von Genfer Bibelgesellschaft1Dem Vorsänger. »Verdirb nicht.« Von David, ein Miktam, als er vor Saul in die Höhle floh. (5Mo 9,26; 1Sam 22,1; 1Sam 24,3; 1Sam 24,8; Ps 58,1; Ps 59,1; Ps 75,1; Ps 142,1)2Sei mir gnädig, o Gott, sei mir gnädig! Denn bei dir birgt sich meine Seele, und ich nehme Zuflucht unter dem Schatten deiner Flügel, bis das Verderben vorübergezogen ist. (Ps 9,10; Ps 17,8; Ps 46,2; Ps 56,2; Ps 61,5; Jes 26,20)3Ich rufe zu Gott, dem Allerhöchsten, zu Gott, der meine Sache hinausführt. (Ps 55,17; Ps 138,8)4Er wird mir vom Himmel Rettung senden, wird den zum Hohn machen, der gegen mich wütet. (Sela.) Gott wird seine Gnade und Wahrheit senden. (Ps 18,17; Ps 43,3; Ps 57,11)5Meine Seele ist mitten unter Löwen, ich liege zwischen Feuerbränden, wohne unter Menschenkindern, deren Zähne Speere und Pfeile und deren Zungen scharfe Schwerter sind. (Ps 17,12; Ps 52,4; Ps 64,4; Spr 16,27; Spr 30,14; Jak 3,6)6Erhebe dich über die Himmel, o Gott, über der ganzen Erde sei deine Herrlichkeit! (1Chr 29,11; Ps 8,2; Ps 57,12; Ps 108,6)7Sie haben meinen Füßen ein Netz gestellt, meine Seele niedergebeugt; sie haben eine Grube gegraben vor mir — und sie sind selbst hineingefallen! (Sela.) (Ps 7,16; Ps 35,7)8Mein Herz ist getrost, o Gott, mein Herz ist getrost, ich will singen und spielen. (Ps 31,25; Ps 69,31; Ps 108,2; Eph 5,19)9Wach auf, meine Seele, Harfe und Laute, wacht auf! Ich will die Morgenröte wecken. (Ps 71,22; Ps 108,2; Eph 5,14)10Herr, ich will dich preisen unter den Völkern, ich will dir lobsingen unter den Nationen! (Ps 18,50; Ps 59,17)11Denn groß bis zum Himmel ist deine Gnade, und deine Treue bis zu den Wolken! (Ps 36,6)12Erhebe dich über die Himmel, o Gott, über der ganzen Erde sei deine Herrlichkeit! (Ps 57,6; Ps 113,4)
1За първия певец, по „Не разорявай!“. Песен на Давид, когато побягна от Сауловото лице в пещерата[1]. Смили се над мене, о Боже, смили се над мене, защото при Тебе прибягва душата ми. Да! Под сянката на Твоите криле ще се скрия, докато преминат тези бедствия. (Ps 17,8; Ps 56,1; Ps 63,7; Jes 26,20)2Ще викам към Всевишния Бог, към Бога, Който действа за мене. (Ps 138,8)3Ще прати от небесата и ще ме избави, когато ме укорява онзи, който иска да ме погълне. (Села.) Бог ще изпрати милостта Си и истината Си. (Ps 40,11; Ps 43,3; Ps 56,1; Ps 61,7; Ps 144,5; Ps 144,7)4Душата ми е сред лъвове; лежа между пламнали хора, между човешки синове, чиито зъби са копия и стрели и чийто език е остър меч. (Ps 55,21; Ps 64,3; Spr 30,14)5Възнеси се, Боже, над небесата; славата Ти нека бъде по цялата земя. (Ps 57,11; Ps 108,5)6Мрежи приготвиха за стъпките ми; душата ми се е навела; изкопаха яма пред мене; те сами паднаха в нея. (Села.) (Ps 7,15; Ps 7,16; Ps 9,15)7Непоколебимо е сърцето ми, Боже, непоколебимо е сърцето ми; ще пея, а още ще славословя. (Ps 108,1)8Събуди се, душо моя[2]; събуди се, псалтире и арфо; сам аз ще се събудя на ранина. (Ps 16,9; Ps 30,12; Ps 108,1; Ps 108,2)9Ще Те хваля, Господи, между племената; ще Те славословя между народите. (Ps 108,3)10Защото Твоята милост е велика дори до небесата и Твоята вярност – до облаците. (Ps 36,5; Ps 71,19; Ps 103,11; Ps 108,4)11Възнеси се, Боже, над небесата; славата Ти нека бъде по цялата земя. (Ps 57,5)