2.Mose 22

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft
1 Wird ein Dieb beim Einbruch ertappt und geschlagen, sodass er stirbt, so hat man keine Blutschuld; (Hi 24,16)2 ist aber die Sonne über ihm aufgegangen, so hat man Blutschuld. [Der Dieb] soll Ersatz leisten; hat er aber nichts, so verkaufe man ihn um den Wert des Gestohlenen.3 Wird das Gestohlene noch lebend bei ihm vorgefunden, es sei ein Rind, ein Esel oder ein Schaf, so soll er es doppelt wiedererstatten. (2Mo 21,37; Jes 40,2; Jer 16,18; Offb 18,6)4 Wenn jemand ein Feld oder einen Weinberg abweiden lässt und er lässt dem Vieh freien Lauf, dass es auch das Feld eines anderen abweidet, so soll er das Beste seines eigenen Feldes und das Beste seines Weinbergs dafür geben. (2Mo 21,34)5 Bricht Feuer aus und ergreift eine Dornhecke und frisst einen Garbenhaufen oder das stehende Getreide oder das ganze Feld, so soll der, welcher den Brand verursacht hat, unbedingt den Schaden ersetzen. (2Sam 14,30)6 Wenn einer seinem Nächsten Geld oder Hausrat zur Verwahrung gibt und es wird aus dem Haus des Betreffenden gestohlen, so soll der Dieb, wenn er erwischt wird, es doppelt ersetzen. (Spr 6,30)7 Ist aber der Dieb nicht zu finden, so soll der Hausherr vor Gott treten, ob er sich nicht am Gut seines Nächsten vergriffen hat. (2Mo 22,10)8 Bei jedem Fall von Veruntreuung, sei es ein Rind, ein Esel, ein Schaf, ein Kleid oder was sonst abhandengekommen sein mag, wovon einer behauptet: Der hat es! — so soll beider Aussage vor Gott gelangen; wen Gott schuldig spricht, der soll es seinem Nächsten doppelt ersetzen. (4Mo 5,6; 1Kön 8,31; Mt 18,15)9 Wenn jemand seinem Nächsten einen Esel oder ein Rind oder ein Schaf oder irgendein Vieh zu hüten gibt und es kommt um oder nimmt Schaden oder wird geraubt, ohne dass es jemand sieht,10 so soll ein Eid bei dem HERRN zwischen beiden entscheiden, dass jener sich nicht am Gut seines Nächsten vergriffen hat; und der Eigentümer soll ihn annehmen und keine Entschädigung erhalten. (Hebr 6,16)11 Ist es ihm aber wirklich gestohlen worden, so soll er es dem Eigentümer ersetzen;12 wenn es aber [von einem wilden Tier] zerrissen worden ist, so soll er das Zerrissene zum Beweis beibringen; bezahlen muss er es nicht. (1Mo 31,39)13 Leiht jemand etwas von seinem Nächsten und es wird beschädigt oder kommt um, ohne dass der Eigentümer dabei ist, so muss er es ersetzen; (5Mo 15,2; Neh 5,4; Ps 37,21)14 ist der Eigentümer dabei, so braucht jener es nicht zu ersetzen; ist es ein gemietetes [Tier], so ist es inbegriffen in seiner Miete.15 Wenn ein Mann eine Jungfrau verführt, die noch nicht verlobt ist, und er liegt bei ihr, so muss er sie sich durch Bezahlung des Brautpreises zur Ehefrau nehmen. (5Mo 22,28)16 Will aber ihr Vater sie ihm überhaupt nicht geben, so soll er ihm so viel bezahlen, wie der Brautpreis für eine Jungfrau beträgt. (1Mo 34,12; 5Mo 22,29)17 Eine Zauberin sollst du nicht am Leben lassen! (3Mo 20,27; 5Mo 18,10; 1Sam 28,3)18 Jeder, der bei einem Vieh liegt, soll unbedingt sterben. (3Mo 18,23; 3Mo 18,29; 3Mo 20,15; 5Mo 27,21)19 Jeder, der den Göttern opfert und nicht dem HERRN allein, der soll dem Bann verfallen. (2Mo 20,3; 4Mo 25,1; 5Mo 13,1)20 Den Fremdling sollst du nicht bedrängen noch bedrücken; denn ihr seid auch Fremdlinge gewesen