1Oto Słowo, które PAN skierował do Jeremiasza, gdy Nebukadnesar, król Babilonu, i całe jego wojsko, i wszystkie królestwa ziemi zarządzane przez niego oraz wszystkie ludy walczyły przeciw Jerozolimie i przeciw wszystkim jej miastom:2Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Idź i przemów do Sedekiasza, króla Judy. Powiedz mu: Tak mówi PAN: Oto Ja wydaję to miasto w ręce króla Babilonu, a on spali je ogniem.3A ty nie ujdziesz jego ręki. Na pewno zostaniesz pojmany i wydany w jego ręce. Twoje oczy spojrzą w oczy króla Babilonu i przemówi do ciebie twarzą w twarz — i pójdziesz do Babilonu.4Jednak słuchaj Słowa PANA, Sedekiaszu, królu Judy! Tak mówi PAN o tobie: Nie padniesz od miecza.5Umrzesz w pokoju, a jak zapalano kadzidła na pogrzebie twoich ojców, królów, którzy panowali przed tobą, tak zapalą je dla ciebie. Wyrażą też żal nad tobą: Ach, panie! Tak właśnie co do ciebie postanowiłem — oświadcza PAN.6I prorok Jeremiasz przekazał to wszystko Sedekiaszowi, królowi Judy. Miało to miejsce w Jerozolimie.7Wojsko króla Babilonu walczyło wówczas przeciw Jerozolimie i wszystkim pozostałym miastom judzkim, to znaczy przeciw Lakisz i przeciw Azece, bo one pozostały z warownych miast Judy.
Zapowiedź kary za złamanie przymierza
8Oto Słowo, które PAN skierował do Jeremiasza, po tym, jak król Sedekiasz zawarł przymierze z całym ludem w Jerozolimie w sprawie wyzwolenia niewolników.9Otóż postanowiono, że każdy wypuści na wolność swojego niewolnika i swoją niewolnicę, Hebrajczyka lub Hebrajkę, tak by już nikt z Judejczyków nie był w niewoli u swego rodaka.10Książęta i cały lud, wszyscy, którzy weszli w to przymierze i zobowiązali się do wypuszczenia na wolność swoich niewolników i niewolnic, tak by już nikt nie był u nich w niewoli, postąpili tak, jak uzgodnili, i dokonali uwolnienia.11Potem jednak zmienili zdanie. Ściągnęli z powrotem swoich niewolników i niewolnice, których wcześniej wypuścili na wolność, i znów zmusili ich do służby.12Wtedy właśnie PAN skierował do Jeremiasza Słowo tej treści:13Tak mówi PAN, Bóg Izraela: Ja zawarłem przymierze z waszymi ojcami w dniu, w którym ich wyprowadziłem z ziemi egipskiej, z domu niewoli.14Postanowiłem, że po upływie sześciu[1] lat każdy uwolni swego brata, Hebrajczyka, który mu się zaprzedał. Niewolnik będzie służył sześć lat, a potem ma być wypuszczony na wolność. Lecz wasi ojcowie nie posłuchali Mnie i nie byli Mi w tym posłuszni.15Wy natomiast opamiętaliście się. Uczyniliście to, co uważam za słuszne. Ogłosiliście wolność — każdy swemu bliźniemu — i zawarliście przede Mną przymierze w świątyni noszącej moje imię.16Jednak znów odwróciliście się i znieważyliście moje imię! Każdy ściągnął z powrotem swojego niewolnika i niewolnicę, których wcześniej uwolnił według ich życzenia, i zmusił ich znów do niewolnictwa!17Dlatego tak mówi PAN: Nie posłuchaliście Mnie! Nie ogłosiliście wolności dla waszych braci, rodaków, dlatego Ja ogłaszam was wolnymi — oświadcza PAN. — Jesteście wolni — na miecz, na zarazę i głód! Uczynię was postrachem u wszystkich królestw ziemi!18Z tymi, którzy przekroczyli moje przymierze i nie dotrzymali warunków przymierza zawartego przede Mną, uczynię jak z cielcem, którego rozcięli na dwoje, aby przejść między jego połówkami.19Tak uczynię z książętami Judy i Jerozolimy, z urzędnikami[2] i kapłanami, i z całą ludnością tej ziemi — ze wszystkimi, którzy przeszli między połówkami cielca.20I wydam ich w ręce ich wrogów, w ręce tych, którzy czyhają na ich życie. Ich trupy staną się żerem dla ptaków i dla dzikich zwierząt.21A Sedekiasza, króla Judy, oraz jego książąt wydam w ręce ich wrogów i w ręce tych, którzy czyhają na ich życie — wydam ich w ręce wojska króla Babilonu, które od was odstąpiło!22Oto Ja wydaję rozkaz — oświadcza PAN — i zawracam ich z powrotem do tego miasta. Będą walczyć przeciw niemu, zdobędą je i spalą. A miasta Judy uczynię pustkowiem — bez mieszkańców!
