نوشته‌ء لوقا 24

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 روز يكشنبه، صبح خيلی زود، زنها دارو و عطرياتی را كه تهيه كرده بودند، با خود برداشته، به سر قبر رفتند.2 وقتی به آنجا رسيدند، ديدند سنگ بزرگی كه جلو دهانهٔ قبر بود، به كناری غلطانيده شده است.3 پس وارد قبر شدند. اما جسد عيسای خداوند آنجا نبود!4 ايشان مات و مبهوت ايستاده، در اين فكر بودند كه بر سر جسد چه آمده است. ناگاه دو مرد با لباسهايی درخشان و خيره كننده، در مقابل ايشان ظاهر شدند.5 زنان بسيار ترسيدند و آنان را تعظيم كردند. آن دو مرد پرسيدند: «چرا در بين مردگان به دنبال شخص زنده میگرديد؟6-7 عيسی اينجا نيست! او زنده شده است! به یاد آوريد سخنانی را كه در جليل به شما گفت كه میبايست به دست مردم گناهكار تسليم شده، كشته شود و روز سوم برخيزد!»8 آنگاه زنان گفتههای عيسی را به یاد آوردند.9 پس با عجله به اورشليم بازگشتند تا آن يازده شاگرد و سايرين را از اين وقايع آگاه سازند.10 زنانی كه به سر قبر رفته بودند، عبارت بودند از مريم مجدليه، يونا، مريم مادر يعقوب و چند زن ديگر.11 ولی شاگردان گفتههای زنان را افسانه پنداشتند و نمیتوانستند باور كنند.12 اما پطرس به سوی قبر دويد تا ببيند چه اتفاقی افتاده است. وقتی به آنجا رسيد، خم شد و با دقت به داخل قبر نگاه كرد. فقط كفن خالی آنجا بود! او حيران و متعجب به خانه بازگشت.13 در همان روز يكشنبه، دو نفر از پيروان عيسی به دهكدهٔ «عموآس» میرفتند كه با اورشليم حدود ده كيلومتر فاصله داشت.14-15 در راه درباره وقايع چند روز گذشته گفتگو میكردند، كه ناگهان خود عيسی از راه رسيد و با آنان همراه شد.16 اما خدا نگذاشت كه در آن لحظه او را بشناسند.17 عيسی پرسيد: «گويا سخت مشغول بحث هستيد! موضوع گفتگويتان چيست؟» آن دو، ايستادند. آثار غم و اندوه از چهرهشان نمايان بود.18 يكی از آن دو كه«كلئوپاس» نام داشت، جواب داد: «تو در اين شهر بايد تنها كسی باشی كه از وقايع چند روز اخير بیخبر ماندهای!»19 عيسی پرسيد: «كدام وقايع؟» گفتند: «وقايعی كه برای عيسای ناصری اتفاق افتاد! او نبی و معلم توانايی بود؛ اعمال و معجزههای خارق العادهای انجام میداد و مورد توجه خدا و انسان بود.20 اما كاهنان اعظم و سران مذهبی ما او را گرفتند و تحويل دادند تا او را به مرگ محكوم ساخته، مصلوب كنند.21 ولی ما با اميدی فراوان، تصور میكرديم كه او همان مسيح موعود است كه ظهور كرده تا قوم اسرائيل را نجات دهد. علاوه بر اينها، حالا كه دو روز از اين ماجراها میگذرد،22-23 چند زن از جمع ما، با سخنان خود ما را به حيرت انداختند؛ زيرا آنان امروز صبح زود به سر قبر رفتند و وقتی بازگشتند، گفتند كه جسد او را پيدا نكردهاند، اما فرشتگانی را ديدهاند كه گفتهاند عيسی زنده شده است!24 پس چند نفر از مردان ما به سر قبر رفتند و ديدند كه هر چه زنان گفته بودند، عين واقعيت بوده است، اما عيسی را نديدند.»25 آنگاه عيسی به ايشان فرمود: «چقدر شما نادان هستيد! چرا اينقدر برايتان دشوار است كه به سخنان انبیا ايمان بياوريد؟26 آيا ايشان به روشنی پيشگويی نكردهاند كه مسيح پيش از آنكه به عزت و جلال خود برسد، میبايست تمام اين زحمات را ببيند؟»