پيدايش 29

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 يعقوب به سفر خود ادامه داد تا به ديار مشرق رسيد.2 در صحرا چاهی ديد كه سه گله گوسفند كنار آن خوابيدهاند، زيرا از آن چاه، گلهها را آب میدادند. اما سنگی بزرگ بر دهانه چاه قرار داشت.3 (رسم بر اين بود كه وقتی همهٔ گلهها جمع میشدند، آن سنگ را از سر چاه برمیداشتند و پس از سيراب كردن گلهها، دوباره سنگ را بر سر چاه میغلتانيدند.)4 يعقوب نزد چوپانان رفت و از آنها پرسيد كه از كجا هستند. آنها گفتند كه از حران هستند.5 به ايشان گفت: «آيا لابان پسر ناحور را میشناسيد؟» گفتند: «بلی، او را میشناسيم.»6 يعقوب پرسيد: «حالِ او خوب است؟» گفتند: «بلی، حالش خوب است. آن هم دختر اوست كه با گلهاش میآيد.»7 يعقوب گفت: «هنوز تا غروب خيلی مانده است. چرا به گوسفندها آب نمیدهيد تا دوباره بروند و بچرند؟»8 جواب دادند: «تا همهٔ گلهها سر چاه نيايند ما نمیتوانيم سنگ را برداريم و گلههايمان را سيراب كنيم.»9 در حالی كه اين گفتگو ادامه داشت، راحيل با گلهٔ پدرش سر رسيد، زيرا او نيز چوپان بود.10 وقتی يعقوب دختر دايی خود، راحيل را ديد كه با گله لابان میآيد، سنگ را از سر چاه برداشت و گلهٔ او را سيراب نمود.11 سپس يعقوب، راحيل را بوسيده، شروع به گريستن نمود!12 يعقوب خود را معرفی كرد و گفت كه خويشاوند پدرش و پسر ربكاست. راحيل به محض شنيدن سخنان او، دواندوان به منزل شتافت و پدرش را باخبر كرد.13 چون لابان خبر آمدن خواهرزادهٔ خود يعقوب را شنيد به استقبالش شتافت و او را در آغوش گرفته، بوسيد و به خانهٔ خود آورد. آنگاه يعقوب داستان خود را برای او شرح داد.14 لابان به او گفت: «تو از گوشت و استخوان من هستی!» يک ماه بعد از آمدن يعقوب،15 لابان به او گفت: «تو نبايد به دلیل اينكه خويشاوند من هستی برای من مجانی كار كنی. بگو چقدر مزد به تو بدهم؟»16 لابان دو دختر داشت كه نام دختر بزرگ لَيه و نام دختر كوچک راحيل بود.17 ليه چشمانی ضعيف داشت، اما راحيل زيبا و خوشاندام بود.18 يعقوب عاشق راحيل شده بود. پس به لابان گفت: «اگر راحيل، دختر كوچكت را به همسری به من بدهی، هفت سال برای تو كار میكنم.»19 لابان جواب داد: «قبول میكنم. ترجيح میدهم دخترم را به تو كه از بستگانم هستی بدهم تا به يک بيگانه.»20 يعقوب برای ازدواج با راحيل هفت سال برای لابان كار كرد، ولی به قدری راحيل را دوست میداشت كه اين سالها در نظرش چند روز آمد.21 آنگاه يعقوب به لابان گفت: «مدت قرارداد ما تمام شده و موقع آن رسيده است كه راحيل را به زنی بگيرم.»22 لابان همهٔ مردم آنجا را دعوت كرده، ضيافتی بر پا نمود.23 وقتی هوا تاريک شد، لابان دختر خود ليه را به حجله فرستاد و يعقوب با وی همبستر شد.24 (لابان كنيزی به نام زلفه به ليه داد تا او را خدمت كند.)25 اما صبح روز بعد، يعقوب به جای راحيل، ليه را در حجلهٔ خود يافت. پس رفته، به لابان گفت: «اين چه كاری بود كه با من كردی؟ من هفت سال برای تو كار كردم تا راحيل را به من بدهی. چرا مرا فريب دادی؟»26 لابان جواب داد: «رسم ما بر اين نيست كه دختر كوچكتر را زودتر از دختر بزرگتر شوهر بدهيم.27 صبر كن تا هفتهٔ عروسی ليه بگذرد، بعد راحيل را نيز به زنی بگير، مشروط بر اينكه قول بدهی هفت سال ديگر برايم كار كنی.»28 يعقوب قبول كرد و لابان پس از پايان هفتهٔ عروسی ليه، دختر كوچک خود راحيل را هم به يعقوب داد.29 (لابان كنيزی به نام بلهه به راحيل داد تا او را خدمت كند.)30 يعقوب با راحيل نيز همبستر شد و او را بيشتر از ليه دوست میداشت و به خاطر او هفت سال ديگر برای لابان كار كرد.31 وقتی خداوند ديد كه يعقوب ليه را دوست ندارد، ليه را مورد لطف خود قرار داد و او بچهدار شد، ولی راحيل نازا ماند.32 آنگاه ليه حامله شد و پسری زاييد. او گفت: «خداوند مصيبت مرا ديده است و بعد از اين شوهرم مرا دوست خواهد داشت.» پس او را رئوبين (يعنی«خداوند مصيبت مرا ديده است») نام نهاد.33 او بار ديگر حامله شده، پسری زاييد و گفت: «خداوند شنيد كه من مورد بیمهری قرار گرفتهام و پسر ديگری به من داد.» پس او را شمعون (يعنی«خداوند شنيد») ناميد.34 ليه باز هم حامله شد و پسری زاييد و گفت: «اينک مطمئناً شوهرم به من دلبسته خواهد شد، زيرا اين سومين پسری است كه برايش زاييدهام.» پس او را لاوی (يعنی«دلبستگی») ناميد.35 بار ديگر او حامله شد و پسری زاييد و گفت: «اين بار خداوند را ستايش خواهم نمود.» و او را يهودا (يعنی«ستايش») ناميد. آنگاه ليه از زاييدن باز ايستاد.

