2.Korinther 5

Schlachter 2000

von Genfer Bibelgesellschaft
1 Denn wir wissen: Wenn unsere irdische Zeltwohnung abgebrochen wird, haben wir im Himmel einen Bau von Gott, ein Haus, nicht mit Händen gemacht, das ewig ist. (Hi 4,19; 2Kor 4,16; Hebr 11,10; 2Petr 1,13)2 Denn in diesem [Zelt] seufzen wir vor Sehnsucht danach, mit unserer Behausung, die vom Himmel ist, überkleidet zu werden (Röm 8,23)3 — sofern wir bekleidet und nicht unbekleidet erfunden werden. (Mt 22,11; Phil 3,9)4 Denn wir, die wir in dem [Leibes-]Zelt sind, seufzen und sind beschwert, weil wir lieber nicht entkleidet, sondern überkleidet werden möchten, sodass das Sterbliche verschlungen wird vom Leben. (1Kor 15,53)5 Der uns aber hierzu bereitet hat, ist Gott, der uns auch das Unterpfand des Geistes gegeben hat. (Joh 1,13; 2Kor 1,21)6 Darum sind wir allezeit getrost und wissen: Solange wir im Leib daheim sind, sind wir nicht daheim bei dem Herrn. (Spr 14,32; Röm 5,5)7 Denn wir wandeln im Glauben und nicht im Schauen. (Röm 8,24; 1Kor 13,12; Hebr 11,1)8 Wir sind aber getrost und wünschen vielmehr, aus dem Leib auszuwandern und daheim zu sein bei dem Herrn. (Phil 1,21)9 Darum suchen wir auch unsere Ehre darin, dass wir ihm wohlgefallen, sei es daheim oder nicht daheim. (Phil 1,20; Hebr 12,28; Hebr 13,16)10 Denn wir alle müssen vor dem Richterstuhl des Christus offenbar werden, damit jeder das empfängt, was er durch den Leib gewirkt hat, es sei gut oder böse. (Mt 16,27; Joh 5,27; Röm 14,10; 1Kor 3,13)11 In dem Bewusstsein, dass der Herr zu fürchten ist, suchen wir daher die Menschen zu überzeugen, Gott aber sind wir offenbar; ich hoffe aber auch in eurem Gewissen offenbar zu sein. (Ps 25,12; Ps 25,14; Ps 34,8; Ps 103,11; Lk 12,5; Joh 16,30; Apg 18,4; Offb 14,7; Offb 15,4)12 Denn wir empfehlen uns nicht nochmals selbst euch gegenüber, sondern wir geben euch Gelegenheit, euch unsretwegen zu rühmen, damit ihr es denen entgegenhalten könnt, die sich des Äußeren rühmen, aber nicht des Herzens. (2Kor 1,14; 2Kor 3,1; 2Kor 10,12; 2Kor 11,12)13 Denn wenn wir je außer uns waren, so waren wir es für Gott; wenn wir besonnen sind, so sind wir es für euch. (Apg 26,24; 2Kor 13,9)14 Denn die Liebe des Christus drängt uns, da wir von diesem überzeugt sind: Wenn einer für alle gestorben ist, so sind sie alle gestorben; (Röm 6,2; Eph 3,19)15 und er ist deshalb für alle gestorben, damit die, welche leben, nicht mehr für sich selbst leben, sondern für den, der für sie gestorben und auferstanden ist. (Röm 14,7; Gal 2,20)16 So kennen wir denn von nun an niemand mehr nach dem Fleisch; wenn wir aber auch Christus nach dem Fleisch gekannt haben, so kennen wir ihn doch nicht mehr so. (Mt 12,50; Joh 6,63)17 Darum: Ist jemand in Christus, so ist er eine neue Schöpfung; das Alte ist vergangen; siehe, es ist alles neu geworden! (Röm 7,6; Röm 8,1; Gal 6,15; Eph 2,10; Offb 21,5)18 Das alles aber [kommt] von Gott, der uns mit sich selbst versöhnt hat durch Jesus Christus und uns den Dienst der Versöhnung gegeben hat; (Röm 5,10; Röm 11,36; 2Kor 3,6; Offb 2,19)19 weil nämlich Gott in Christus war und die Welt mit sich selbst versöhnte, indem er ihnen ihre Sünden nicht anrechnete und das Wort der Versöhnung in uns legte. (Joh 10,38; Röm 4,7)20 So sind wir nun Botschafter für Christus, und zwar so, dass Gott selbst durch uns ermahnt; so bitten wir nun stellvertretend für Christus: Lasst euch versöhnen mit Gott! (Hag 1,13; Apg 20,31; Eph 6,20)21 Denn er hat den, der von keiner Sünde wusste, für uns zur Sünde gemacht, damit wir in ihm [zur] Gerechtigkeit Gottes[1] würden. (Jes 53,4; Röm 4,25; Röm 5,19; Gal 3,13; 1Joh 3,5)

