Apokalipsa 16 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

1 I usłyszałem donośny głos mówiący z przybytku do siedmiu aniołów: Idźcie i wylejcie na ziemię siedem czasz Bożego gniewu.^[1] (Ps 69,25; Iz 66,6; Jer 10,25; Ez 22,31; So 3,8; Ap 15,1; Ap 15,5)

Ps 69,25Iz 66,6Jer 10,25Ez 22,31So 3,8Ap 15,1Ap 15,5

2 Wówczas poszedł pierwszy i wylał swoją czaszę na ziemię; i wystąpiły na ludziach, którzy mają znamię zwierzęcia i kłaniają się jego podobiźnie, złośliwe i bolesne wrzody.^[2] (Wj 9,9; Wj 9,10; Pwt 28,27; Pwt 28,35; Ap 13,17; Ap 14,9; Ap 14,11; Ap 19,20; Ap 20,4)

Wj 9,9Wj 9,10Pwt 28,27Pwt 28,35Ap 13,17Ap 14,9Ap 14,11Ap 19,20Ap 20,4

3 A drugi wylał swoją czaszę na morze; i stało się krwią jakby zmarłego – i umarła każda dusza życia^[3] w morzu. (Rdz 1,21; Wj 7,17; Ap 8,8; Ap 11,6; Ap 16,4)

Rdz 1,21Wj 7,17Ap 8,8Ap 11,6Ap 16,4

4 A trzeci wylał swoją czaszę na rzeki i na źródła wód – i stały się krwią. (Wj 7,17; Ps 78,44; Ap 8,10) 5 I usłyszałem anioła wód, mówiącego: Jesteś Sprawiedliwy [Ty], który jesteś i który byłeś, Święty, że wydałeś taki wyrok; (Wj 9,27; Pwt 32,4; Ps 119,137; Ps 145,17; Ap 1,4; Ap 1,8; Ap 4,8; Ap 6,10; Ap 11,17; Ap 15,3; Ap 15,4; Ap 16,7; Ap 19,2)

Wj 9,27Pwt 32,4Ps 119,137Ps 145,17Ap 1,4Ap 1,8Ap 4,8Ap 6,10Ap 11,17Ap 15,3Ap 15,4Ap 16,7Ap 19,2

6 ponieważ wylali krew świętych i proroków, również im dałeś pić krew – zasłużyli na to. (Ps 79,3; Iz 49,26; Mt 23,35; Łk 11,49; Ap 17,6; Ap 18,24)

Ps 79,3Iz 49,26Mt 23,35Łk 11,49Ap 17,6Ap 18,24

7 I usłyszałem ołtarz, mówiący: Tak, Panie, Boże Wszechmogący, słuszne i sprawiedliwe są Twoje wyroki. (Ps 19,9; Ps 119,137; Am 3,13; Ap 1,8; Ap 4,8; Ap 6,9; Ap 9,13; Ap 11,17; Ap 14,18; Ap 15,3; Ap 16,14; Ap 19,2; Ap 19,6; Ap 19,15; Ap 21,22)

Ps 19,9Ps 119,137Am 3,13Ap 1,8Ap 4,8Ap 6,9Ap 9,13Ap 11,17Ap 14,18Ap 15,3Ap 16,14Ap 19,2Ap 19,6Ap 19,15Ap 21,22

8 A czwarty wylał swoją czaszę na słońce; i dano mu przypiec ludzi ogniem. (Ap 6,12; Ap 8,12) 9 I przypieczeni zostali ludzie wielkim żarem, i bluźnili imieniu Boga,^[4] który ma moc nad tymi plagami – i nie opamiętali się, aby oddać Mu chwałę. (Jer 8,6; Ap 2,21; Ap 9,20; Ap 11,13; Ap 13,6; Ap 14,7; Ap 16,11; Ap 16,21)

Jer 8,6Ap 2,21Ap 9,20Ap 11,13Ap 13,6Ap 14,7Ap 16,11Ap 16,21

10 A piąty wylał swoją czaszę na tron zwierzęcia;^[5] wówczas w jego królestwie nastała ciemność i z bólu gryźli swoje języki, (Wj 10,21; Iz 8,22; Dn 7,23; Ap 8,12; Ap 13,2; Ap 17,17)

Wj 10,21Iz 8,22Dn 7,23Ap 8,12Ap 13,2Ap 17,17

11 i bluźnili Bogu nieba z powodu swoich bólów i z powodu swoich wrzodów, lecz nie opamiętali się w swoich uczynkach. (Ap 9,20; Ap 11,13; Ap 16,2; Ap 16,9)

Ap 9,20Ap 11,13Ap 16,2Ap 16,9

12 A szósty wylał swoją czaszę na wielką rzekę Eufrat; i wyschła jej woda, aby mogła być przygotowana droga dla królów ze wschodu słońca. (Iz 11,15; Iz 41,25; Iz 44,27; Jer 50,38; Jer 51,36; Ap 7,2; Ap 9,14)

