1Dawid jednak powiedział sobie w sercu: Teraz, pewnego dnia, zginę z ręki Saula. Nie ma dla mnie nic lepszego niż to, bym przemknął się koniecznie do ziemi Filistynów. Saul będzie zrozpaczony tropieniem mnie po całym obszarze Izraela, [ja] tymczasem wymknę mu się z ręki.2Dawid zatem powstał i przeszedł, on i sześciuset[1] ludzi, którzy byli przy nim, do Akisza,[2] syna Maoka, króla Gat. (1Sa 21:10; 1Sa 21:11; 1Ki 2:39)3I mieszkał Dawid u Akisza w Gat, on i jego ludzie, każdy ze swoim domem, Dawid i obie jego żony: Achinoam Jizreelitka i Abigail, żona [po] Nabalu, Karmelitka.4Gdy Saulowi doniesiono, że Dawid uciekł do Gat, przestał go szukać.5A Dawid powiedział do Akisza: Jeśli znalazłem łaskę w twoich oczach, to niech mi dadzą miejsce w jednym z okolicznych miast i tam się osiedlę, bo dlaczego ma twój sługa mieszkać w mieście królewskim wraz z tobą?6I tego dnia Akisz dał mu Siklag,[3] dlatego Siklag należy do królów Judy aż do dnia dzisiejszego. (Jos 15:31; Jos 19:5)7A liczba dni, przez które Dawid mieszkał na polach Filistynów, wynosiła rok[4] i cztery miesiące. (Le 25:29; Jud 17:10; 1Sa 1:3; 1Sa 1:21; 1Sa 2:19; 1Sa 20:6; 2Sa 14:26)
Najazdy Dawida
8[W tym czasie] Dawid i jego ludzie wyprawiali się i najeżdżali Geszurytów i Gizrytów,[5] i Amalekitów, gdyż oni zamieszkiwali[6] ziemię, która jest [ich] od dawna, do wejścia[7] do Szur[8] i aż do ziemi egipskiej. (Jos 13:2; 1Sa 14:48; 1Sa 15:7)9I uderzał Dawid na tę ziemię, i nie pozostawiał przy życiu ani mężczyzny, ani kobiety, zabierał owce i bydło, i osły, i wielbłądy, i szaty – i zawracał, i przychodził[9] do Akisza.10A gdy Akisz pytał: Nie[10] wyprawiliście się dzisiaj? Dawid odpowiadał: [Tak], do Negebu w Judzie, albo: Do Negebu Jerachmeelitów,[11] albo: Do Negebu Kenitów.[12]11A mężczyzn i kobiet nie zachowywał Dawid przy życiu, aby nie sprowadzać ich do Gat, mówiąc [sobie]: Aby nie donieśli na nas: Tak uczynił Dawid. Taki więc[13] był jego sposób postępowania przez wszystkie dni, gdy pozostawał na polach Filistynów.12Akisz zaś ufał Dawidowi, mówiąc [sobie]: Obrzydł[14] swojemu ludowi, Izraelowi, całkowicie i będzie mi sługą na zawsze. (Ge 34:30; Ex 5:21; 1Sa 13:4; 2Sa 10:6; 2Sa 16:21)