1عيسی كه پر از روحالقدس شده بود، با هدايت همان روح، از رود اردن به بيابانهای يهوديه رفت.2در آنجا شيطان برای مدت چهل روز او را وسوسه میكرد. در تمام اين مدت، عيسی چيزی نخورد؛ از این رو در پايان، بسيار گرسنه شد.3شيطان به عيسی گفت: «اگر تو فرزند خدا هستی، به اين سنگ بگو تا نان شود!»4عيسی در جواب فرمود: «در كتاب آسمانی نوشته شده است كه نياز انسان در زندگی، فقط نان نيست.»5سپس شيطان او را به قله كوهی برد و در يک آن، تمام ممالک جهان را به او نشان داد،6-7و گفت: «اگر فقط زانو بزنی و مرا سجده كنی، تمام اين مملكتها را باشكوه و جلالشان، به تو خواهم بخشيد؛ چون همهٔ آنها از آن من است و به هر كه بخواهم واگذار میكنم.»8عيسی جواب داد: «در كتاب آسمانی آمده كه انسان بايد فقط و فقط خدا را بپرستد!»9آنگاه شيطان از آنجا او را به اورشليم برد و بر مرتفعترين نقطه خانهٔ خدا قرار داد و گفت: «اگر فرزند خدا هستی، خود را از اينجا به زير بينداز،10-11چون در كتاب آسمانی آمده كه خدا فرشتههای خود را خواهد فرستاد تا تو را محافظت كنند و در دستهای خود نگاه دارند كه پايت به سنگی نخورد!»12عيسی در جواب فرمود: «كتاب آسمانی اين را نيز میفرمايد كه خداوند خود را آزمايش مكن!»13وقتی شيطان تمام وسوسههای خود را به پايان رسانيد، تا مدتی عيسی را رها كرد.
عيسی خدمات خود را آغاز میكند
14آنگاه عيسی، پر از قدرت روحالقدس، به ايالت جليل بازگشت. همه جا گفتگو درباره او بود،15و برای موعظههايش در عبادتگاههای يهود، همه از او تعريف میكردند.16وقتی به ناصره، شهری كه در آن بزرگ شده بود آمد، طبق عادت هميشگیاش، روز شنبه به عبادتگاه شهر رفت. در حين مراسم، او برخاست تا قسمتی از كلام خدا را برای جماعت بخواند.17آنگاه طومار اشعيای نبی را به او دادند. او طومار را باز كرد و آن قسمت را خواند كه میفرمايد:18«روح خداوند بر من است! خداوند مرا برگزيده تا مژدهٔ رحمت او را به بينوايان برسانم. او مرا فرستاده است تا رنجديدگان را تسلی بخشم و رهايی را به اسيران و بينايی را به نابينايان اعلام نمايم و مظلومان را آزاد سازم؛19و بشارت دهم كه زمان آن فرا رسيده كه خداوند انسان را مورد لطف خود قرار دهد.»20سپس طومار را پيچيد و به خادم عبادتگاه سپرد و رو به جمعيت نشست. در حالی که همه حضار در عبادتگاه، به او چشم دوخته بودند،21به ايشان فرمود: «امروز، اين نوشته به انجام رسيد!»22همه كسانی كه در آنجا بودند او را تحسين نمودند. آنها تحت تأثير سخنان فيضبخش او قرار گرفته، از يكديگر میپرسيدند: «چگونه چنين چيزی امكان دارد؟ مگر اين شخص، همان پسر يوسف نيست؟»23عيسی به ايشان فرمود: «شايد میخواهيد اين ضربالمثل را در حق من بياوريد كه ای طبيب، خود را شفا بده! و به من بگوييد: معجزاتی را كه شنيدهايم در كفرناحوم كردهای، در اينجا، در زادگاه خود نيز انجام بده!24اما بدانيد كه هيچ نبی، در شهر خود مورد احترام نيست!25در زمان الياس نبی، در اسرائيل سه سال و نيم باران نباريد و قحطی سختی پديد آمد. با اينكه در آن زمان، بيوهزنان بسياری در اسرائيل بودند كه نياز به كمک داشتند،26خدا الياس را به ياری هيچيک از آنان نفرستاد، بلكه او را نزد بيوهزنی غيريهودی از اهالی صرفه صيدون فرستاد.27يا اليشع نبی را در نظر بگيريد كه نعمان سوری را از جذام شفا داد، در صورتی كه در اسرائيل جذامیهای بسياری بودند كه احتياج به شفا داشتند.»28حضار از اين سخنان به خشم آمدند29و برخاسته، او را از شهر بيرون كردند و به سراشيبی تپهای كه شهرشان بر آن قرار داشت، بردند تا او را از آنجا به زير بيندازند.30اما عيسی از ميان ايشان گذشت و رفت.
