1Dla prowadzącego chór. Asafowy. Psalm.2Skieruję do Boga mój głos i zawołam! Skieruję do Boga mój głos i On skłoni ku mnie swoje ucho.3Szukałem Pana w dniu mojej niedoli, Nocą wyciągałem ręce bez znużenia, Nic mej duszy nie mogło ukoić:4Co wspomnę o Bogu, to jęczę, Co pomyślę — mój duch omdlewa. Sela.5Nie dajesz mi zmrużyć powieki, Bezsenny[1] w milczeniu czekam.6Myślami wracam w przeszłość, Do odległych lat.7Wśród nocy wspominam mą pieśń. Całym sercem dociekam, W głębi ducha badam:8Czy Pan odrzuca na wieki? Czy może już więcej nie okazać przychylności?9Czy Jego łaska może wyczerpać się na zawsze? Czy może zabraknąć obietnic[2] dla kolejnych pokoleń?10Czy Bóg może zapomnieć o litości? Czy w gniewie może stłumił miłosierdzie? Sela.11I stwierdziłem: To mnie bardzo boli. Czyżby prawica Najwyższego mogła być zmienna?[3]12Przypomnę sobie lepiej dzieła PANA. Tak! Wspomnę Twoje dawne cuda.13Zagłębiłem się więc we wszystko, czego dokonałeś, I zacząłem rozważać Twoje czyny.14Boże, wszystko, co robisz, jest święte![4] Który bóg jest tak wielki jak nasz Bóg?15Jesteś Bogiem, który czyni cuda! Całym ludom dałeś poznać swoją moc.16Silnym ramieniem odkupiłeś swój lud — Synów Jakuba i Józefa. Sela.17Zobaczyły Cię wody, o Boże, Zobaczyły — i wzniosły swe fale! Tak, uniosły się głębie!18Spłynęły wodą obłoki, Chmury wydały głos. Tak! Posypały się Twoje strzały!19Głos Twego grzmotu słychać w zawierusze, Błyskawice rozświetliły świat, Ziemia zatrzęsła się i zadrżała.20Twoja droga wiedzie przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, A Twoje ślady — nierozpoznane.21Prowadź nadal swój lud niczym stado, Jak dawniej ręką Mojżesza i Aarona.[5]
Psalm 77
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Dla prowadzącego chór. Dla Jedutuna. Asafowy. Psalm. (1 Krn 9,16; 1 Krn 16,38; 1 Krn 16,41; 1 Krn 25,1; 1 Krn 25,3; 1 Krn 25,6; 2 Krn 5,12; Ps 39,1; Ps 62,1)2Mój głos [skieruję] do Boga – zawołam! Mój głos [skieruję] do Boga – i [On] skłoni ku mnie swoje ucho.3Szukałem Pana w dniu mojej niedoli, Nocą moja ręka była wyciągnięta i nie mdlała, Moja dusza odmawiała pocieszenia –4Co wspomnę o Bogu, to jęczę, Co pomyślę – mój duch omdlewa. Sela. (Iz 26,16)5Trzymałeś powieki mych oczu, Byłem bezsenny[1] i [nic] nie mówiłem.[2] (Ps 39,2)6Rozmyślam o dawnych dniach, O latach odległych. (Pwt 32,7; Ps 143,5)7Wspominam nocą moją pieśń,[3] Swoim sercem dociekam I badam swoim duchem:8Czy Pan odrzuca[4] na wieki I nie przedłuża już więcej przychylności?9Czy wyczerpała się na zawsze Jego łaska? Zamknęły słowa[5] dla dalszych pokoleń?10Czy Bóg zapomniał o litości? Czy w gniewie stłumił swe miłosierdzie? Sela. (Ps 31,23)11I stwierdziłem: To mnie boli, To zmienność prawicy Najwyższego![6] (Wj 15,6; Ps 74,11)12Wspomnę [lepiej] dzieła JHWH; Tak, wspomnę Twoje dawne cuda. (Ps 44,2; Ps 143,5)13Zagłębiam się więc we wszystkie Twe dzieła I rozważam Twoje czyny.14Boże, Twoją drogę przenika świętość![7] Który bóg jest tak wielki jak Bóg? (Wj 15,11; Ps 86,8)15Ty jesteś Bogiem dokonującym cudów! Sprawiłeś, że wśród ludów poznano Twoją moc. (Dn 3,33)16Odkupiłeś [swym] ramieniem swój lud, Synów Jakuba i Józefa. Sela. (Ps 81,7)17Ujrzały Cię wody, o Boże, Ujrzały Cię wody – zakołysały, Tak, uniosły się głębie. (Wj 14,21; Ps 18,16; Ps 114,3; Ps 114,5; Iz 51,10)18Spłynęły wodą obłoki, Chmury wydały głos – Tak, poleciały Twe strzały. (Ps 7,13; Ps 18,15)19Głos Twego grzmotu [słychać] w wirze wiatru, Błyskawice rozświetliły świat, Zadrżała i zatrzęsła się ziemia. (Ps 18,8; Ps 114,4)20Twoja droga wiedzie przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, A Twoje ślady – niepoznane.21Prowadziłeś swój lud niczym stado, Ręką Mojżesza i Aarona.[8] (Wj 14,15; Ps 23,1; Ps 78,52; Ps 80,2; Ps 95,7; Ps 100,3; Ez 34,11)