27 سپس تمام پيشگويیهايی را كه درباره خودش در تورات موسی و كتابهای ساير انبیا آمده بود، برای آنان شرح داد.28 در اين هنگام به دهكده عموآس و پايان سفرشان رسيدند و عيسی خواست كه به راه خود ادامه دهد.29 اما چون هوا كمكم تاريک میشد، آن دو مرد با اصرار خواهش كردند كه شب را نزد ايشان بماند. پس عيسی به خانه ايشان رفت.30 وقتی بر سر سفره نشستند، عيسی نان را برداشت و شكرگزاری نموده، به هر يک تكهای داد.31 ناگهان چشمانشان باز شد و او را شناختند! همان لحظه عيسی ناپديد شد.32 آن دو به يكديگر گفتند: «ديدی وقتی در راه، مطالب كتاب آسمانی را برای ما شرح میداد، چگونه دلمان به تپش افتاده بود و به هيجان آمده بوديم؟»33 پس بیدرنگ به اورشليم بازگشتند و نزد يازده شاگرد عيسی رفتند كه با ساير پيروان او گرد آمده بودند،34 و میگفتند: «خداوند حقيقتاً زنده شده است! پطرس نيز او را ديده است!»35 آنگاه آن دو نفر نيز ماجرای خود را تعريف كردند و گفتند كه چگونه عيسی در بين راه به ايشان ظاهر شد و به چه ترتيب سر سفره، هنگام پاره كردن نان، او را شناختند.36 در همان حال كه گرم گفتگو بودند، ناگهان عيسی در ميانشان ايستاد و سلام كرد.37 اما همه وحشت كردند، چون تصور كردند كه روح میبينند!38 عيسی فرمود: «چرا وحشت كردهايد؟ چرا شک داريد و نمیخواهيد باور كنيد كه خودم هستم!39 به جای ميخها در دستها و پايهايم نگاه كنيد! میبينيد كه واقعاً خودم هستم. به من دست بزنيد تا خاطرجمع شويد كه من روح نيستم. چون روح بدن ندارد، اما همينطور كه میبينيد، من دارم.»40 در همان حال كه سخن میگفت، دستها و پايهای خود را به ايشان نشان داد.41 آنان شاد و حيرتزده بودند و نمیتوانستند آنچه را كه میديدند، باور كنند. عيسی از ايشان پرسيد: «آيا در اينجا چيزی برای خوردن داريد؟»42 آنها مقداری ماهی پخته به او دادند.43 او نيز در برابر چشمان شگفتزده ايشان، آن را خورد.44 آنگاه به ايشان فرمود: «آيا به ياد داريد كه پيش از مرگم، وقتی با شما بودم، میگفتم كه هر چه در تورات موسی و كتابهای انبیا و زبور داوود، درباره من نوشته شده است، همه بايد عملی شود؟ حال، با آنچه كه برای من اتفاق افتاد، همه آنها عملی شد!»45 آنگاه ذهنشان را باز كرد تا همهٔ پيشگويیهای كتاب آسمانی را درک كنند.46 سپس فرمود: «بلی، از زمانهای دور، در كتابهای انبیا نوشته شده بود كه مسيح موعود بايد رنج و زحمت ببيند، جانش را فدا كند و روز سوم زنده شود؛47 و اين است پيغام نجاتبخشی كه بايد از اورشليم به همهٔ قومها برسد: ”همه كسانی كه از گناهانشان توبه كنند و به سوی من بازگردند، آمرزيده خواهند شد.“48 شما ديدهايد و شاهد هستيد كه همه اين پيشگويیها واقع شده است.49 «اينک من روحالقُدُس را كه پدرم به شما وعده داده است، بر شما خواهم فرستاد. از این رو پيش از آنكه اين پيغام نجاتبخش را به ديگران اعلام كنيد، در اورشليم بمانيد تا روحالقدس بيايد و شما را با قدرت الهی از عالم بالا، مجهز كند.»50 آنگاه عيسی ايشان را با خود تا نزديكی«بيتعنيا» برد. در آنجا دستهای خود را به سوی آسمان بلند كرد و ايشان را بركت داد،51 و در همان حال از روی زمين جدا شد و به سوی آسمان بالا رفت.52 شاگردان او را پرستش كردند و با شادی بسيار به اورشليم بازگشتند،53 و به خانه خدا رفتند. آنان همواره در آنجا مانده، خدا را شكر و ستايش میكردند.