عيسی روح پليدی را اخراج میکند
31پس از آن، عيسی به كَفَرناحوم، يكی از شهرهای ايالت جليل رفت و در روزهای سبت در عبادتگاه يهود، كلام خدا را برای مردم شرح میداد.32در آنجا نيز، مردم از سخنان و تعاليم او شگفتزده شدند، زيرا با قدرت و اقتدار سخن میگفت.33يكبار، وقتی در عبادتگاه كلام خدا را تعليم میداد، مردی كه روح پليد داشت شروع به فرياد زدن كرد و گفت:34«آه، ای عيسای ناصری، با ما چه كار داری؟ آيا آمدهای ما را هلاک كنی؟ من تو را خوب میشناسم، ای فرستاده مقدس خدا!»35عيسی اجازه نداد آن روح پليد بيش از اين چيزی بگويد و به او دستور داده، گفت: «ساكت باش! از اين مرد بيرون بيا!» روح پليد در برابر چشمان بهتزدهٔ همه، آن مرد را بر زمين انداخت و بیآنكه آسيب بيشتری برساند، از جسم او خارج شد.36مردم حيرتزده، از يكديگر میپرسيدند: «مگر چه قدرتی در سخنان اين مرد هست كه حتی ارواح پليد نيز از او اطاعت میكنند؟»37بلافاصله خبر اين واقعه در سراسر آن ناحيه پيچيد.
عيسی بسياری را شفا میبخشد
38سپس عيسی از عبادتگاه بيرون آمد و به خانه شمعون رفت. در آنجا مادر زن شمعون، دچار تب شديدی شده بود؛ آنها به عيسی التماس كردند كه او را شفا بخشد.39عيسی بر بالين او آمد و به تب دستور داد كه قطع شود. همان لحظه، تب او قطع شد و برخاست و مشغول پذيرايی از ايشان گرديد.40غروب آن روز، مردم تمام بيماران خود را نزد عيسی آوردند. او نيز بر يکيک ايشان دست گذاشت و آنان را شفا بخشيد.41روحهای پليد نيز به فرمان عيسی، فريادكنان از جسم ديوانگان خارج میشدند و میگفتند: «تو فرزند خدا هستی!» اما او ارواح پليد را ساكت میكرد و نمیگذاشت چيزی بگويند، چون میدانستند كه او مسيح موعود است.
عيسی به موعظه ادامه میدهد
42فردای آن روز، صبح زود، عيسی برای دعا، به محل دورافتادهای رفت. اما مردم در جستجوی او بودند، و وقتی او را يافتند، به او بسيار التماس كردند كه همانجا در كفرناحوم بماند و از نزد ايشان نرود.43عيسی به آنان گفت: «لازم است كه به شهرهای ديگر نيز بروم و مژده فرا رسيدن ملكوت خدا را به مردم اعلام كنم، زيرا برای همين منظور فرستاده شدهام.»44پس در سراسر آن سرزمين، در عبادتگاهها، پيغام خدا را به مردم میرسانيد.
1Иисус, исполненный Святого Духа, возвратился с Иордана, и Дух повел Его в пустыню. (متیٰ 4:1; نوشتهء مَرقُس 1:12)2Там Его сорок дней искушал дьявол. Все это время Иисус ничего не ел и под конец почувствовал голод.3Тогда дьявол сказал Ему: – Если Ты Сын Божий, то прикажи этому камню стать хлебом.4Иисус ответил ему: – Написано: «Не одним хлебом живет человек, но каждым словом Божьим[1]»[2]. (تثنيه 8:3)5Приведя Его на высокое место, он показал Ему в один миг все царства мира.6И сказал Ему: – Я передам Тебе всю их власть и славу, потому что они отданы мне, и я даю их кому захочу.7Итак, если Ты поклонишься мне, все это будет Твоим.8Иисус ответил: – Написано: «Поклоняйся Господу, Богу твоему, и служи Ему одному!»[3] (تثنيه 6:13)9После этого дьявол привел Его в Иерусалим и поставил Его на самый верх храма. – Если Ты Сын Божий, – сказал он, – то бросься отсюда вниз.10Ведь написано же: «Своим ангелам повелит о Тебе охранять Тебя»,11и«они понесут Тебя на руках, чтобы ноги Твои не ударились о камень»[4]. (مزامير 90:11)12Иисус ответил ему: – Сказано: «Не испытывай Господа, Бога твоего»[5]. (تثنيه 6:16)13Когда дьявол окончил все искушения, он оставил Его на время.
