Psalm 132,2 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Prośba o powodzenie króla

1 Pieśń pielgrzymów. PANIE, wynagrodź Dawidowi Cały jego trud,^[1] 2 To, że przysiągł wobec PANA I że przed Mocarzem Jakuba złożył taki ślub: 3 Nie wejdę do mojego domu, Nie ułożę się na posłaniu, 4 Nie użyczę snu swoim oczom I nie dam się zdrzemnąć powiekom, 5 Póki nie znajdę miejsca dla PANA, Przybytku dla Mocarza Jakuba. 6 Oto usłyszeliśmy o arce w Efrata,^[2] Znaleźliśmy ją na polach Jaar.^[3] (Rdz 35,16; Rdz 35,19; Rdz 48,7; Rt 4,11; 1 Sm 6,21; Mi 5,1)

Rdz 35,16Rdz 35,19Rdz 48,7Rt 4,111 Sm 6,21Mi 5,1

7 Wejdźmy do Jego przybytków, Pokłońmy się u Jego podnóżka. 8 Wyrusz, PANIE, do miejsca swego odpoczynku — Ty i arka Twojej mocy! 9 Niech Twoi kapłani przywdzieją sprawiedliwość, A oddani Tobie niech wołają na wiwat! 10 Ze względu na swego sługę, Dawida, Nie odwracaj się od Twego pomazańca! 11 PAN potwierdził Dawidowi przysięgą, Z której się nie wycofa: Twojego potomka^[4] Posadzę na twym tronie! 12 Jeżeli twoi synowie pozostaną w przymierzu ze Mną, Wierni postanowieniom, których ich nauczę, To również ich synowie Zasiądą na twym tronie — i tak będzie na zawsze — 13 Ponieważ PAN wybrał Syjon, Tam postanowił mieć mieszkanie: 14 To miejsce mego odpoczynku — na wieki; Tutaj osiądę, zgodnie z mym pragnieniem. 15 Jego zapasy hojnie pobłogosławię, Jego ubogich nakarmię chlebem, 16 Jego kapłanów przyozdobię zbawieniem, A w jego wiernych wzbudzę radość. 17 Tam też umocnię władzę^[5] Dawida, Dam początek dynastii^[6] mego pomazańca. (1 Krl 11,36) 18 Jego nieprzyjaciół okryję wstydem, Nad nim natomiast lśnić będzie korona.