1Następnie król Dawid powiedział do całego zgromadzenia: Salomon, mój syn, jedyny, którego wybrał Bóg, jest [jeszcze] młody i niedoświadczony, dzieło zaś jest wielkie, bo nie dla człowieka jest ten pałac,[1] ale dla JHWH, Boga. (1Ch 22:5)2Stosownie do całej mojej siły przygotowałem dla domu mojego Boga złoto na to, [co ma być] ze złota, srebro na to, [co ma być] ze srebra, miedź na to, [co ma być] z miedzi, żelazo na to, [co ma być] z żelaza, i drewno na to, [co ma być] z drewna. [Przygotowałem też] kamienie onyksowe,[2] [kamienie] do opraw,[3] kamienie antymonowe,[4] wielobarwne,[5] i wszelki kamień drogocenny, i kamienie marmurowe[6] w obfitości. (Ex 25:7; Job 28:16; Isa 54:11; Eze 17:3)3A ponadto, w moim upodobaniu dla domu mojego Boga, mam skarb,[7] złoto i srebro.[8] Oddaję to dla domu mojego Boga jako wkład – oprócz tego wszystkiego, co przygotowałem dla świętego domu[9] – (Ex 19:5; 2Ch 3:8; 2Ch 3:10; 2Ch 36:17; Ps 135:4; Ec 2:8)4[oddaję] trzy tysiące talentów[10] złota, [i to] złota z Ofiru, siedem tysięcy talentów[11] oczyszczonego srebra dla wyłożenia ścian domów, (Job 28:16; Ps 45:10; Isa 13:12)5by złote było [to, co ma być] złote, srebrne [to, co ma być] srebrne – i dla każdej pracy[12] w ręce rzemieślników.[13] Kto ponadto jest chętny wypełnić dziś swoją rękę dla JHWH?
Dary dostojników Izraela
6Wtedy książęta [rodów] ojców i książęta plemion Izraela, książęta tysięcy i setek i przełożeni robót królewskich zachęcili się (Ex 35:4; 1Ch 22:5)7i złożyli na służbę w domu Bożym pięć tysięcy talentów[14] złota i[15] dziesięć tysięcy [złotych] darejek,[16] i dziesięć tysięcy talentów srebra,[17] i osiemnaście tysięcy talentów miedzi,[18] i sto tysięcy talentów[19] żelaza.8A kto znalazł u siebie [drogie] kamienie, składał [je] w skarbcu domu JHWH na rękę Jechiela Gerszonity.9Lud zaś radował się z [całej] ich szczodrości, gdyż całym sercem okazywali swoją szczodrość JHWH. Król Dawid również przeżywał wielką radość.
Modlitwa dziękczynna i błagalna Dawida
10Potem Dawid błogosławił JHWH na oczach całego zgromadzenia. Dawid powiedział: Błogosławiony jesteś Ty, JHWH, Boże Izraela, naszego ojca, od wieków aż na wieki. (Ge 24:48; De 8:10; Jos 22:33; 1Ch 16:36; 2Ch 20:26; 2Ch 31:8; Ps 41:14; Ps 72:18; Ps 89:53; Ps 106:48; Ps 150:1)11Do Ciebie, JHWH, należy wielkość i moc, i majestat, i sława, i dostojeństwo.[20] Owszem,[21] wszystko na niebiosach i na ziemi [jest Twoje]. Do Ciebie, JHWH, należy władza i Ty jako głowa jesteś wyniesiony ponad wszystko. (2Sa 7:21; 2Sa 7:22; 1Ch 16:27; 1Ch 17:19; 1Ch 17:21; Ps 71:8; Ps 71:22; Ps 78:61; Ps 89:14; Ps 89:18; Ps 90:11; Ps 96:6; Ps 106:2; Ps 106:8; Ps 145:3; Ps 145:6; Ps 145:11; Ps 145:12; Ps 150:2)12Od Ciebie pochodzi bogactwo i chwała, Ty rządzisz wszystkim,[22] w Twojej ręce jest siła i moc, i w Twojej ręce jest to, by wywyższyć i by umocnić wszystko.13Teraz więc, Boże nasz, dziękujemy Ci i wielbimy Twoje chwalebne imię.14Bo kim ja jestem i czym jest