Psalm 115,2 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Pieśń wdzięczności

1 za przynależność do Pana Nie nas, PANIE, nie nas, Ale swoje imię otocz chwałą — Ze względu na Twoją łaskę, Ze względu na Twoją wierność!^[1] 2 Dlaczego mają mówić narody: Gdzie jest ich Bóg? 3 Nasz Bóg jest w niebie — I czyni to, czego pragnie!^[2] 4 Ich bożyszcza to srebro i złoto, Zwykłe dzieła ludzkich rąk. 5 Mają usta, lecz nie mówią, Mają oczy, lecz nie widzą. 6 Mają uszy, lecz nie słyszą, Mają nosy, lecz nie wąchają. 7 Mają ręce, lecz nie dotykają, Mają nogi, lecz nie chodzą, Z ich krtani nie wydobywa się nawet najmniejszy dźwięk. 8 Upodobnią się do nich ich twórcy^[3] I wszyscy, którzy im ufają! 9 Izraelu,^[4] ufaj PANU! On twoją pomocą i tarczą. 10 Domu Aarona, ufaj PANU! On twoją pomocą i tarczą. 11 Wy, w których jest bojaźń PANA, ufajcie PANU! On jest waszą pomocą i tarczą. 12 PAN nas zapamiętał — i będzie błogosławił, Będzie błogosławił domowi Izraela, Będzie błogosławił domowi Aarona, 13 Będzie błogosławił żyjących w bojaźni PANA — Małych oraz wielkich. 14 O, niech PAN was pomnoży — Was i waszych synów! 15 O, niech wam da powodzenie PAN, stwórca nieba i ziemi! 16 Niebiosa należą do PANA, A ziemię powierzył ludziom. 17 To nie umarli będą chwalić PANA Ani ci, którzy na zawsze zamilkną.^[5] (Ps 94,17) 18 To my^[6] będziemy błogosławić PANA — Odtąd aż na wieki. Alleluja!