Psalm 137,2 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pieśń tęsknoty za Syjonem

1 Nad rzekami Babilonu^[1] – tam siedzieliśmy^[2] I płakaliśmy na wspomnienie Syjonu.^[3] (Ps 46,1; Ps 48,1; Ps 76,1; Ps 84,1; Ps 87,1; Ps 122,1; Ps 133,1; Ez 1,1; Ez 3,15)

Ps 46,1Ps 48,1Ps 76,1Ps 84,1Ps 87,1Ps 122,1Ps 133,1Ez 1,1Ez 3,15

2 Na tamtejszych wierzbach Powiesiliśmy nasze lutnie, 3 Gdyż tam ci, którzy nas zniewolili, Życzyli sobie od nas pieśni, A nasi ciemięzcy^[4] – radości: Zaśpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu! 4 Jak mamy śpiewać pieśń JHWH Na obcej ziemi? (2 Krn 29,27) 5 Jeśli zapomnę cię, Jerozolimo, Niech zapomni moja prawica!^[5] (1 Krl 13,4; Ps 109,24) 6 Niech mi język przywrze do podniebienia, Jeślibym nie pamiętał o tobie – Jeślibym nie wyniósł Jerozolimy Nad moją największą radość! (Job 29,10) 7 Pamiętaj, JHWH, synom Edomu dzień Jerozolimy, Gdy mówili: Obnażcie, obnażcie ją aż do jej posad! (Ez 25,12; Ez 35,2; Ab 1,8) 8 Córko Babilonu, wyniszczona!^[6] Szczęśliwy, kto ci odpłaci tym, czym nam płaciłaś! (Jer 50,29; Jer 51,6; Ap 18,6) 9 Szczęśliwy, kto schwyta twoje niemowlęta I roztrzaska je o skałę. (2 Krl 8,12; Neh 3,10; Iz 13,16; Oz 13,16)

2 Krl 8,12Neh 3,10Iz 13,16Oz 13,16