1Następnie wędrował przez miasta i wioski, głosząc i opowiadając dobrą nowinę o Królestwie Bożym – a z Nim Dwunastu (Mt 4:23; Mr 6:6; Lu 3:18; Lu 4:43; Lu 16:16)2i pewne kobiety, które zostały uzdrowione od złych duchów i od słabości – Maria zwana Magdaleną, z której niegdyś wyszło siedem demonów, (Mt 27:55; Mr 15:40; Mr 16:9; Lu 23:49; Lu 23:55)3i Joanna, żona Chuzasa, zarządcy Heroda, i Zuzanna oraz wiele innych, które usługiwały im ze swojego mienia. (Pr 31:20; Lu 24:10; Ac 16:14; Ro 16:1; Ro 16:6; Ro 16:12)
Przypowieść o siewcy
4Gdy gromadził się liczny tłum i gdy z miasta po mieście[1] przybywali do Niego,[2] powiedział, odwołując się do przypowieści: (Mt 13:3; Mr 4:2)5Wyszedł siewca, by rozsiać swoje ziarno. Gdy siał, jedno padło przy drodze i zostało zdeptane, a ptaki niebieskie zjadły je.6Druga [garść][3] padła na skałę, a gdy wzeszła, uschła, gdyż nie miała wilgoci.7Inna padła między ciernie, a ciernie razem z nią wyrosły i zadusiły je. (Ge 3:18; Jer 4:3)8Jeszcze inna padła na dobrą ziemię i gdy wzrosła, wydała plon stokrotny. To mówiąc, wołał: Kto ma uszy, aby słuchać, niech słucha. (Mt 11:15; Mt 13:43; Mr 4:23; Lu 14:35)9Jego uczniowie zaś zapytali Go, czego mogłaby dotyczyć ta przypowieść.10On zaś powiedział: Wam dane jest poznać tajemnice[4] Królestwa Bożego, pozostałym zaś – w przypowieściach, aby[5] patrząc, nie widzieli, a słuchając, nie rozumieli.[6] (Isa 6:9; Eze 12:2; Mt 13:11; Mt 13:13; Mr 4:11; Joh 12:38; Joh 12:40; Joh 15:8; Joh 15:13; Ac 28:26; Ro 11:8; 1Co 2:6; Col 1:27)11Taka jest ta przypowieść: Ziarnem jest Słowo Boga. (Mt 13:18; Mr 2:2; Mr 4:13; Mr 4:33; Mr 16:20; Lu 1:2; Ac 8:4; Heb 4:12; Jas 1:21; 1Pe 1:23; Re 1:2; Re 1:9)12Tymi przy drodze są ci, którzy wysłuchali, ale potem przychodzi diabeł i wybiera Słowo z ich serca, aby nie uwierzyli i nie zostali uratowani.[7] (Mr 16:16; 1Co 1:21)13Tymi zaś na skale [są] ci, którzy gdy usłyszą, z radością przyjmują Słowo, lecz nie mają oni korzenia, do czasu wierzą, a w porze próby odstępują. (Isa 58:2; Mt 11:6; Joh 5:35; Jas 1:2; Jas 1:12; 1Pe 1:6)14Ta zaś [garść], która padła między ciernie, to ci, którzy usłyszeli, ale idąc przygnieceni[8] troskami i bogactwem, i przyjemnościami życia, są tłamszeni – i nie dojrzewają.[9] (Mt 6:25; Mt 19:23; 1Ti 6:9; 1Ti 6:10; 1Ti 6:17; 2Ti 3:4; Tit 3:3; Jas 4:1; Jas 4:3)15Ta zaś [garść] w dobrej ziemi, to ci, którzy szlachetnym i dobrym sercem[10] wysłuchali Słowa, zachowują i owocują dzięki wytrwałości. (Lu 8:8; Joh 15:5; Joh 15:16; Ac 17:11; Ro 5:3; Col 1:6; Heb 10:36; 2Pe 1:6)
Bóg ujawni wszystko
16Nikt zaś nie zapala lampy i nie nakrywa jej naczyniem ani nie stawia pod łóżkiem, lecz stawia ją na świeczniku,[11] aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło. (Mt 5:15; Mr 4:21; Lu 11:33)17Nie ma bowiem nic ukrytego, co nie stanie się widoczne, ani nic tajnego, co nie miałoby zostać poznane i wyjść na jaw. (Job 12:22; Mt 10:26; Lu 12:2)18Uważajcie zatem, jak słuchacie; ktokolwiek bowiem ma, temu będzie dane, a ktokolwiek nie ma, temu zostanie odebrane nawet to, co sądzi, że ma. (Mt 13:12; Mt 13:16; Mt 25:29; Mr 4:25; Lu 8:11; Lu 17:3; Lu 19:21; Lu 19:26; Lu 21:34)
