1Potem[1] Pan wyznaczył innych siedemdziesięciu dwóch i rozesłał ich po dwóch przed swoim obliczem do każdego miasta i miejsca, do którego On sam zamierzał przyjść. (Mr 6:7; Lu 9:2)2Mówił zaś do nich: Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Uproście więc Pana żniwa, aby wypchnął[2] robotników na swoje żniwo. (Mt 9:37; Joh 4:35)3Idźcie! Oto posyłam was jak jagnięta między wilki. (Mt 10:16)4Nie noście z sobą sakiewki ani torby, ani sandałów – i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.[3] (2Ki 4:29; Mt 10:9; Mr 6:8; Lu 9:3; Lu 22:35)5Do któregokolwiek domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! (1Sa 25:6)6Jeśli będzie tam syn pokoju,[4] spocznie na nim wasz pokój, a jeśli nie – wróci do was. (Lu 10:5)7W tym zaś domu przebywajcie, jedząc i pijąc to, co u nich jest; godzien [jest] bowiem robotnik swojej zapłaty. Nie przenoście się z domu do domu. (Mt 10:11; Lu 9:4; 1Co 9:7; 1Ti 5:18)8A jeśli do któregoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie to, co wam podadzą. (1Co 10:27)9Uzdrawiajcie w nim też słabych i mówcie do nich: Przybliżyło się do was Królestwo Boże. (Mt 3:2; Mr 1:15; Lu 4:43; Lu 6:20; Lu 9:1; Lu 10:11)10A jeśli do któregoś miasta wejdziecie i nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie:11Nawet proch z waszego miasta, który przywarł nam do stóp, strząsamy wam, lecz to wiedzcie, że przybliżyło się Królestwo Boże. (Mt 10:14; Lu 9:5; Ac 13:51; Ac 18:6)12Mówię wam, że w tym Dniu lżej będzie Sodomie niż temu miastu. (Ge 19:24; Mt 11:24)
17Siedemdziesięciu dwóch wróciło z radością, donosząc: Panie, nawet demony są nam uległe w Twoim imieniu. (Mr 16:17)18Wtedy powiedział im: Widziałem szatana, spadającego z nieba niczym błyskawica. (Isa 14:12; Joh 12:31; Re 9:1; Re 12:8)19Oto wyposażyłem was we władzę deptania po wężach i skorpionach, i po wszelkiej mocy nieprzyjaciela, i nic was na pewno nie skrzywdzi.[5] (Ps 91:13; Mr 3:15; Mr 16:18; Lu 9:1; Ac 28:3)20Lecz nie cieszcie się z tego, że duchy[6] są wam uległe, cieszcie się zaś, że wasze imiona wpisane są w niebiosach.[7] (Ex 32:33; Isa 4:3; Da 12:1; Mt 7:22; Php 4:3; Re 3:5; Re 21:27)
Przewaga dziecięcej prostoty
21W tej godzinie rozweselił się [Jezus] w Duchu Świętym i powiedział: Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś to przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś to niemowlętom![8] Tak, Ojcze, gdyż to stało się dla Ciebie upodobaniem.[9] (Ps 8:3; Mt 11:25; Mt 21:16; 1Co 1:18; Php 4:18; Col 1:10; Col 3:20; 1Th 2:4; Heb 13:16; Heb 13:21)22Wszystko zostało mi przekazane przez mojego Ojca i nikt nie pojmuje, kim jest Syn, jak tylko Ojciec, i kim jest Ojciec, jak tylko Syn i ten, któremu Syn zechce to objawić. (Mt 28:18; Joh 1:18; Joh 3:35; Joh 6:46; Joh 10:15; Joh 13:3; Joh 16:15; Joh 17:26)23A na osobności zwrócił się do uczniów i powiedział: Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. (Mt 13:16)24Mówię wam bowiem, że wielu proroków i królów chciało zobaczyć to, co wy widzicie, a nie zobaczyli, i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. (Joh 8:56; Heb 11:13; 1Pe 1:10)
Sposób na wieczność
25A oto powstał pewien znawca Prawa [i] chcąc Go wystawić na próbę, zapytał: Nauczycielu, co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne? (Mt 19:16; Mt 19:26; Mt 22:35; Mr 10:17; Lu 18:18)26On zaś odpowiedział mu: Co napisano w Prawie? Jak czytasz?27A on na to: Będziesz kochał Pana, Boga swego, z całego swojego serca, z całej swojej duszy, z całej swojej siły i z całej swojej myśli, a swojego bliźniego[10] jak siebie samego.[11] (Le 19:18; Le 19:34; De 6:3; De 6:5; De 11:13)28Wtedy powiedział mu: Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył. (Le 18:5; Ne 9:29; Eze 20:11; Ro 10:5; Ga 3:12)
Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie
29On jednak, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: A kto jest moim bliźnim? (Lu 16:15)30W nawiązaniu do tego Jezus powiedział: Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców, którzy go odarli, obłożyli razami i odeszli, zostawiając na wpół umarłego. (Jos 16:1; Lu 18:35)31Przypadkiem jakiś kapłan schodził tą drogą i gdy go zobaczył, przeszedł na drugą stronę. (Le 21:1)32Podobnie i Lewita, gdy przyszedł na to miejsce, zobaczył go, przeszedł na drugą stronę. (Nu 3:6)33Natomiast pewien Samarytanin, podróżując, przechodził obok niego i gdy go zobaczył, zlitował się. (Mt 9:36; Mt 10:5; Mt 14:14; Mt 15:32; Mt 20:34; Mr 1:41)34Podszedł więc i obandażował jego rany, polewając [je] oliwą i winem,[12] po czym posadził [go] na swoje zwierzę, zaprowadził go do gospody i zaopiekował się nim. (Isa 1:6)35A nazajutrz wyciągnął dwa denary i dał gospodarzowi, mówiąc: Zadbaj o niego, a cokolwiek nadpłacisz, ja ci w drodze powrotnej zwrócę.36Który z tych trzech, twoim zdaniem, okazał się bliźnim temu, który wpadł między zbójców?37On na to: Ten, który okazał mu miłosierdzie. Wtedy Jezus powiedział mu: Idź, i ty czyń podobnie.
Jezus u Marii i Marty
38W czasie ich podróżowania wszedł On do jakiejś wioski, gdzie przyjęła Go pewna kobieta imieniem Marta. (Joh 11:1; Joh 11:19; Joh 12:2)39Miała ona siostrę, której było na imię Maria. Ta usiadła u stóp Pana i słuchała Jego Słowa. (Lu 8:35; Joh 12:3)40Marta tymczasem krzątała się przy wielu posługach. Stanęła zatem i powiedziała: Panie, czy nie dbasz o to, że moja siostra pozostawiła przy posłudze mnie samą? Powiedz jej więc, aby mi pomogła.41Pan zaś odpowiedział jej: Marto, Marto, martwisz się i niepokoisz o wiele, (Mt 6:25; Php 4:6)42potrzeba zaś jest jedna; Maria bowiem wybrała sobie dobrą część, która nie zostanie jej odjęta. (Ps 16:5; Ps 27:4)