mój lud, że zachowujemy siłę, by okazywać szczodrość w ten sposób? Przecież od Ciebie pochodzi to wszystko. Daliśmy Tobie to, co mamy z Twojej ręki. (Ezr 9:6)15Bo pielgrzymami jesteśmy przed Twoim obliczem i przychodniami, jak wszyscy nasi ojcowie. Nasze dni na ziemi są jak cień – i bez nadziei.16JHWH, nasz Boże, całe to bogactwo, które przygotowaliśmy, aby zbudować Tobie dom dla Twojego świętego imienia, pochodzi z Twojej ręki i Twoim jest to wszystko.17Wiem też, mój Boże, że Ty badasz serca i masz upodobanie w prawości. [Stąd] ja w szczerości serca, chętnie ofiarowałem to wszystko. Widzę też teraz Twój lud, który znajduje się tutaj, że [i on] z radością i chętnie składa Ci dary. (De 9:5; 1Ki 9:4; Job 33:3; Ps 119:7; Pr 17:3; Jer 11:20; Jer 12:3; Jer 17:10)18JHWH, Boże naszych ojców: Abrahama, Izaaka i Izraela, zachowaj to na wieki jako wyraz myśli serca Twojego ludu i skieruj ich serca ku Tobie.[23]19Salomonowi, mojemu synowi, daj serce szczere do przestrzegania Twoich przykazań, Twoich postanowień i Twoich ustaw, do wykonania wszystkiego i do zbudowania pałacu, którego [budowę] przygotowałem.
Wstąpienie Salomona na tron
20Następnie Dawid powiedział do całego zgromadzenia: Błogosławcie, proszę, JHWH, waszego Boga! I całe zgromadzenie błogosławiło JHWH, Boga swoich ojców – i pochylili się, i pokłonili się JHWH oraz królowi. (1Ki 1:11)21Potem złożyli JHWH rzeźne ofiary, a nazajutrz następnego[24] dnia złożyli JHWH w ofierze całopalnej tysiąc cielców, tysiąc baranów i tysiąc jagniąt wraz z ich ofiarami z płynów i wieloma rzeźnymi ofiarami za całego Izraela. (Ex 29:40; Ex 29:41; Le 23:13)22Jedli zatem i pili przed obliczem JHWH w tym dniu, z wielką[25] radością i po raz drugi[26] obwołali królem Salomona, syna Dawida, namaścili go dla JHWH na księcia,[27] Sadoka zaś na kapłana. (1Ki 1:28; 1Ch 23:1)23Potem Salomon zasiadł na tronie JHWH jako król zamiast Dawida, swojego ojca, i dobrze mu się wiodło, a cały Izrael był mu posłuszny. (1Ch 17:14)24Wszyscy książęta i wodzowie, a także wszyscy synowie króla Dawida podporządkowali się[28] Salomonowi jako królowi.25JHWH zaś mocno wywyższył Salomona w oczach całego Izraela i obdarzył go dostojeństwem panowania, jakiego nie miał przed nim żaden król Izraela.[29]
Podsumowanie rządów Dawida
26Dawid, syn Jiszaja, panował nad całym Izraelem.27Dni, w których panował nad Izraelem, objęły czterdzieści lat; w Hebronie panował siedem lat, w Jerozolimie panował trzydzieści trzy. (1Sa 16:13; 2Sa 2:4; 2Sa 5:4; 1Ki 2:10; 1Ch 3:4)28I umarł w pięknej siwiźnie,[30] syty życia, bogactwa i chwały,[31] a zamiast niego zapanował Salomon, jego syn.29A sprawy króla Dawida, pierwsze i ostatnie, są oto opisane obok spraw Samuela, jasnowidza, obok spraw Natana, proroka, i obok spraw Gada, widzącego.[32] (1Ch 9:22; 1Ch 17:1; 1Ch 21:9)30[Opisane są tam] wraz z całym jego panowaniem i jego potęgą, i czasami, jakie przeszły nad nim i nad Izraelem, i nad królestwami wszystkich ziem.