يوشع‌ 24

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 يک بار ديگر، يوشع تمام قبايل اسرائيل را با بزرگان و رهبران و قضات و مقامات قوم اسرائيل در شكيم احضار كرد و آنها آمده، در حضور خدا ايستادند.2 يوشع لب به سخن گشود و گفت كه خداوند، خدای اسرائيل میفرمايد: «در گذشته جد شما تارح، پدر ابراهيم و ناحور، در سمت شرقی رود فرات میزيست و بتپرست بود.3 ولی من ابراهيم، پسر تارح را از آن سوس رود فرات برداشته، به سرزمين كنعان آوردم و او را در سراسر اين سرزمين گرداندم و نسل او را زياد كردم. اسحاق را به او بخشيدم4 و به اسحاق نيز يعقوب و عيسو را دادم. نواحی اطراف كوه سعير را به عيسو بخشيدم. يعقوب و فرزندانش به مصر رفتند.5 بعد موسی و هارون را فرستادم و بلای عظيمی بر سر مصریها آوردم. سرانجام، اجداد شما را از اسارت مصریها آزاد نمودم.6 وقتی به ساحل دريای سرخ رسيدند، مصریها با عرابهها و سواران به تعقيب ايشان پرداختند.7 در اين هنگام، آنها از من كمک خواستند و من ميان آنها و لشكر مصر تاريكی ايجاد نمودم. سپس آب دريا را بر سر مصریها ريختم و آنها را در دريا غرق كردم. پدران شما آنچه را كه بر سر مصریها آوردم با چشمان خود ديدند. بعد از آن، قوم اسرائيل سالهای زيادی را در بيابان گذرانيدند.8 «سرانجام شما را به سرزمين اموریها در آن طرف رود اردن آوردم. اموریها با شما جنگيدند، ولی من ايشان را نابود كردم و زمينهايشان را به شما دادم.9 سپس بالاق، پادشاه موآب جنگ را با شما آغاز نمود و به دنبال بلعام، پسر بعور فرستاد تا شما را لعنت كند.10 اما من دعای او را اجابت ننمودم، بلكه او را وادار ساختم تا شما را بركت بدهد و به اين ترتيب شما را از دست بالاق نجات دادم.11 سپس از رود اردن گذشتيد و به اريحا آمديد. جنگجويان اريحا و بسياری از قبايل ديگر از قبيل اموریها، فرزیها، كنعانیها، حيتیها، جرجاشیها، حویها و يبوسیها يكی پس از ديگری با شما جنگيدند. اما من همهٔ آنها را مغلوب شما ساختم.12 زنبورهای سرخ به سراغ اموریها فرستادم و دو پادشاه اموری را با مردمانشان از پيش روی شما راندم. شما اين پيروزی را با نيزه و كمان به دست نياورديد!13 زمينی را كه در آن زحمت نكشيده بوديد و شهرهايی را كه خود بنا نكرده بوديد، به شما بخشيدم تا در آن ساكن شويد و از ميوهٔ تاكستانها و باغهای زيتونی كه خود زحمت كاشتن آنها را نكشيده بوديد، بخوريد.14 «پس خداوند را احترام نماييد و با صداقت و راستی او را خدمت كنيد. بتهايی را كه زمانی اجدادتان در آن سوس رود فرات و در مصر پرستش مینمودند، از خود دور كنيد و فقط خداوند را عبادت نماييد.15 امروز تصميم خود را بگيريد. آيا میخواهيد از خداوند پيروی كنيد يا از بتهايی كه اجداد شما در آن سوس رود فرات میپرستيدند، و يا از بتهای اموریهايی كه در سرزمينشان ساكنيد؟ ولی اين را بدانيد كه من و خانوادهام خداوند را عبادت خواهيم نمود.»16 مردم اسرائيل در پاسخ او گفتند: «وای بر ما اگر خداوند را ترک نماييم و بتها را پرستش كنيم؛17 زيرا خداوند، خدای ما بود كه قوم ما را از بردگی مصریان رهانيد و در پيش چشمانمان معجزات شگفتانگيزی انجام داد. در تمام طول راه و هنگامی كه از ميان سرزمينهای دشمنان میگذشتيم، او ما را حفظ كرد.18 خداوند بود كه هنگام ورود ما به اين سرزمين، قوم اموری و ساير قومها را از اينجا بيرون راند. پس ما نيز از خداوند پيروی خواهيم كرد، زيرا او خدای ماست.»19 اما يوشع در پاسخ ايشان گفت: «پيروی از خداوند كار آسانی نيست، زيرا او قدوس و بسيار غيور است و از گناهانتان نخواهد گذشت.20 اگر او را ترک كرده بتها را بپرستيد، او بر ضد شما برخواهد خاست و شما را مجازات خواهد كرد، و با وجود آنكه به شما احسان نموده است، شما را از بين خواهد برد.»21 قوم اسرائيل در جواب يوشع گفتند: «ولی ما قول میدهيم از خداوند پيروی كنيم!»22 يوشع گفت: «پس خود شما شاهد هستيد كه قول دادهايد از خداوند پيروی نماييد.» گفتند: «بلی، ما خود، شاهد هستيم.»23 يوشع گفت: «بسيار خوب، پس حال بايد بتهايی را كه در ميان شما هستند از خود دور كنيد و دلهای خود را به خداوند، خدای اسرائيل نزديک سازيد.»24 مردم به يوشع گفتند: «آری، ما فقط از خداوند، خدای خود اطاعت و پيروی خواهيم كرد.»25 يوشع آن روز در شكيم با ايشان پيمان بست و آنها را متعهد به انجام قوانين و مقررات آن نمود.26 او تمام اين سخنان را در كتاب قانون خدا نوشت. سپس سنگی بزرگ گرفته، آن را در پای درخت بلوطی كه در كنار خيمهٔ عبادت بود، بر پا داشت.27 آنگاه يوشع به تمام قوم اسرائيل گفت: «اين سنگ، شاهد پيمان شما با خداوند است و تمام سخنانی را كه خداوند به ما فرمود، شنيده است. پس اگر از پيروی خدا برگرديد، همين سنگ بر ضد شما شهادت خواهد داد.»28 بعد از آن، يوشع مردم را مرخص نمود تا هر کس به ملک خود برود.29 چندی بعد، يوشع خدمتگزار خداوند در سن صد و ده سالگی درگذشت30 و او را در تمنه سارح در كوهستان افرايم به طرف شمال كوه جاعش كه ملک خود او بود دفن كردند.31 قوم اسرائيل در تمام مدت زندگانی يوشع و نيز ريشسفيدان قوم كه پس از او زنده مانده بودند و شخصاً اعمال شگفتانگيز خداوند را در حق اسرائيل ديده بودند، نسبت به خداوند وفادار ماندند.32 استخوانهای يوسف را كه اسرائیلیها موقع خروج از مصر با خود آورده بودند، در شكيم در قطعه زمينی كه يعقوب از پسران حمور به صد تكه نقره خريده بود دفن كردند. (اين زمين در ملک پسران يوسف قرار داشت.)33 العازار، پسر هارون نيز درگذشت و او را در جبعه كه در ملک پسرش فينحاس واقع بود، در كوهستان افرايم دفن كردند.