Iz 11,15Iz 41,25Iz 44,27Jer 50,38Jer 51,36Ap 7,2Ap 9,14

13 I zobaczyłem trzy duchy nieczyste wychodzące niczym żaby^[6] z paszczy smoka i z paszczy zwierzęcia, i z ust fałszywego proroka; (Kpł 11,10; Mt 10,1; Mk 1,26; Ap 13,11; Ap 18,2; Ap 19,20; Ap 20,10)

Kpł 11,10Mt 10,1Mk 1,26Ap 13,11Ap 18,2Ap 19,20Ap 20,10

14 są to bowiem duchy demonów, które czynią znaki i które idą do królów całego zamieszkałego świata, aby ich zgromadzić do bitwy w ten wielki dzień Wszechmogącego Boga. (Jl 4,9; Am 3,13; So 1,14; Za 12,3; Za 12,9; Za 14,2; Mt 24,24; Łk 4,33; 1 Tm 4,1; Ap 1,8; Ap 4,8; Ap 6,17; Ap 11,17; Ap 13,13; Ap 15,3; Ap 16,7; Ap 17,14; Ap 19,6; Ap 19,15; Ap 19,19; Ap 19,20; Ap 21,22)

Jl 4,9Am 3,13So 1,14Za 12,3Za 12,9Za 14,2Mt 24,24Łk 4,331 Tm 4,1Ap 1,8Ap 4,8Ap 6,17Ap 11,17Ap 13,13Ap 15,3Ap 16,7Ap 17,14Ap 19,6Ap 19,15Ap 19,19Ap 19,20Ap 21,22

15 Oto przychodzę jak złodziej; szczęśliwy ten, który czuwa i strzeże swoich szat, aby nie chodzić nago i aby nie widziano jego pohańbienia.^[7] (Mt 24,42; Mt 24,43; Mk 13,33; Mk 13,35; Łk 12,39; Łk 21,36; Ef 4,22; Kol 3,9; 1 Tes 5,2; 1 Tes 5,4; 2 P 3,10; Ap 3,3; Ap 3,4; Ap 3,17; Ap 19,8)

Mt 24,42Mt 24,43Mk 13,33Mk 13,35Łk 12,39Łk 21,36Ef 4,22Kol 3,91 Tes 5,21 Tes 5,42 P 3,10Ap 3,3Ap 3,4Ap 3,17Ap 19,8

16 I zgromadził ich w miejscu zwanym po hebrajsku Harmagedon.^[8] (Joz 10,40; Joz 11,16; Sdz 5,19; 2 Krl 9,27; 2 Krl 23,29; 2 Krn 35,22; Za 12,11)

Joz 10,40Joz 11,16Sdz 5,192 Krl 9,272 Krl 23,292 Krn 35,22Za 12,11

Siódma czasza plag ostatecznych Bitwa pod Harmagedonem

17 A siódmy wylał swoją czaszę w powietrze; wówczas z przybytku, od tronu, wyszedł donośny głos, mówiący: Stało się! (Ef 2,2; Ap 4,2; Ap 11,19; Ap 16,1; Ap 21,6)

Ef 2,2Ap 4,2Ap 11,19Ap 16,1Ap 21,6

18 I nastąpiły błyskawice i głosy, i gromy, i doszło do tak wielkiego trzęsienia ziemi, jakiego nie było, odkąd człowiek^[9] istnieje na ziemi – tak wielkie było to trzęsienie. (Wj 19,16; Dn 12,1; Mt 24,21; Ap 4,5; Ap 6,12; Ap 8,5; Ap 11,13; Ap 11,19)

Wj 19,16Dn 12,1Mt 24,21Ap 4,5Ap 6,12Ap 8,5Ap 11,13Ap 11,19

19 I stało się, że wielkie miasto rozpadło się na trzy części,^[10] a także miasta narodów runęły. I wspomniano przed Bogiem o wielkim Babilonie, aby mu dać kielich wina szaleństwa^[11] gniewu Bożego. (Ps 75,9; Iz 51,17; Iz 51,22; Jer 25,15; Ap 11,8; Ap 14,8; Ap 14,10; Ap 15,7; Ap 17,5; Ap 18,2; Ap 18,5; Ap 18,6)

Ps 75,9Iz 51,17Iz 51,22Jer 25,15Ap 11,8Ap 14,8Ap 14,10Ap 15,7Ap 17,5Ap 18,2Ap 18,5Ap 18,6

20 I wszelka wyspa uciekła i nie znaleziono już gór. (Ap 6,14) 21 I spadł z nieba na ludzi wielki grad, jakby [o wadze] talentu;^[12] a ludzie bluźnili Bogu z powodu plagi gradu, gdyż była to bardzo wielka plaga. (Wj 9,23; Ap 11,19; Ap 16,9; Ap 16,11)

Wj 9,23Ap 11,19Ap 16,9Ap 16,11