im Land Ägypten. (2Mo 23,9; 5Mo 10,19)21 Ihr sollt keine Witwen und Waisen bedrücken. (5Mo 27,19; Jes 1,17; Sach 7,10)22 Wenn du sie dennoch in irgendeiner Weise bedrückst und sie schreien zu mir, so werde ich ihr Schreien gewiss erhören, (5Mo 15,9; Ps 146,9)23 und dann wird mein Zorn entbrennen, sodass ich euch mit dem Schwert umbringe, damit eure Frauen zu Witwen werden und eure Kinder zu Waisen! (Ps 18,27; Kla 5,3)24 Wenn du meinem Volk Geld leihst, einem Armen, der bei dir wohnt, so sollst du an ihm nicht handeln wie ein Wucherer; du sollst ihm keinen Zins auferlegen. (3Mo 25,35; Spr 28,8)25 Wenn du je das Obergewand deines Nächsten als Pfand nimmst, so sollst du es ihm wiedergeben bis zum Sonnenuntergang; (5Mo 24,10)26 denn es ist seine einzige Decke, das Gewand, das er auf der Haut trägt! Worin soll er sonst schlafen? Wenn er aber zu mir schreit, so erhöre ich ihn; denn ich bin gnädig. (2Mo 22,23; Ps 34,7; Lk 6,36)27 Gott sollst du nicht lästern, und einem Obersten deines Volkes sollst du nicht fluchen! (3Mo 24,15; Apg 23,2; 1Petr 2,17; Jud 1,8)28 Den Ertrag deines Feldes und den Überfluss deiner Kelter sollst du nicht zurückbehalten. Deinen erstgeborenen Sohn sollst du mir geben![1] (2Mo 13,2; 2Mo 13,11; 2Mo 23,19; 4Mo 18,30; 4Mo 18,32)29 Dasselbe sollst du tun mit deinem Rind und deinem Schaf; sieben Tage darf es bei seiner Mutter bleiben, am achten Tag sollst du es mir geben! (3Mo 22,27; 5Mo 15,19)30 Und ihr sollt mir heilige Leute sein; darum sollt ihr kein Fleisch essen, das auf dem Feld [von wilden Tieren] zerrissen worden ist, sondern ihr sollt es den Hunden vorwerfen. (3Mo 11,44; 3Mo 22,8; 5Mo 14,21; Hes 4,14; Apg 10,14; 1Petr 1,15)

2.Mose 22

Библия, ревизирано издание

von Bulgarian Bible Society
1 Ако някой открадне вол или овца и го заколи или продаде, да заплати пет вола за вола и четири овце за овцата. (2Sam 12,6; Spr 6,31; Lk 19,8)2 (Ако крадецът бъде заварен, когато е влязъл с взлом, и го ударят, и умре, няма да бъде овъзмездено кръв за него. (4Mo 35,27; Mt 24,43)3 Но ако слънцето е било изгряло над него, тогава ще бъде овъзмездено кръв за него.) Крадецът трябва непременно да заплати; но ако няма с какво, да бъде продаден той за откраднатото. (2Mo 21,2)4 И ако откраднатото, било вол, осел или овца, бъде намерено живо, ще плати двойно. (2Mo 21,16; 2Mo 22,1; 2Mo 22,7; Spr 6,31)5 Ако някой стане причина за нива или лозе да бъдат изядени, като развърже животното си и то се напасе в чужда нива, ще плати от най-доброто произведение на нивата си и от най-добрия плод на лозето си.6 Ако избухне огън и запали тръни, така че изгорят снопове жито или неожънати класове, или ниви, то, който е запалил огъня, непременно ще заплати за щетите.7 Ако някой даде на ближния си пари или някакви вещи да ги пази и те бъдат откраднати от къщата на човека, то, ако бъде намерен крадецът, той ще заплати двойно, (2Mo 22,4)8 но ако не бъде намерен крадецът, тогава стопанинът на къщата ще бъде заведен пред съдиите, за да се издири дали е сложил ръка върху имота на ближния си. (2Mo 21,6; 2Mo 22,28)9 За всякакъв вид престъпление – относно вол, осел, овца, дреха или каквото и да било загубено нещо, за което би казал някой, че е негово – делото между двамата ще дойде пред съдиите; и когото осъдят съдиите, той ще плати двойно на