Jozuego 14,3 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Podział ziemi Kanaan

1 A oto, co odziedziczyli synowie Izraela w ziemi Kanaan, co przydzielili im Eleazar, kapłan, i Jozue, syn Nuna, oraz naczelnicy [rodów] ojców plemion synów Izraela. (Wj 6,23; Lb 3,1; Lb 3,32; Lb 20,22; Lb 26,55; Lb 34,17; Lb 34,18; Pwt 10,6; Joz 19,51)

Wj 6,23Lb 3,1Lb 3,32Lb 20,22Lb 26,55Lb 34,17Lb 34,18Pwt 10,6Joz 19,51

2 Przydzielili im to przez los, jak przykazał JHWH za pośrednictwem Mojżesza – dziewięciu i połowie plemienia, (Lb 26,52; Lb 32,33; Lb 33,50; Lb 34,1; Pwt 3,12)

Lb 26,52Lb 32,33Lb 33,50Lb 34,1Pwt 3,12

3 gdyż Mojżesz dał [już] dziedzictwo dwu i połowie plemienia za Jordanem, a Lewitom nie dał dziedzictwa wśród nich. 4 Również synowie Józefa stanowili dwa plemiona: Manassesa i Efraima. Lewitom zatem nie dano działu w ziemi, a tylko miasta do zamieszkania wraz z [przyległymi do] nich pastwiskami dla ich stad i ich dobytku. (Lb 35,2) 5 Synowie Izraela uczynili tak, jak JHWH przykazał Mojżeszowi – porozdzielali ziemię.

Dziedzictwo Kaleba

6 W Gilgal podeszli do Jozuego synowie Judy i Kaleb, syn Jefunego, Kenizyta, powiedział do niego: Ty wiesz o tym Słowie, które JHWH oznajmił Mojżeszowi, mężowi Bożemu, w Kadesz-Barnea, odnośnie do mnie i odnośnie do ciebie. (Lb 14,24; Pwt 1,36) 7 Miałem czterdzieści lat, gdy Mojżesz, sługa JHWH, wysłał mnie z Kadesz-Barnea, by przeszpiegować tę ziemię, i przyniosłem mu [wówczas] wiadomość zgodnie z tym, co miałem na sercu. (Lb 13,1) 8 Lecz moi bracia, którzy poszli ze mną, sprawili, że stopniało serce ludu, ja natomiast byłem w pełni za JHWH, moim Bogiem. 9 I Mojżesz przysiągł tego dnia: Ziemia, po której stąpała twoja noga, należeć będzie do ciebie i do twoich synów jako dziedzictwo na wieki, gdyż byłeś w pełni za JHWH, moim Bogiem. (Lb 14,24) 10 I oto do teraz JHWH zachowywał mnie przy życiu – tak, jak zapowiedział – przez te czterdzieści pięć lat, od [czasu], gdy wypowiedział JHWH to Słowo do Mojżesza, gdy Izrael wędrował po pustyni; a oto teraz mam ja na dziś osiemdziesiąt pięć lat! 11 Lecz wciąż, po dziś dzień, jestem tak mocny, jak byłem w dniu, kiedy wysyłał mnie Mojżesz; jaka wtedy była moja siła, taka jest moja siła teraz – do bitwy, do wychodzenia i do przychodzenia. 12 Daj mi więc teraz to pogórze, o którym mówił JHWH w tym dniu, gdyż ty sam słyszałeś tego dnia, że są tam Anakici i wielkie warowne miasta. Może JHWH będzie ze mną i wydziedziczę ich, jak zapowiedział JHWH. (Lb 13,28) 13 Wtedy Jozue pobłogosławił Kaleba, syna Jefunego, i dał mu Hebron jako dziedzictwo. (Sdz 1,20) 14 Dlatego Hebron stał się dziedzictwem Kaleba, syna Jefunego, Kenizyty – dziedzictwem do dnia dzisiejszego – że był w pełni za JHWH, Bogiem Izraela. 15 A Hebron nosiło wcześniej nazwę Kiriat-Arba – [Miasto Arby], który był wielkim człowiekiem wśród Anakitów. I ziemia doznała wytchnienia od wojny.