2.Korinther 5

Библия, ревизирано издание

von Bulgarian Bible Society
1 Защото знаем, че ако се разруши земният ни дом, телесното ни жилище, имаме от Бога здание на небесата, дом неръкотворен, вечен. (Hi 4,19; 2Kor 4,7; Hebr 9,11; 2Petr 1,13; 2Petr 1,14)2 Затова сега стенем, като копнеем да се облечем с нашето небесно жилище, (Röm 8,23)3 стига само, облечени с него, да не се намерим голи. (Jes 61,10; Offb 3,18; Offb 16,15)4 Наистина, докато сме в това тяло, стенем обременени. Затова не искаме просто да се съблечем, а да се облечем в небесното тяло, та смъртното да се погълне от живота. (1Kor 15,53; 1Kor 15,54)5 А Бог е, Който ни е направил точно за това и ни е дал Духа в залог. (Röm 8,23; 2Kor 1,22; Eph 1,14; Eph 2,10; Eph 4,30)6 И така, нека бъдем дръзновени и да знаем, че докато живеем в това тяло, ние сме далеч от Господа7 (защото с вярване ходим, а не с виждане), (Röm 8,24; Röm 8,25; 1Kor 13,12; 2Kor 4,18; Hebr 11,1)8 но имаме дръзновение и предпочитаме по-скоро да се отделим от тялото си и да се преселим при Господа. (Phil 1,23)9 Затова и ревностно се стараем да Му бъдем угодни, било когато живеем в тяло, било когато го напускаме.10 Защото всички трябва да застанем открити пред Христовия съд, за да получи всеки според каквото е правил в тялото – било добро или зло. (Mt 16,27; Mt 25,31; Mt 25,32; Röm 2,6; Röm 14,10; Gal 6,7; Eph 6,8; Kol 3,24; Kol 3,25; Offb 22,12)11 И така, като съзнаваме какво е страхът от Господа, убеждаваме човеците; а на Бога сме познати; надявам се още, че и на вашите съвести сме познати. (Hi 31,23; Hi 34,11; 2Kor 4,2; Hebr 10,31; Jud 1,23)12 С това не ви препоръчваме себе си отново, а ви даваме повод да се хвалите с нас, за да имате какво да отговорите на онези, които се хвалят с това, което е на лице, а не с това, което е в сърцето. (2Kor 1,14; 2Kor 3,1)13 Защото ако сме отишли до крайности, то е било за Бога; или ако сега умерено мъдруваме, то е заради вас. (2Kor 11,1; 2Kor 11,16; 2Kor 11,17; 2Kor 12,6; 2Kor 12,11)14 Защото Христовата любов ни принуждава да разсъждаваме така, че понеже един е умрял за всички, то всички са умрели; (Röm 5,15)15 и че Той умря за всички, за да не живеят вече живите за себе си, но за Този, Който за тях е умрял и възкръснал. (Röm 6,11; Röm 6,12; Röm 14,7; Röm 14,8; 1Kor 6,19; Gal 2,20; 1Thess 5,10; 1Petr 4,2)16 Затова отсега нататък ние не познаваме никого по плът; ако и да сме познали Христос по плът, пак сега вече не Го познаваме така. (Mt 12,50; Joh 6,63; Joh 15,14; Gal 5,6; Phil 3,7; Phil 3,8; Kol 3,11)17 Затова ако някой е в Христос, той е ново създание; старото премина; ето, всичко стана ново. (Jes 43,18; Jes 43,19; Jes 65,17; Röm 6,4; Röm 8,9; Röm 16,7; Gal 5,6; Gal 6,15; Eph 2,15; Offb 21,5)18 А всичко е от Бога, Който ни примири със Себе Си чрез Исус Христос и даде на нас да служим за примирение; (Röm 5,10; Eph 2,16; Kol 1,20; 1Joh 2,2; 1Joh 4,10)19 т. е. че Бог в Христос примири света със Себе Си, като не вменяваше на човеците прегрешенията им, и повери на нас посланието на примирението. (Röm 3,24; Röm 3,25)20 И така от Христова страна сме посланици, като че Бог чрез нас умолява; молим ви от Христова страна, примирете се с Бога, (Hi 33,23; Mal 2,7; 2Kor 3,6; 2Kor 6,1; Eph 6,20)21 Който за нас направи грешен Онзи, Който не знаеше грях, за да станем ние чрез Него праведни пред Бога. (Jes 53,6; Jes 53,9; Jes 53,12; Joh 8,46; Röm 1,17; Röm 5,19; Röm 10,3; Gal 3,13; 1Petr 2,22; 1Petr 2,24; 1Joh 3,5)