1Wyrok o Tyrze. Zapłaczcie, okręty Tarsziszu![1] Bo Tyr jest spustoszony: bez domu, bez portu, bez ziemi! Cypryjczycy mu to ogłosili.2Zaniemówcie, mieszkańcy wybrzeża, wy, kupcy Sydonu, wyprawiający swych posłańców3przez rozległe morza! Ziarno Szichoru ich żniwem, z Nilu czerpią plony — kwitnie w nim handel narodów.4Wstydź się, Sydonie, bo powiedziało morze, twierdza nadmorska[2] tak rzekła: Nie miałam bólów i nie rodziłam, nie wychowałam młodzieńców i nie wypiastowałam dziewic.5Gdy ta wieść dotrze do Egiptu, zadrży, słysząc o Tyrze.6Przeprawcie się do Tarszisz, płaczcie, mieszkańcy wybrzeża![3]7Czy wasze to miasto rozbawione, którego początek sięga dni zamierzchłych? Nosiły je jego nogi, aby się z dala osiedlać?8Kto powziął ten plan przeciw Tyrowi, który rozdaje korony,[4] którego kupcy byli książętami, a handlarze dostojnikami tej ziemi?9PAN Zastępów tak postanowił: Poniżyć pychę, ukrócić wszelką wyniosłość u wszystkich dostojników ziemi.10Przepraw się do swej ziemi jak przez Nil, córko Tarsziszu, bo nie ma już portu![5]11PAN swą rękę wyciągnął nad morzem i wstrząsnął królestwami, a co do Kanaanu, rozkazał zburzyć jego twierdze.12Powiedział: Już nie będziesz się cieszyć, zhańbiona dziewico córki Sydonu! Powstań, przepraw się na Cypr! Lecz tam też nie zaznasz spokoju.13Oto ziemia chaldejska — lud, którego nie było; Asyryjczyk założył ją dla żeglarzy. Ustawili tarany, zburzyli jego pałace — zamienili je w ruiny!14Płaczcie, okręty Tarsziszu! Zburzona jest wasza twierdza!15I stanie się w tym dniu, że Tyr będzie zapomniany na siedemdziesiąt lat, na czas przypadający na jednego króla. Po upływie siedemdziesięciu lat będzie z Tyrem tak, jak w pieśni o nierządnicy:16Weź lutnię, obchodź miasto, bo o tobie zapomnieli! Brzdąkaj dobrze, śpiewaj dużo, by cię sobie przypomnieli!17Bo po upływie siedemdziesięciu lat PAN nawiedzi Tyr, a ten znów zacznie zarabiać na swym nierządzie. Będzie uprawiał nierząd ze wszystkimi królestwami świata, po całej ziemi.18A jego zysk i zarobek za nierząd będzie świętością dla PANA. Nie będzie się go gromadzić ani odkładać. Korzystać z niego będą mieszkający blisko PANA, by mogli się najeść do syta i okazale ubrać.
Izajasza 23
Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)
1Wyrok o Tyrze. Wyjcie,[1] okręty Tarszisz![2] Bo spustoszony: bez domu, bez portu, bez ziemi! Kitim[3] mu to ogłosiło. (1 Krl 10,22; Ps 48,8; Ez 26,1; Jl 4,4; Am 1,9; Za 9,1; Mt 11,21; Łk 10,13)2Zamilczcie,[4] mieszkańcy wybrzeża; kupiec[5] Sydonu, przemierzający morze[6] – napełnili cię[7] (Jl 3,4)3i są na wielkich wodach.[8] Ziarno Szichoru[9] – żniwem, Nil jego plonem – i jest handlem narodów.[10] (1 Krn 13,5; Jer 2,18)4Wstydź się, Sydonie, bo powiedziało morze, twierdza nadmorska[11] stwierdziła: Nie miałam bólów i nie rodziłam, nie wychowałam młodzieńców i nie wypiastowałam dziewic.5Gdy ta wieść dotrze do Egiptu, zadrży jak na wieść o Tyrze.6Przeprawcie się[12] do Tarsziszu, wyjcie, mieszkańcy wybrzeża!7Czy to wasze, rozbawione,[13] sięgające swym początkiem[14] dni zamierzchłych? Nosiły ją jej nogi, aby się z dala osiedlać? (Ez 36,11)8Kto powziął ten plan przeciw Tyrowi koronującemu,[15] którego kupcy byli książętami, a jego handlarze szanowanymi[16] na ziemi?[17]9JHWH Zastępów to postanowił: poniżyć pychę, wszelką dumę ukrócić,[18] wszystkich szanowanych na ziemi.10Przepraw się[19] przez swą ziemię jak przez Nil,[20] córko Tarszisz,[21] nie ma [bowiem] już liny cumowniczej.[22]11Swoją rękę wyciągnął nad morzem, wstrząsnął JHWH królestwami, rozkazał co do Kanaanu zburzyć jego twierdze.[23] (Joz 5,1)12I powiedział: Już nie będziesz się weselić, zgwałcona[24] dziewico córki Sydonu! Powstań, przepraw się do Kitim! Tam też nie zaznasz spokoju.13Oto ziemia chaldejska[25] – to lud, którego nie było; Asyryjczyk założył ją dla dzikich zwierząt.[26] Ustawili swe maszyny oblężnicze,[27] zburzyli jego pałace, zamienili w ruinę. (Lb 24,24; Iz 13,21; Iz 33,21; Ez 30,9; Dn 11,30)14Wyjcie, okręty Tarszisz, gdyż zburzona jest wasza twierdza!15I stanie się w tym dniu,[28] że Tyr będzie zapomniany[29] przez siedemdziesiąt lat,[30] jak dni jednego króla. Po upływie siedemdziesięciu lat stanie się z Tyrem jak w pieśni o nierządnicy:16Weź lutnię, obchodź miasto, zapomniana nierządnico! Brzdąkaj dobrze, pomnóż pieśni, aby sobie o tobie przypomniano!17I stanie się po upływie siedemdziesięciu[31] lat, że nawiedzi JHWH Tyr, a ten wróci do zarobku za swój nierząd[32] i będzie uprawiał nierząd ze wszystkimi królestwami świata na powierzchni ziemi.18I będzie jego zysk i jego zarobek za nierząd świętością dla JHWH. Nie będzie się go gromadziło ani odkładało, lecz dla przebywających przy JHWH będzie jego zysk, aby mogli najeść się do syta i przywdziać okazałość[33] [szat]. (Wj 28,36; Pwt 23,18; 1 Krn 14,1; Iz 60,10; Ag 2,7; Ap 21,24)