پيدايش 29

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Иаков продолжил путешествие и пришел в землю восточных народов.2 Там он увидел колодец в поле и возле него три отары овец, потому что из того колодца поили скот. Колодец был закрыт большим камнем.3 Когда все отары собирались, пастухи отваливали камень от колодца и поили овец, а потом клали камень на прежнее место.4 Иаков спросил пастухов: – Братья, откуда вы? – Мы из Харрана, – ответили они.5 Он сказал им: – Знаете ли вы Лавана, внука Нахора? – Да, знаем, – ответили они.6 Иаков спросил: – Все ли у него благополучно? – Благополучно, – ответили они. – А вот и Рахиль, его дочь, идет с овцами.7 – Солнце еще высоко, – сказал он, – еще не время собирать отары. Напоите овец и гоните их обратно на пастбище.8 – Мы не можем, – ответили они, – пока не соберутся все отары, и камень не отвалят от колодца; тогда мы напоим овец.9 Он еще разговаривал с ними, когда подошла Рахиль с овцами отца: она пасла овец.10 Когда Иаков увидел Рахиль, дочь своего дяди Лавана, он подошел, отвалил камень от колодца и напоил Лавановых овец.11 Потом Иаков поцеловал Рахиль и, громко заплакав,12 сказал Рахили, что он – родственник ее отца и сын Ревекки. Она побежала и рассказала об этом отцу.13 Услышав о приходе своего племянника Иакова, Лаван выбежал навстречу, обнял его, поцеловал и привел к себе в дом. Иаков рассказал ему обо всем,14 и Лаван сказал ему: – Ты моя плоть и кровь. Когда Иаков прожил у него месяц,15 Лаван сказал ему: – Хотя ты мне и родственник, почему ты должен работать на меня даром? Скажи мне, что тебе заплатить.16 А у Лавана были две дочери: старшую звали Лия, а младшую – Рахиль.17 Лия была не так красива[1], как Рахиль, а Рахиль была стройна и хороша собой.18 Иаков полюбил Рахиль и ответил Лавану: – Я буду работать на тебя семь лет за твою младшую дочь Рахиль.19 Лаван сказал: – Лучше я отдам ее тебе, чем кому-то другому. Оставайся у меня.20 Иаков служил семь лет, чтобы получить Рахиль, но они показались ему как несколько дней, потому что он любил ее.21 Потом Иаков сказал Лавану: – Дай мне мою жену, чтобы мне жить с ней как с женой: пришел мой срок.22 Лаван созвал всех окрестных жителей и устроил пир.23 Но когда настал вечер, он взял свою дочь Лию и дал ее Иакову, и Иаков лег с ней.24 Лаван дал в служанки дочери свою служанку Зелфу.25 Когда настало утро, оказалось, что это Лия! Иаков сказал Лавану: – Что ты сделал со мной? Я же служил тебе за Рахиль. Почему ты обманул меня?26 Лаван ответил: – У нас здесь нет обычая выдавать замуж младшую дочь раньше старшей.27 Заверши брачную неделю этой дочери, а потом мы дадим тебе и младшую, за другие семь лет работы.28 Иаков так и сделал: провел неделю с Лией, а потом Лаван отдал ему в жены свою дочь Рахиль.29 Лаван дал в служанки Рахили свою служанку Валлу.30 Иаков стал жить и с Рахилью, и любил Рахиль больше, чем Лию. Он работал на Лавана еще семь лет.31 Когда Господь увидел, что Лия нелюбима, Он открыл ей чрево[2], а Рахиль была бесплодна.32 Лия забеременела и родила сына. Она назвала его Рувим[3], потому что сказала: «Это потому, что Господь увидел мое несчастье. Теперь мой муж, конечно, будет меня любить».33 Она снова забеременела и, когда родила сына, сказала: «Так как Господь услышал, что я нелюбима, Он дал мне еще и этого». И она назвала его Симеон[4].34 Она снова забеременела, и когда родила сына, сказала: «Теперь, наконец, мой муж привяжется ко мне, потому что я родила ему трех сыновей». Поэтому он был назван Левий[5].35 И снова она забеременела и, когда родила сына, сказала: «На этот раз я возблагодарю Господа». Поэтому она назвала его Иуда[6]. Потом она перестала рожать.