Psalm 137

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny
1 Nad rzekami Babilonu[1] – tam siedzieliśmy[2] I płakaliśmy na wspomnienie Syjonu.[3] (Ps 46,1; Ps 48,1; Ps 76,1; Ps 84,1; Ps 87,1; Ps 122,1; Ps 133,1; Ez 1,1; Ez 3,15)2 Na tamtejszych wierzbach Powiesiliśmy nasze lutnie,3 Gdyż tam ci, którzy nas zniewolili, Życzyli sobie od nas pieśni, A nasi ciemięzcy[4] – radości: Zaśpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu!4 Jak mamy śpiewać pieśń JHWH Na obcej ziemi? (2 Krn 29,27)5 Jeśli zapomnę cię, Jerozolimo, Niech zapomni moja prawica![5] (1 Krl 13,4; Ps 109,24)6 Niech mi język przywrze do podniebienia, Jeślibym nie pamiętał o tobie – Jeślibym nie wyniósł Jerozolimy Nad moją największą radość! (Job 29,10)7 Pamiętaj, JHWH, synom Edomu dzień Jerozolimy, Gdy mówili: Obnażcie, obnażcie ją aż do jej posad! (Ez 25,12; Ez 35,2; Ab 1,8)8 Córko Babilonu, wyniszczona![6] Szczęśliwy, kto ci odpłaci tym, czym nam płaciłaś! (Jer 50,29; Jer 51,6; Ap 18,6)9 Szczęśliwy, kto schwyta twoje niemowlęta I roztrzaska je o skałę. (2 Krl 8,12; Neh 3,10; Iz 13,16; Oz 13,16)

Psalm 137

Słowo Życia

od Biblica

Ten rozdział nie jest dostępny w tym tłumaczeniu.