ближния си. (5Mo 25,1; 2Chr 19,10)10 Ако някой даде на ближния си осел или вол, или овца, или каквото и да било животно да го пази и то умре или се нарани, или бъде откарано, без да види някой,11 спорът ще бъде решен, когато пазачът се закълне в името на ГОСПОДА, че не е сложил ръката си върху имота на ближния си, и стопанинът му да приеме това свидетелство, а пазачът няма да плаща. (Hebr 6,16)12 Но ако животното бъде откраднато от него, ще плати на стопанина му. (1Mo 31,39)13 Обаче ако бъде разкъсано от звяр, нека го донесе за свидетелство; за разкъсаното няма да плаща.14 Ако някой заеме от ближния си животно и то се нарани или умре в отсъствието на стопанина му, ще го заплати.15 Но ако стопанинът му е с него, няма да плаща. Ако животното е било наето с пари, ще отиде за наема си.16 Ако някой прелъсти несгодена девица и легне с нея, да плати вено за нея и да я вземе за жена. (5Mo 22,28; 5Mo 22,29)17 Но ако баща и откаже да му я даде, да плати в пари според веното на девиците. (1Mo 34,12; 5Mo 22,29; 1Sam 18,25)18 Жена магьосница да не оставиш жива. (3Mo 19,26; 3Mo 19,31; 3Mo 20,27; 5Mo 18,10; 5Mo 18,11; 1Sam 28,3; 1Sam 28,9)19 Всеки скотоложник трябва да умре. (3Mo 18,23; 3Mo 20,15)20 Който жертва на когото и да било бог, освен само на ГОСПОДА, да бъде обречен на изтребление. (4Mo 25,2; 4Mo 25,7; 4Mo 25,8; 5Mo 13,1; 5Mo 13,2; 5Mo 13,5; 5Mo 13,6; 5Mo 13,9; 5Mo 13,13; 5Mo 17,2; 5Mo 17,3; 5Mo 17,5)21 Чужденец да не онеправдаваш, нито да го угнетяваш, защото и вие бяхте чужденци в египетската земя. (2Mo 23,9; 3Mo 19,33; 3Mo 25,35; 5Mo 10,19; Jer 7,6; Sach 7,10; Mal 3,5)22 Да не тормозите вдовица или сираче. (5Mo 10,18; 5Mo 24,17; 5Mo 27,19; Ps 94,6; Jes 1,17; Jes 1,23; Jes 10,2; Hes 22,7; Sach 7,10; Jak 1,27)23 Защото, ако ги тормозите по някакъв начин и те извикат към Мене, ще послушам вика им (2Mo 22,27; 5Mo 15,9; 5Mo 24,15; Hi 34,28; Hi 35,9; Ps 18,6; Ps 145,19; Lk 18,7; Jak 5,4)24 и гневът Ми ще пламне, и ще ви избия с меч; и вашите жени ще останат вдовици, а вашите деца – сирачета. (Hi 31,23; Ps 69,24; Ps 109,9; Kla 5,3)25 Ако дадеш в заем пари на някой свой беден съсед сред Моя народ, да не постъпваш с него като заемодател, нито да му налагаш лихва. (3Mo 25,35; 5Mo 23,19; 5Mo 23,20; Neh 5,7; Ps 15,5; Hes 18,8; Hes 18,17)26 Ако вземеш в залог връхната дреха на ближния си, до залязване на слънцето да му я върнеш, (5Mo 24,6; 5Mo 24,10; 5Mo 24,13; 5Mo 24,17; Hi 22,6; Hi 24,3; Hi 24,9; Spr 20,16; Spr 22,27; Hes 18,7; Hes 18,16; Am 2,8)27 защото това е едничката му завивка, това е покривалото за тялото му; с какво ще спи? И като викне към Мен, Аз ще чуя, защото съм милостив. (2Mo 22,23; 2Mo 34,6; 2Chr 30,9; Ps 86,15)28 Да не хулиш съдиите[1], нито да кълнеш началник на народа си[2]. (Pred 10,20; Apg 23,5; Jud 1,8)29 Да не се забавиш да принесеш първото зърно от почистеното на хармана си и на лина си. Първородния между синовете си да посветиш на Мене. (2Mo 13,2; 2Mo 13,12; 2Mo 23,16; 2Mo 23,19; 2Mo 34,19; Spr 3,9)30 Така ще постъпиш с говедото и с овцата си; седем дни ще остане малкото с майка си, а на седмия ден ще го посветиш на Мене. (3Mo 22,27; 5Mo 15,19)31 Бъдете за Мене святи хора; затова не яжте месо, разкъсано от зверове на полето; хвърлете го на кучетата. (2Mo 19,6; 3Mo 19,2; 3Mo 22,8; 5Mo 14,21; Hes 4,14; Hes 44,31)