Jednak zlitowało się nad nimi moje oko i nie wytępiłem ich, i nie skończyłem z nimi na pustyni. 18 I powiedziałem do ich synów na pustyni: Nie postępujcie według ustaw waszych ojców i nie przestrzegajcie ich praw, i nie kalajcie się ich posążkami! 19 Ja, JHWH, jestem waszym Bogiem. Postępujcie według moich ustaw i przestrzegajcie moich praw, i stosujcie je! 20 Święćcie moje szabaty i niech będą na znak między Mną a wami, aby wiedziano, że Ja, JHWH, jestem waszym Bogiem! 21 Lecz opierali Mi się [ich] synowie. Nie postępowali według moich ustaw i nie przestrzegali moich praw – by je stosować – [tych], które jeśli człowiek je wykonuje, żyje dzięki nim. Bezcześcili moje szabaty. Wtedy postanowiłem wylać na nich moje wzburzenie, wywrzeć na nich mój gniew na pustyni. 22 Lecz powstrzymałem moją rękę,[11] a postąpiłem tak przez wzgląd na moje imię, aby nie zostało zbezczeszczone w oczach narodów, na oczach których ich wyprowadziłem. (Ps 74:10; La 2:8) 23 Jednak Ja [sam] przysiągłem im na pustyni, że rozproszę ich między narodami i rozproszę ich po [różnych] ziemiach (Le 26:33; Ps 106:26) 24 za to, że nie stosowali moich praw i wzgardzili moimi ustawami, i zbezcześcili moje szabaty, a oczy ich były za posążkami ich ojców. 25 Sam też dałem im niedobre ustawy i prawa, według których nie mogli żyć. 26 I skalałem ich ofiarami, przeprowadzaniem [przez ogień] wszystkich pierwocin łona, po to, by wywołać wśród nich przerażenie, aby poznali, że Ja jestem JHWH.[12] (De 12:29; 1Sa 2:25; 2Sa 17:14; 1Ki 12:15; 2Ki 21:6; 2Ki 23:10; 2Ch 25:20; Jer 7:31; Jer 19:5; Jer 32:35) 27 Dlatego oznajmij domowi Izraela, synu człowieczy, i powiedz im: Tak mówi Pan JHWH: Jeszcze tym obrazili Mnie wasi ojcowie, sprzeniewierzeniem Mi się w wiarołomstwie. 28 [Bo] gdy wprowadziłem ich do ziemi, co do której przysiągłem im, że im ją dam, i zobaczyli jakieś wysokie wzgórze i jakieś ulistnione drzewo, składali tam swoje krwawe ofiary i przynosili swoje denerwujące dary,[13] i stawiali tam swoje miłe zapachy, i wylewali tam swoje ofiary z płynów. 29 A gdy mówiłem do nich: Co to za wzgórze [ofiarne], na które wychodzicie? – to nazywano je wzgórzem [ofiarnym] aż do dnia dzisiejszego. 30 Dlatego powiedz domowi Izraela: Tak mówi Pan JHWH: Czy chcecie się kalać na sposób swoich ojców i uprawiać nierząd z ich ohydztwami? 31 Przez składanie swoich darów,[14] przez przeprowadzanie swoich synów przez ogień, kalacie się dla swoich posążków aż do dnia dzisiejszego. Czy Ja mam wam pozwolić się Mnie radzić, domu Izraela? Jak Ja żyję – oświadczenie Pana JHWH – że nie pozwolę wam radzić się Mnie! 32 I na pewno się nie stanie to, co wam przychodzi na myśl,[15] gdy mówicie: Chcemy być jak inne narody, jak plemiona innych ziem, aby służyć drewnu i kamieniowi. 33 Jak Ja żyję – oświadczenie Pana JHWH – że mocną ręką i wyciągniętym ramieniem, i pod [groźbą] wylania wzburzenia będę panował nad wami, (De 4:34; De 5:15; De 7:19; De 11:2; De 26:8) 34 i wyprowadzę was spośród ludów, i zgromadzę was z ziem, w których zostaliście rozproszeni, mocną ręką i wyciągniętym ramieniem, i pod [groźbą] wylania wzburzenia. 35 I zaprowadzę was na pustynię ludów, i tam będę się z wami procesował twarzą w twarz, (Jer 31:2; Ho 2:16) 36 podobnie jak procesowałem się z waszymi ojcami na pustyni ziemi egipskiej, tak będę procesował się z wami – oświadczenie Pana JHWH. 37 I przeprowadzę was pod rózgą [pasterską], i wprowadzę was w więź przymierza.[16] (Le 27:32; Jer 33:13; Mic 7:14; Mt 25:32) 38 I oczyszczę was z buntujących się i odstępujących ode Mnie. I wyprowadzę ich z ziemi ich wychodźstwa, lecz do ziemi Izraela nie wejdą – i poznacie, że Ja jestem JHWH. 39 A wy, domu Izraela – tak mówi Pan JHWH – idźcie i służcie, każdy swojemu posążkowi, a potem na pewno będziecie Mnie słuchać i mojego świętego imienia nie będziecie już bezcześcić swoimi darami i swoimi posążkami. 40 Gdyż na mojej świętej górze, na wysokiej górze Izraela – oświadczenie Pana JHWH – tam będzie mi służył cały dom Izraela, wszyscy, w tej ziemi. Tam ich przyjmę i tam będę domagał się waszych danin i waszych najlepszych darów wraz ze wszystkimi waszymi świętymi darami. 41 Przyjmę was jako miły zapach, gdy was wyprowadzę spośród ludów i zgromadzę was z ziem, w których zostaliście rozproszeni, i dowiodę na was swej świętości na oczach narodów. 42 I poznacie, że Ja jestem JHWH, gdy wprowadzę was do ziemi Izraela, do ziemi, którą przysiągłem dać waszym ojcom. 43 I wspomnicie tam swoje postępowanie i wszystkie swoje czyny, którymi się skalaliście, i poczujecie wstręt do siebie z powodu wszystkich swoich niegodziwości, których się dopuściliście.[17] (Eze 6:9) 44 I poznacie, że Ja jestem JHWH, gdy postąpię z wami przez wzgląd na moje imię, nie według waszego niegodziwego postępowania ani zepsutych czynów, domu Izraela – oświadczenie Pana JHWH.