2.Mose 7

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft
1 Und der HERR sprach zu Mose: Siehe, ich habe dich dem Pharao zum Gott[1] gesetzt, und dein Bruder Aaron soll dein Prophet[2] sein. (2Mo 4,15)2 Du sollst alles reden, was ich dir gebieten werde, und dein Bruder Aaron soll es dem Pharao sagen, dass er die Kinder Israels aus seinem Land ziehen lassen soll. (2Mo 6,29)3 Aber ich will das Herz des Pharao verhärten, damit ich meine Zeichen und Wunder im Land Ägypten zahlreich werden lasse. (2Mo 4,21; Neh 9,9; Ps 78,12; Spr 21,1)4 Und der Pharao wird nicht auf euch hören, sodass ich meine Hand an Ägypten legen und mein Heer, mein Volk, die Kinder Israels, durch große Gerichte aus dem Land Ägypten führen werde. (2Mo 6,6)5 Und die Ägypter sollen erfahren, dass ich der HERR bin, wenn ich meine Hand über Ägypten ausstrecke und die Kinder Israels herausführe aus ihrer Mitte. (2Mo 7,17; Jes 26,9; Hes 32,15)6 Und Mose und Aaron handelten genau so; wie ihnen der HERR geboten hatte, genau so handelten sie. (Lk 1,3)7 Und Mose war 80 Jahre alt und Aaron 83 Jahre alt, als sie zu dem Pharao redeten. (Apg 7,23; Apg 7,30)8 Und der HERR redete zu Mose und Aaron und sprach: (2Mo 7,1)9 Wenn der Pharao zu euch sagen wird: Tut ein Zeichen, um euch auszuweisen!, so sollst du zu Aaron sagen: Nimm deinen Stab und wirf ihn vor den Pharao hin! — dann wird er zur Schlange werden. (2Mo 4,3; 2Mo 4,17; Jes 7,11; Mt 12,38; Joh 2,18; Joh 6,30)10 Da gingen Mose und Aaron zum Pharao und handelten genau so, wie der HERR es ihnen geboten hatte. Und Aaron warf seinen Stab vor den Pharao und vor seine Knechte hin, und er wurde zur Schlange. (Am 9,3)11 Da rief der Pharao die Weisen und Zauberkundigen. Und auch die ägyptischen Zauberer taten dasselbe mit ihren Zauberkünsten. (2Mo 7,22; 2Mo 8,7; 2Mo 8,18; Dan 2,2)12 Und jeder warf seinen Stab hin, und es wurden Schlangen daraus; aber Aarons Stab verschlang ihre Stäbe.13 Doch das Herz des Pharao verstockte sich, und er hörte nicht auf sie, so wie der HERR es gesagt hatte. (2Mo 7,4; 2Mo 7,21; Sach 7,11; Röm 1,21; Röm 2,5; Röm 9,18)14 Und der HERR sprach zu Mose: Das Herz des Pharao ist verstockt; er weigert sich, das Volk ziehen zu lassen. (2Mo 8,15; 2Mo 10,1; Hebr 12,25)15 Geh am Morgen hin zum Pharao; siehe, er wird hinaus ans Wasser gehen; tritt ihm entgegen am Ufer des Nils und nimm den Stab in deine Hand, der zur Schlange geworden ist, (2Mo 8,20; Hes 29,3)16 und sprich zu ihm: Der HERR, der Gott der Hebräer, hat mich zu dir gesandt, um dir zu sagen: Lass mein Volk ziehen, damit es