Jeremiasza 34
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Oto Słowo, które stało się do Jeremiasza od JHWH, gdy Nebukadnesar, król Babilonu, i całe jego wojsko, i wszystkie królestwa ziemi zarządzane jego ręką, i wszystkie ludy walczyły przeciwko Jerozolimie i przeciwko wszystkim jej miastom: (2 Krl 25,1; 2 Krn 36,17)2Tak mówi JHWH, Bóg Izraela: Idź i przemów do Sedekiasza, króla Judy, i powiedz mu: Tak mówi JHWH: Oto Ja wydaję to miasto w ręce króla Babilonu, a [on] spali je ogniem. (Jer 21,10; Jer 32,28)3A ty nie ujdziesz jego ręki, ale na pewno będziesz pojmany i wydany w jego rękę, i twoje oczy spojrzą w oczy króla Babilonu, i jego usta przemówią do twoich ust, i pójdziesz do Babilonu.4Jednak posłuchaj Słowa JHWH, Sedekiaszu, królu Judy! Tak mówi JHWH o tobie: Nie umrzesz od miecza.5Umrzesz w pokoju, a jak [zapalono] ognie pogrzebowe[1] dla twoich ojców, poprzednich królów, którzy byli przed tobą, tak zapalą [je] dla ciebie i podniosą nad tobą lament: Ach, panie! – gdyż [takie] Słowo Ja wypowiedziałem – oświadczenie JHWH. (2 Krl 25,6; 2 Krn 16,14; 2 Krn 21,19; Jer 52,10)6I przekazał Jeremiasz, prorok, Sedekiaszowi, królowi Judy, wszystkie te słowa w Jerozolimie,7podczas gdy wojsko króla Babilonu walczyło przeciwko Jerozolimie i wszystkim pozostałym miastom judzkim, przeciwko Lakisz[2] i przeciwko Azece,[3] bo one pozostały wśród miast Judy, miast warownych. (2 Krn 11,5)
Zapowiedź kary za złamanie przymierza
8Oto Słowo, które stało się do Jeremiasza od JHWH, po zawarciu przez króla Sedekiasza przymierza z całym ludem w Jerozolimie, dla ogłoszenia im wyzwolenia, (Rdz 15,8; Rdz 21,23; Rdz 31,51; 1 Sm 20,42)9że każdy wypuści na wolność swojego niewolnika i swoją niewolnicę, Hebrajczyka albo Hebrajkę, aby już nikt z Judejczyków nie był w niewoli u swego brata.10I posłuchali wszyscy książęta i cały lud, [ci], którzy weszli w przymierze, aby wypuścić na wolność, każdy swego niewolnika i każdy swoją niewolnicę, aby już nikt nie był u nich w niewoli – posłuchali i uwolnili.11Potem jednak zawrócili i ściągnęli swoich niewolników i swoje niewolnice, których wypuścili na wolność, i zmusili ich do służby jako niewolników i niewolnice.12Wtedy stało się Słowo JHWH do Jeremiasza od JHWH, tej treści:13Tak mówi JHWH, Bóg Izraela: Ja zawarłem przymierze z waszymi ojcami w dniu, gdy ich wyprowadziłem z ziemi egipskiej, z domu niewoli, mówiąc:14Po upływie siedmiu[4] lat uwolni każdy swego brata, Hebrajczyka, który się tobie zaprzedał. Służyć ci będzie sześć lat, a puścisz go wolno od siebie. Lecz wasi ojcowie nie posłuchali Mnie i nie nakłonili swojego ucha. (Wj 21,2; Kpł 25,39; Pwt 15,12)15A wy zawróciliście dzisiaj i uczyniliście to, co słuszne w moich oczach, aby ogłosić wolnym, każdy swojego bliźniego, i zawarliście przede Mną przymierze w domu, nad którym było wzywane moje imię. (Jer 7,10; Jer 7,11; Jer 7,14; Jer 7,30)16Jednak [znów] zawróciliście i znieważyliście moje imię. I ściągnęliście, każdy swojego niewolnika i każdy swoją niewolnicę, których wypuściliście na wolność według ich życzenia, i zmusiliście ich, aby byli wam niewolnikami i niewolnicami. (Wj 20,7; Pwt 5,11; Jer 5,2)17Dlatego tak mówi JHWH: Wy nie posłuchaliście Mnie, aby ogłosić wolnymi, każdy swojego brata i każdy swojego bliźniego, więc Ja ogłaszam was wolnymi – oświadczenie JHWH – na miecz, na zarazę i na głód, i uczynię was postrachem u wszystkich królestw ziemi. (Jer 15,4; Jer 24,9; Jer 29,18)18I postąpię z tymi ludźmi, którzy przekroczyli moje przymierze, którzy nie dotrzymali warunków przymierza, jakie zawarli przede Mną, jak z cielcem, którego rozcięli na dwoje i przeszli między jego połówkami –19z książętami Judy i z książętami Jerozolimy, eunuchami[5] i kapłanami, i z całą ludnością tej ziemi, którzy przeszli pomiędzy połówkami cielca. (Jer 29,2)20I wydam ich w rękę ich wrogów i w rękę tych, którzy szukają ich duszy. I staną się ich trupy żerem dla ptactwa niebios i dla zwierząt polnych. (Jer 7,33)21A Sedekiasza, króla Judy, oraz jego książąt, wydam w rękę ich wrogów i w rękę tych, którzy szukają ich duszy, i w rękę wojska króla Babilonu, które od was odstąpiło. (Jer 37,5; Jer 37,7; Jer 37,11)22Oto Ja rozkazuję – oświadczenie JHWH – i zawracam ich z powrotem na to miasto, i będą walczyli przeciwko niemu, i wezmą je, i spalą je ogniem. A miasta Judy uczynię pustkowiem – bez mieszkańca.