Иисус начинает Свое служение
14Иисус возвратился в Галилею, исполненный силой Духа. Молва о Нем распространилась по всей округе. (متیٰ 4:12; نوشتهء مَرقُس 1:14)15Он учил в синагогах, и все прославляли Его.
Назарет не принимает Иисуса
16Однажды Иисус пришел в Назарет, в город, где Он вырос, и в субботу, как обычно, Он отправился в синагогу. Там Иисус встал, чтобы читать. (متیٰ 13:54; نوشتهء مَرقُس 6:1)17Ему подали свиток пророка Исаии, Он развернул его и нашел место, где было написано:18«Дух Господа на Мне, потому что Он помазал[6] Меня возвещать бедным Радостную Весть. Он послал Меня провозглашать свободу пленникам, прозрение слепым, освободить угнетенных,19возвещать год Господней милости»[7]. (اشعيا 61:1)20Иисус свернул свиток, отдал его служителю и сел. Глаза всех в синагоге были прикованы к Нему.21Он начал говорить: – Сегодня, когда вы слушали, исполнились эти слова Писания.22Все хвалили Его и удивлялись силе Его слов. – Но разве Он не сын Иосифа? – спрашивали они.23Иисус сказал им: – Вы Мне, конечно, напомните пословицу: «Врач, исцели самого себя!» И скажете Мне: «Мы слышали, что Ты сотворил много чудес в Капернауме, сотвори же и здесь, у Себя на родине, что-либо подобное».24Но говорю вам истину, ни одного пророка не принимают на его родине.25Уверяю вас, что во времена Илии, когда три с половиной года не было дождя и по всей стране был ужасный голод, в Израиле было много вдов,26однако Илия не был послан ни к одной из них, а лишь ко вдове в Сарепту[8] близ Сидона[9]. (1پادشاهان 17:1)27Много было в Израиле прокаженных во времена пророка Елисея, однако ни один из них не был очищен, кроме сирийца Наамана[10]. (2پادشاهان 5:1)28Все в синагоге пришли в ярость, когда услышали это.29Они вскочили, вытащили Иисуса за пределы города и привели к обрыву горы, на которой был построен город, чтобы сбросить Его вниз.30Но Иисус прошел сквозь толпу и ушел.
Иисус изгоняет нечистого духа
31Он пошел в галилейский город Капернаум и по субботам учил там народ. (نوشتهء مَرقُس 1:21)32Люди изумлялись Его учению, потому что в Его словах ощущалась власть.33В синагоге был человек, одержимый демоном, нечистым духом, и вдруг он громко закричал:34– А-а-а! Что Ты хочешь от нас, Иисус из Назарета? Ты пришел, чтобы погубить нас? Я знаю, Кто Ты! Ты – Святой Божий!35– Замолчи! – строго приказал Иисус. – Выйди из него! Бросив человека перед всеми на землю, демон вышел из него, не причинив ему вреда.36Все изумлялись и говорили друг другу: – Что это такое? С такой властью и силой Он приказывает нечистым духам, и они выходят!37Слух об Иисусе распространялся по всей округе.
Иисус исцеляет других
38Покинув синагогу, Иисус пошел в дом Симона. У тещи же Симона в это время был сильный жар, и Иисуса попросили помочь ей. (متیٰ 8:14; نوشتهء مَرقُس 1:29)39Наклонившись над ней, Иисус приказал горячке покинуть женщину, и та оставила ее. Она сразу же встала и начала накрывать им на стол.40Когда же солнце стало клониться к закату, все, у кого были больные различными болезнями, начали приносить их к Иисусу, и Он возлагал на каждого руки и исцелял их.41Также и демоны выходили из многих людей с криком: – Ты – Сын Бога! Но Иисус запрещал им и не разрешал говорить, потому что они знали, что Он – Христос.
Иисус проповедует в Иудее
42На рассвете Иисус вышел из города и пошел в безлюдное место. Люди стали искать Его, и когда нашли, то уговаривали остаться у них. (نوشتهء مَرقُس 1:35)43Но Иисус сказал: – Я должен возвещать Радостную Весть о Царстве Божьем и в других городах, ведь для этого Я и послан.44И Он проповедовал в синагогах Иудеи.