يوشع‌ 24

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Иисус собрал все израильские роды в Шехеме. Он созвал старейшин, вождей, судей и начальников Израиля, и они предстали перед Богом.2 Иисус сказал всему народу: – Так говорит Господь, Бог Израиля: «Издревле ваши отцы – Терах, отец Авраама и Нахора – жили за рекой[1] и поклонялись другим богам.3 Но Я взял вашего отца Авраама из земли за рекой, водил его по всему Ханаану и дал ему множество потомков. Я дал ему Исаака,4 а Исааку дал Иакова и Исава. Исаву Я дал нагорья Сеира, но Иаков со своими сыновьями переселился в Египет.5 Я послал Моисея и Аарона, поразил египтян тем, что Я у них совершил, и вывел вас оттуда.6 Когда Я вывел ваших отцов из Египта, вы пришли к морю. Египтяне гнались за вашими отцами со своими колесницами и всадниками[2] до самого Красного моря.7 Но они воззвали к Господу о помощи, и Он положил тьму между вами и египтянами. Он навел на них море, и оно покрыло их. Вы своими глазами видели, что Я сделал с египтянами. После этого вы долгое время жили в пустыне.8 Я привел вас в землю аморреев, которые жили к востоку от Иордана. Они воевали с вами, но Я отдал их в ваши руки. Я истребил их перед вами, и вы завладели их землей.9 Когда Валак, сын Циппора, царь Моава, готовился к войне с Израилем, он послал за Валаамом, сыном Беора, чтобы он проклял вас.10 Но Мне не было угодно послушать Валаама, и он благословлял вас снова и снова, и Я избавил вас от его рук.11 Вы переправились через Иордан и пришли к Иерихону. Жители Иерихона воевали с вами, как воевали и аморреи, ферезеи, хананеи, хетты, гергесеи, хиввеи и иевусеи, но Я отдал их в ваши руки.12 Я послал перед вами шершней[3], которые прогнали от вас двух аморрейских царей. Не мечом твоим и не луком сделал ты это.13 Так Я дал вам землю, над которой ты не трудился, и города, которых вы не строили; и вы живете в них и едите плоды виноградников и оливковых рощ, которых вы не сажали».14 Итак, чтите Господа и служите Ему искренне и верно. Отриньте богов, которым поклонялись ваши отцы за рекой и в Египте, и служите Господу.15 Но если вы не желаете служить Господу, то выберите сегодня, кому вы будете служить: богам ли, которым служили за рекой ваши отцы, или богам аморреев, в земле которых вы живете; а я и дом мой будем служить Господу.16 И народ отвечал: – Да не будет с нами того, чтобы нам оставить Господа и служить другим богам!17 Это Господь, наш Бог, Сам вывел нас и наших отцов из Египта, из земли рабства, и совершил у нас на глазах эти великие знамения. Он охранял нас на всем нашем пути и среди всех народов, через которые мы шли.18 Господь прогнал от нас все народы и аморреев, которые жили в этой земле. Мы тоже будем служить Господу, потому что Он – наш Бог.19 Иисус сказал народу: – Вы не сможете служить Господу. Он святой Бог! Он ревнивый Бог! Он не простит вам вашего отступничества и ваших грехов.20 Если вы оставите Господа, делавшего вам добро, и станете служить чужим богам, то Он обратится против вас, наведет на вас беду и истребит вас.21 Но народ сказал Иисусу: – Нет! Мы будем служить Господу!22 Иисус сказал: – Вы сами стали свидетелями против себя, выбрав служение Господу. – Да, мы свидетели, – ответили они.23 – Тогда, – сказал Иисус, – отриньте чужих богов, которые у вас есть, и обратите свои сердца к Господу, Богу Израиля.24 И народ сказал Иисусу: – Мы будем служить Господу, нашему Богу, и слушаться Его.25 В тот день от лица народа Иисус заключил с Господом завет, и там, в Шехеме, он дал народу установления и законы.26 Иисус записал эти слова в книгу Божьего Закона. Затем он взял большой камень и поставил его там под дубом, возле святилища Господа.27 – Смотрите! – сказал он всему народу. – Этот камень будет свидетелем против нас, потому что он слышал все слова, которые сказал нам Господь. Он будет свидетелем против вас, если вы солжете вашему Богу.28 Иисус отпустил народ, каждого в его удел.29 После этого Иисус, сын Навин, слуга Господа, умер в возрасте ста десяти лет.30 Его похоронили в земле его удела, в Тимнат-Серахе, в нагорьях Ефрема к северу от горы Гааш.31 Израиль служил Господу во все время жизни Иисуса и старейшин, которые пережили его, и которым довелось увидеть все, что сделал для Израиля Господь.32 А кости Иосифа, которые израильтяне вынесли из Египта, были захоронены в Шехеме на участке земли, что Иаков купил за сто кесит[4] серебра у сыновей Хамора, отца Шехема. Он вошел в удел потомков Иосифа.33 Элеазар, сын Аарона, умер и был похоронен в Гиве, который достался его сыну Пинехасу, в нагорьях Ефрема.