1W tym dniu PAN ukarze swym ostrym, wielkim i mocnym mieczem Lewiatana,[1] zwinnego[2] węża, Lewiatana, węża sprytnego — i zabije tego morskiego smoka.
Powiew wyzwolenia
2W tym dniu zanucicie: Rozkoszna winnica — zaśpiewajcie o niej!3Ja, PAN, jestem jej stróżem, podlewam ją co chwilę, strzegę też dniem i nocą, by ktoś nie wdarł się do niej.4Nie ma we Mnie wzburzenia, lecz niech Mi wysieją tam cierń albo oset, wystąpię do walki i spalę je ogniem.5Raczej niech skorzystają z mej ochrony, niech zawrą ze Mną pokój — tak, niech zawrą ze Mną pokój!6W nadchodzącym czasie wypuści Jakub korzenie; puści pąki i zakwitnie Izrael — i napełni świat owocami.7Czy [Pan] bił [Izraela] tak, jak jego ciemięzcy? Czy niszczył go tak, jak jego niszczyciele?[3]8Rozproszyłeś go, wygoniłeś — i tak się z nim rozprawiłeś! Pan wypędził go swym gwałtownym tchnieniem, jak podmuchem wschodniego wiatru!9Tak przebaczona[4] będzie wina Jakuba, a główny owoc usunięcia jego grzechu będzie taki: kamienie wszystkich ołtarzy będą starte jak kreda — i nie podniosą się już posążki ani ołtarzyki kadzidlane!10Owszem, miasto niedostępne osamotniało, stało się wyludnionym mieszkaniem, opuszczonym niczym pustynia. Paść się tam będą cielęta, położą się, by ogryzać gałązki.11Gdy jej gałązki uschną, popękają, a kobiety zbiorą je na rozpałkę. Gdyż to lud nierozumny! Dlatego nie zlituje się nad nim jego Stwórca, a Ten, który go utworzył, nie okaże mu łaski.12W tym dniu jednak PAN wymłóci kłosy, od strumienia Eufratu aż po Potok Egipski; a wy, synowie Izraela, będziecie zbierani jeden po drugim.13W tym dniu zadmą w wielki róg i przyjdą zagubieni na ziemiach Asyrii i rozproszeni po ziemi egipskiej, i pokłonią się PANU na świętej górze — w Jerozolimie.
Izajasza 27
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1W tym dniu ukarze JHWH swoim ostrym i wielkim, i mocnym mieczem Lewiatana,[1] zwinnego[2] węża, i Lewiatana, węża krzywego,[3] i zabije smoka, który jest w morzu.[4] (Job 3,8; Job 40,25; Ps 74,14; Ps 104,26; Jan 12,31; Ap 12,7; Ap 20,10)
Powiew wyzwolenia
2W tym dniu: Rozkoszna[5] winnica[6] – śpiewajcie o niej! (Kpł 25,3; Iz 5,1)3Ja, JHWH, jestem jej stróżem, co chwilę ją podlewam; by nie nawiedził jej [ktoś], dniem i nocą jej strzegę.4Nie ma we Mnie wzburzenia,[7] kto da Mi jednak cierń[8] [albo] oset, wystąpię z nimi[9] do walki i spalę je razem.[10]5Niech się raczej uchwycą mojej ochrony i niech zawrą ze Mną pokój – niech zawrą ze Mną pokój! (2 P 3,9)6W nadchodzących [dniach][11] wypuści Jakub korzenie,[12] puści pąki i zakwitnie Izrael, i napełni owocami oblicze świata. (Kazn 2,16)7Czy uderzył go tak jak ten, który go pobił?[13] Czy mordował, podobnie jak ich mordowano?[14] (Iz 27,2)8Przez wygnanie, przez wypędzanie jej[15] rozprawisz się z nią, [a] wypędził swym gwałtownym podmuchem w dniu wschodniego wiatru.9Dlatego przez to przebaczona[16] będzie wina Jakuba i taki [będzie] wszelki owoc usunięcia jego grzechu,[17] że legną wszystkie kamienie ołtarza jak wtedy, gdy rozbija się wapienne kamienie, i nie podniosą się już aszery ani ołtarze kadzidlane.10Gdyż miasto niedostępne osamotniało, jest mieszkaniem wyludnionym i opuszczonym jak pustynia. Tam paść się będzie cielę i tam będzie leżeć, i ogryzać jej gałązki.11Gdy uschną jej gałązki, będą pękać; przyjdą kobiety i ją podpalą. Gdyż to lud nierozumny; dlatego nie lituje się nad nim jego Stwórca, a Ten, który go utworzył, nie okazuje mu łaski.12I stanie się w tym dniu, że będzie młócił JHWH od strumienia Rzeki[18] aż do Potoku egipskiego;[19] a wy będziecie zbierani – jeden po drugim, synowie Izraela. (Rdz 15,18)13I stanie się w tym dniu, że zadmą w wielki róg i przyjdą zaginieni w ziemi asyryjskiej i rozproszeni w ziemi egipskiej, i pokłonią się[20] JHWH na świętej górze – w Jerozolimie. (Kpł 25,8; Iz 2,2; Iz 25,6; Iz 65,17; Iz 66,22; Ap 21,9)