22W czasie jednego z tych dni zdarzyło się, że wsiadł On do łodzi,[12] a uczniowie z Nim, i powiedział do nich: Przeprawmy się na drugą stronę jeziora. I odbili od brzegu. (Mt 8:18; Mt 8:23; Mr 4:36)23A gdy płynęli, zasnął. Wtedy spadł na jezioro[13] podmuch wiatru, tak że zaczęło ich zalewać i byli w niebezpieczeństwie.[14]24Podeszli więc i obudzili Go, mówiąc: Mistrzu, Mistrzu, giniemy! A On, zbudzony, skarcił wiatr oraz fale wody i uspokoiły się – i nastała cisza. (Ps 65:7; Ps 89:10; Ps 104:7; Ps 107:29; Jon 1:15; Lu 4:35; Lu 4:39; Lu 4:41; Lu 5:5)25Wówczas powiedział do nich: Gdzie wiara wasza? [Oni] zaś, przestraszeni, zdziwili się i mówili jedni do drugich: Kim On zatem jest, że nawet wiatrom rozkazuje i wodzie – i są Mu posłuszne? (Job 26:12; Lu 1:65; Lu 5:26; Ac 2:43)
Uzdrowienie opętanego przez legion demonów
26Tak dopłynęli do kraju Gerazeńczyków, który leży naprzeciw Galilei. (Mt 8:28; Mr 5:1)27Gdy wyszedł na ląd, spotkał Go pewien człowiek z miasta; miał on demona i od dłuższego czasu nie nosił szaty i nie mieszkał w domu, tylko w grobowcach.28Gdy zobaczył Jezusa, z wrzaskiem upadł przed Nim i donośnym głosem zawołał: Co mnie i Tobie,[15] Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Błagam Cię, czy mógłbyś mnie nie dręczyć?! (Nu 24:16; Ps 57:2; Da 3:26; Mr 1:23; Lu 1:32; Lu 4:33; Lu 6:35; Ac 8:7)29Polecił bowiem duchowi nieczystemu, by wyszedł z tego człowieka, gdyż wiele razy chwytał go, a wiązany łańcuchami i trzymany w pętach, rwał [on] więzy, gnany przez demona na pustkowie. (Lu 4:33; Lu 11:24)30Jezus zaś zapytał go: Jak ci na imię? A on odpowiedział: Legion, gdyż weszło w niego wiele demonów.31I zaczęły Go prosić, aby im nie nakazywał odejść do Abysu.[16] (Ge 1:2; Ge 7:11; Ro 10:7; Re 9:1; Re 9:2; Re 9:11; Re 11:7; Re 17:8; Re 20:1; Re 20:3)32A pasło się tam na górze znaczne stado świń. I poprosiły Go, aby pozwolił im w nie wejść. I pozwolił im.33Gdy więc demony wyszły z tego człowieka i weszły w świnie, stado ruszyło w dół urwiska do jeziora i utonęło. (Lu 5:1; Lu 8:22)34Pasterze na widok tego, co się stało, uciekli i donieśli o tym w mieście i po zagrodach.35Wyszli więc zobaczyć, co się stało; przyszli do Jezusa i zastali człowieka, z którego wyszły demony, ubranego i przy zdrowych zmysłach, siedzącego u stóp Jezusa – i przestraszyli się. (Lu 10:39)36Ci zaś, którzy to widzieli, opowiedzieli im, jak ten opętany[17] został uratowany. (Mt 4:24; Lu 8:27; Lu 8:35; Lu 8:38)37I poprosił go cały okoliczny tłum Gerazeńczyków, aby od nich odszedł, ogarniał ich bowiem wielki strach. On zaś wsiadł do łodzi i zawrócił. (Lu 1:65; Lu 5:26; Lu 7:16; Ac 16:39)38A mężczyzna, z którego wyszły demony, prosił Go, aby mógł z Nim być. Odprawił go jednak, mówiąc:39Wracaj do swojego domu i opowiadaj [dokładnie], jak wiele uczynił dla ciebie Bóg.[18] Odszedł więc i po całym mieście rozgłaszał, jak wiele uczynił mu Jezus.