mir in der Wüste dient! Aber siehe, du hast bisher nicht hören wollen. (2Mo 7,26; Hos 2,16)17 Darum, so spricht der HERR: Daran sollst du erkennen, dass ich der HERR bin: Siehe, ich will mit dem Stab, den ich in meiner Hand habe, das Wasser schlagen, das im Nil ist, und es soll in Blut verwandelt werden, (2Mo 7,5; 2Mo 7,20; 1Sam 17,46; 1Kön 20,28; 2Kön 19,19; Offb 8,8)18 sodass die Fische im Nil sterben müssen und der Nil stinken wird; und es wird die Ägypter ekeln, das Wasser aus dem Nil zu trinken. (2Mo 7,24; 4Mo 11,19)19 Und der HERR sprach zu Mose: Sage zu Aaron: Nimm deinen Stab und strecke deine Hand aus über die Wasser in Ägypten, über seine Nilarme, über seine Kanäle und über seine Sümpfe und über alle Wasserbecken, dass sie zu Blut werden und dass im ganzen Land Ägypten Blut sei, selbst in den hölzernen und steinernen [Gefäßen]. (2Mo 8,5; 2Mo 8,16; 2Mo 9,22; 2Mo 9,33)20 Und Mose und Aaron machten es so, wie es ihnen der HERR geboten hatte. Und er erhob den Stab und schlug vor dem Pharao und seinen Knechten das Wasser, das im Nil war; da wurde alles Wasser im Nil in Blut verwandelt. (Ps 78,44)21 Und die Fische im Nil starben, und der Nil wurde stinkend, sodass die Ägypter das Nilwasser nicht trinken konnten; und das Blut war im ganzen Land Ägypten. (2Mo 7,18; Offb 8,9)22 Aber die ägyptischen Zauberer taten dasselbe mit ihren Zauberkünsten. Und so verstockte sich das Herz des Pharao, und er hörte nicht auf sie, so wie der HERR es gesagt hatte. (2Mo 7,3; 2Mo 7,11; Offb 13,12)23 Und der Pharao wandte sich um und ging heim und nahm sich auch das nicht zu Herzen. (Spr 28,14; Jer 5,3; Jer 36,24)24 Aber alle Ägypter gruben um den Nil herum nach Trinkwasser; denn das Nilwasser konnten sie nicht trinken. (Jer 14,3)25 Und das währte sieben Tage lang, nachdem der HERR den Nil geschlagen hatte. (1Mo 41,2; 1Mo 41,29)26 Und der HERR sprach zu Mose: Geh hinein zum Pharao und sprich zu ihm: So spricht der HERR: Lass mein Volk ziehen, damit es mir dient! (2Mo 4,23; 2Mo 5,1; 2Mo 7,16; 2Mo 8,20; 2Mo 9,1; 2Mo 9,13; 2Mo 10,3)27 Wenn du dich aber weigerst, es ziehen zu lassen, siehe, so will ich dein ganzes Gebiet mit Fröschen plagen, (2Mo 7,14; 2Mo 9,2; Ps 78,45; Ps 105,30; Spr 1,24; Jes 1,20; Offb 16,13)28 und der Nil wird von Fröschen wimmeln; die sollen heraufkommen in dein Haus und in deine Schlafkammer und auf dein Bett; auch in die Häuser deiner Knechte, unter dein Volk, in deine Backöfen und in deine Backtröge; (2Mo 8,2)29 und die Frösche sollen auf dich und auf dein Volk und auf alle deine Knechte kriechen.

