Luke 21

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

from Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Kiedy zaś spojrzał, zobaczył, jak bogaci wrzucają do skarbony[1] swoje dary. (Mt 27:6; Mr 12:41; Lu 6:1; Joh 8:20) 2 Zobaczył też pewną wdowę, bardzo ubogą, która wrzucała tam dwa leptony.[2] 3 I powiedział: Powiem wam prawdę, ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy, 4 wszyscy oni bowiem wrzucili do darów ze swojego nadmiaru, ona natomiast ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na życie. (2Co 8:12) 5 Podczas gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami[3] i darami złożonymi Bogu w ofierze,[4] [On] powiedział: (Mt 24:1; Mr 13:1) 6 Przyjdą dni, w których z tego, co widzicie, nie zostanie pozostawiony kamień na kamieniu, który by nie został zwalony. (Lu 19:44) 7 Zapytali Go zatem: Nauczycielu, kiedy więc to się stanie i co będzie znakiem, że to ma się stać? (Ac 1:6) 8 On zaś powiedział: Uważajcie, abyście nie zostali zwiedzeni. Wielu bowiem przyjdzie w moim imieniu,[5] mówiąc: Ja jestem! Oraz: Czas się przybliżył! Nie idźcie za nimi. (Jer 14:14; Mr 13:33; Lu 17:23; Eph 5:6; Col 2:8; 2Th 2:3) 9 Również gdy usłyszycie o wojnach i przewrotach, nie bądźcie przerażeni, bo to musi się stać najpierw, lecz nie zaraz [nastąpi] koniec. 10 Następnie im powiedział: Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. (2Ch 15:6; Isa 19:2) 11 Będą wielkie trzęsienia ziemi oraz miejscami głody i zarazy. Ukażą się też straszne i wielkie znaki na niebie. (Isa 29:6; Joe 3:4; Ac 11:28; Re 6:8; Re 6:12) 12 Przed tym wszystkim jednak wyciągną po was swoje ręce i ze względu na moje imię będą was prześladować, wydając do synagog i więzień, prowadząc przed królów i namiestników. (Mt 10:17; Mt 24:9; Lu 12:11; Joh 16:2; Ac 5:18; Ac 12:4; Ac 16:19; Ac 16:24; Ac 18:12; Ac 22:19; Ac 26:10; 1Pe 2:13) 13 Wyjdzie to wam na świadectwo. (Php 1:12) 14 Weźcie więc sobie do serc, by nie przygotowywać sobie wcześniej obrony. (Lu 12:11) 15 Ja bowiem dam wam usta i mądrość, której nie zdołają się przeciwstawić ani oprzeć wszyscy wasi przeciwnicy. (Ex 4:12; Jer 1:9; Lu 12:11; Ac 6:10) 16 A wydawać was będą i rodzice, i bracia, i krewni, i przyjaciele – i zabijać niektórych z was. (Mic 7:6; Lu 12:52) 17 I będziecie nienawidzeni przez wszystkich ze względu na moje imię, (Mr 13:13; Lu 6:22; Joh 15:18) 18 lecz i włos z waszej głowy nie zginie. (Mt 10:30) 19 Przez swoją wytrwałość zyskacie swoje dusze. (Mt 10:22; Ro 5:3; Heb 10:36; Jas 1:3) 20 A gdy zobaczycie Jerozolimę oblężoną przez wojska, wówczas wiedzcie, że przybliżyło się jej spustoszenie. (Mt 24:15; Mr 13:14; Lu 19:43) 21 Wtedy ci w Judei niech uciekają w góry, ci w jej środku niech z niej wyjdą, a ci w okolicach niech do niej nie wchodzą. 22 Gdyż będą to dni jej odpłaty, aby spełniło się wszystko, co zostało napisane. (De 32:35; Isa 34:8; Isa 63:4; Jer 46:10; Da 9:24; Ho 9:7; Mt 1:22) 23 Biada w tych dniach kobietom w ciąży oraz karmiącym; będzie bowiem wielki ucisk na ziemi i gniew nad tym ludem; (Lu 23:29; 1Th 2:16) 24 i padną od ostrza miecza i zostaną wzięci w niewolę do wszystkich narodów, a Jerozolima będzie deptana przez narody, aż dopełnią się czasy narodów. (Da 9:26; Da 12:7; Ro 11:25; Re 11:2) 25 I będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi rozpacz narodów w niepokoju huku morza i fali, (Ps 46:3; Ps 65:8; Isa 13:10; Eze 32:7; Joe 3:3; Ac 2:20; Re 6:12) 26 gdy ludzie mdleć będą ze strachu i oczekiwania [wydarzeń] nadciągających na zamieszkały świat, gdyż moce niebios zostaną wstrząśnięte. (Isa 34:4; Hag 2:6; Hag 2:21; Mt 24:29; Heb 12:26; 2Pe 3:10; Re 6:14) 27 I wtedy zobaczą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłoku z mocą i wielką chwałą. (Da 7:13; Mt 26:64; Joh 1:51; Ac 1:9; Re 1:7; Re 14:14) 28 A gdy to zacznie się dziać, wyprostujcie się[6] i podnieście swoje głowy, gdyż zbliża się wasze odkupienie. (Ro 8:23; Ro 13:11; Eph 4:30; Heb 12:12) 29 I opowiedział im przypowieść: Popatrzcie na figowiec i na wszystkie drzewa; (Mt 24:32; Mr 13:28) 30 kiedy pączkują, widzicie i wiecie, że już blisko jest lato. 31 Tak i wy, gdy zobaczycie, że te rzeczy się dzieją, wiedzcie, że blisko jest Królestwo Boże. (Mt 3:2) 32 Zapewniam was, nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. (Mt 23:36) 33 Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa na pewno nie przeminą. (Ps 119:89; Isa 40:8; Mt 5:18; Lu 16:17; 1Pe 1:25) 34 Strzeżcie się natomiast, aby wasze serca nie były obciążone obżarstwem, pijaństwem oraz troskami codzienności, aby ten dzień nie spadł na was znienacka (Mt 13:22; Mt 24:49; Mr 4:19; Lu 12:40; Lu 17:27; Ro 13:13; 1Th 5:2) 35 niczym sidło; bo zaskoczy wszystkich mieszkających na obliczu całej ziemi. (Ec 9:12; Isa 24:17; Ro 11:9; 1Ti 3:7; 1Ti 6:9; 2Ti 2:26; 2Pe 3:10; Re 3:10; Re 17:2) 36 Czuwajcie zatem o każdym czasie i módlcie się, abyście byli zdolni uciec przed tym wszystkim, co ma się stać, i stanąć przed Synem Człowieczym. (Mt 24:42; Mt 25:13; Mt 26:38; Mt 26:41; Mr 13:33; Lu 18:1; Ac 20:31; Ro 12:12; 1Co 16:13; Eph 6:18; Col 4:2; Col 4:12; 1Th 5:6; 1Th 5:17; 1Pe 4:7; 1Pe 5:8; Re 3:2; Re 16:15) 37 Za dnia zaś nauczał w świątyni, a noce wychodził spędzać na górze zwanej Oliwną. (Mt 21:1; Mt 26:30; Mt 26:55; Lu 19:47; Lu 22:39; Joh 8:1) 38 A cały lud budził się o świcie i przychodził słuchać Go w świątyni. (Joh 8:2)