Uzdrowienie córki Jairosa i kobiety cierpiącej na przewlekły krwotok
40Gdy Jezus powrócił, tłum przyjął Go [radośnie]. Wszyscy bowiem na Niego czekali. (Mt 9:18; Mr 5:21)41Wtedy przyszedł mężczyzna, któremu na imię było Jairos,[19] a był on przełożonym synagogi. Ten padł do stóp Jezusowi i zaczął Go prosić, aby przyszedł do jego domu. (Lu 13:14; Ac 13:15; Ac 18:8; Ac 18:17)42Miał on bowiem córkę, jedynaczkę,[20] w wieku około dwunastu lat, a ta umierała. A gdy On szedł, tłumy zewsząd Go ściskały. (Mr 2:2; Mr 3:10; Lu 7:12; Joh 1:14; Heb 11:17)43Wtedy pewna kobieta z upływem krwi od dwunastu lat, która na lekarzy wydała całe swoje mienie[21] i żaden nie zdołał jej uzdrowić, (Le 15:25)44podeszła z tyłu i dotknęła skraju Jego szaty[22] – i natychmiast ustał jej upływ krwi. (Mt 14:36)45A Jezus zapytał: Kto Mnie dotknął? Gdy wszyscy zaprzeczali, Piotr powiedział: Mistrzu, tłumy zewsząd Cię otaczają i ściskają.46Jezus jednak powiedział: Ktoś Mnie dotknął, sam poczułem bowiem, że wyszła ze Mnie moc. (Lu 6:19; Ac 5:15; Ac 10:38)47Gdy kobieta spostrzegła, że nie uszła uwagi, podeszła z drżeniem, przypadła do Niego i wobec całego tłumu oznajmiła, z jakiej przyczyny Go dotknęła i jak natychmiast została uleczona.48On zaś powiedział do niej: Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju. (Lu 7:50; Lu 17:19; Lu 18:42)49Gdy On jeszcze mówił, przyszedł ktoś od przełożonego synagogi z wiadomością: Twoja córka umarła, nie trudź już Nauczyciela. (Lu 7:6; Joh 11:28)50Jezus to usłyszał i odezwał się do niego: Przestań się bać, tylko uwierz, a będzie ocalona.51Po przyjściu do domu nikomu nie pozwolił wejść z sobą, tylko Piotrowi, Janowi, Jakubowi, ojcu dziecka i matce. (Mr 14:33; Lu 9:28)52A wszyscy płakali i bili się po niej [w pierś].[23] On zaś powiedział: Przestańcie płakać, nie umarła bowiem, ale śpi. (Da 12:2; Lu 7:13; Joh 11:11; Joh 11:13; Ac 7:60; Ac 13:36; 1Th 4:15; 2Pe 3:4)53Wtedy zaczęli Go wyśmiewać,[24] wiedząc, że umarła.54On natomiast ujął ją za rękę i głośno powiedział: Dziewczynko, wstań![25] (Mr 1:31; Lu 7:14)55Wówczas powrócił jej duch,[26] natychmiast wstała – i zalecił, by dano jej jeść.56A jej rodziców ogarnęło zdumienie;[27] On zaś polecił im, aby nikomu nie mówili o tym, co się stało. (Mr 7:36; Lu 5:14)