2.Mose 7

Библия, ревизирано издание

von Bulgarian Bible Society
1 Тогава ГОСПОД каза на Моисей: Ето, поставих те като бог срещу фараона; и брат ти Аарон ще ти бъде пророк. (2Mo 4,16; Jer 1,10)2 Ти ще казваш всичко, което ти заповядвам, а брат ти Аарон ще говори на фараона да пусне израилтяните от земята си. (2Mo 4,15)3 Но Аз ще закоравя фараоновото сърце и въпреки че ще умножа знаменията Си и чудесата Си в египетската земя, (2Mo 4,7; 2Mo 4,21; 2Mo 11,9)4 Фараонът няма да ви послуша и Аз ще нападна Египет, и с велики дела на съд ще изведа Моите войнства, народа Си, израилтяните от египетската земя. (2Mo 6,6; 2Mo 10,1; 2Mo 11,9)5 И египтяните ще познаят, че Аз съм ГОСПОД, когато вдигна ръката Си против Египет и изведа израилтяните изсред тях. (2Mo 3,20; 2Mo 7,17; 2Mo 8,22; 2Mo 14,4; 2Mo 14,18; Ps 9,16)6 И така, Моисей и Аарон направиха, както ГОСПОД им заповяда. (2Mo 7,2)7 А Моисей беше на осемдесет години, а Аарон на осемдесет и три години, когато говореха на фараона. (5Mo 29,5; 5Mo 31,2; 5Mo 34,7; Apg 7,23; Apg 7,30)8 И ГОСПОД каза на Моисей и Аарон:9 Когато фараонът ви говори и каже: Покажете чудо, тогава кажи на Аарон: Вземи жезъла си и го хвърли пред фараона, за да стане на змия. (2Mo 4,2; 2Mo 4,17; Jes 7,11; Joh 2,18; Joh 6,30)10 Тогава Моисей и Аарон влязоха при фараона и направиха, както заповяда ГОСПОД; Аарон хвърли жезъла си пред фараона и служителите му и жезълът стана на змия. (2Mo 4,3; 2Mo 7,9)11 Но фараонът повика мъдреците и заклинателите и египетските влъхви направиха същото с магиите си. (1Mo 41,8; 2Mo 7,22; 2Mo 8,7; 2Mo 8,18; 2Tim 3,8)12 Защото хвърлиха, всеки от тях, жезъла си и те станаха на змии; обаче Аароновият жезъл погълна техните жезли.13 А сърцето на фараона се закорави и той не ги послуша, както ГОСПОД беше говорил. (2Mo 4,21; 2Mo 7,4)14 След това ГОСПОД каза на Моисей: Сърцето на фараона се закорави дотолкова, че той отказва да пусне народа. (2Mo 8,15; 2Mo 10,1; 2Mo 10,20; 2Mo 10,27)15 Иди утре при фараона; ето, той излиза да отиде при водата; а ти застани при брега на Нил, за да го срещнеш, и вземи в ръката си жезъла, който се беше превърнал на змия. (2Mo 4,2; 2Mo 4,3; 2Mo 7,10)16 И му кажи: ГОСПОД, Бог на евреите, ме изпрати при теб и казва: Пусни народа Ми, за да Ми послужат в пустинята; но, ето, досега ти не послуша. (2Mo 3,12; 2Mo 3,18; 2Mo 5,1; 2Mo 5,3)17 Така казва ГОСПОД: По това ще познаеш, че Аз съм ГОСПОД; ето, с жезъла, който е в ръката ми, ще ударя върху водата, която е в Нил, и тя ще се превърне в кръв. (2Mo 4,9; 2Mo 5,2; 2Mo 7,5; Offb 16,4; Offb 16,6)18 Рибите, които са в Нил, ще измрат и реката ще се усмърди, и египтяните ще се гнусят да пият вода от нея. (2Mo 7,24)19 Тогава ГОСПОД заповяда на Моисей: Кажи на Аарон: Вземи жезъла си и протегни ръката си над египетските води, над реките им, над потоците им, над езерата им и над всичките им водни локви, за да станат на кръв; и по цялата египетска земя ще има кръв, и в дървените, и в каменните съдове. (2Mo 8,5; 2Mo 8,6; 2Mo 8,16; 2Mo 9,22; 2Mo 10,12; 2Mo 10,21; 2Mo 14,21; 2Mo 14,26)20 Моисей и Аарон направиха, както ГОСПОД заповяда; и Аарон, като вдигна жезъла, удари цялата вода в Нил пред фараона и служителите му; и водата на Нил се превърна в кръв. (2Mo 17,5; Ps 78,44; Ps 105,29)21 И рибите, които бяха в Нил, измряха и реката се усмърдя, така че египтяните не можеха да пият вода от нея; и кръв се бе разляла по цялата египетска земя. (2Mo 7,18)22 Но и египетските влъхви с магиите си направиха същото; затова сърцето на фараона се закорави и той не ги послуша, както беше казал ГОСПОД. (2Mo 7,3; 2Mo 7,11)23 И фараонът се върна в своя дворец, без да вземе присърце и това.24 А всички египтяни копаха около Нил, за да намерят вода за пиене, защото не можеха да пият речната вода.25 И минаха седем дни, след като ГОСПОД беше поразил Нил.