نوشته‌ء لوقا 24

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Рано утром в первый день недели[1], женщины, взяв приготовленные душистые мази, пришли к гробнице. (متیٰ 28:1; نوشتهء مَرقُس‌ 16:1; نوشته‌ ء يوحنا 20:1)2 Здесь они обнаружили, что камень от входа в гробницу отвален.3 Войдя внутрь, они не нашли тела Господа Иисуса.4 Стоя в недоумении, они увидели, что рядом с ними вдруг появились два человека[2] в сияющих одеждах. (نوشته‌ء لوقا 24:23)5 В испуге женщины опустили свои лица к земле, но те сказали им: – Что вы ищете живого среди мертвых?6 Его здесь нет, Он воскрес! Вспомните, что Он говорил вам еще в Галилее:7 «Сын Человеческий должен быть предан в руки грешников, распят, и на третий день воскреснуть».8 Тогда они вспомнили слова Иисуса9 и, вернувшись от гробницы, рассказали обо всем одиннадцати и всем остальным.10 Среди тех, кто рассказал это апостолам, были Мария Магдалина, Иоанна, Мария – мать Иакова и другие женщины.11 Но они не поверили рассказу женщин, им казалось, что это лишь пустые слова.12 Петр, однако же, побежал к гробнице. Он наклонился, заглянул внутрь и увидел только льняные полотна. Он вернулся к себе, удивляясь всему случившемуся.13 В тот же день двое из учеников шли в селение Эммаус, что расположено в шестидесяти стадиях[3] от Иерусалима,14 и говорили обо всем, что произошло.15 И когда они разговаривали и спорили, вдруг Сам Иисус подошел и присоединился к ним,16 но они были словно в ослеплении и не узнали Его.17 Иисус спросил их: – О чем это вы говорите между собой по дороге? Они остановились с печальными лицами.18 Один из них, которого звали Клеопа, ответил: – Ты, видно, единственный из пришедших в Иерусалим, кто не знает о том, что произошло в эти дни.19 – О чем? – спросил Он. – О том, что произошло с Иисусом из Назарета, – ответили они. – Он был пророком, сильным перед Богом и перед людьми в словах и делах.20 Первосвященники и наши вожди осудили Его на смерть и распяли.21 А мы надеялись, что Он Тот, Кто должен освободить Израиль. Но вот уже третий день, как все это произошло.22 Однако некоторые из наших женщин удивили нас. Они пошли сегодня рано утром к гробнице23 и, не найдя там Его тела, вернулись и рассказали нам, что им явились ангелы и сказали, что Он жив.24 Потом некоторые из наших друзей пошли к гробнице и нашли там все, как рассказали женщины, но Его они не видели.25 Иисус сказал им: – Как же вы глупы, как медленно вы соображаете, чтобы верить всему, что предсказали пророки!26 Разве не должен был Христос пройти через все эти страдания и затем войти в Свою славу?27 И начав от Моисея и всех пророков, Он объяснил им, что было сказано о Нем во всех Писаниях.28 Когда они подходили к селению, Иисус сделал вид, что хочет идти дальше,29 но они стали уговаривать Его: – Останься с нами, ведь уже вечер, день почти окончился. И Он вошел в дом и остался с ними.30 За столом Иисус взял хлеб, благословил его, разломил и дал им.31 Тогда их глаза открылись, и они узнали Его. Но Он стал невидим для них.32 Они стали говорить друг другу: – Разве не горело в нас сердце, когда Он говорил с нами по дороге и объяснял нам Писания?!33 Они встали и сразу же пошли обратно в Иерусалим. Там они нашли одиннадцать и тех, кто был вместе с ними.34 Те сказали им, что Господь действительно воскрес и явился Симону.35 Затем эти двое рассказали все, что произошло с ними по дороге, и то, как они узнали Иисуса, когда Он разламывал хлеб.36 Они еще говорили, когда Иисус Сам появился среди них и сказал: – Мир вам! (نوشته‌ ء يوحنا 20:19)37 Они замерли в испуге, думая, что видят призрак.38 Он же сказал им: – Что вы так испуганы? Почему вы сомневаетесь?39 Посмотрите на Мои руки и на Мои ноги. Это же Я! Потрогайте Меня и рассмотрите. У духов ведь не бывает ни тела, ни костей, а у Меня, как видите, есть.40 Сказав это, Он показал им Свои руки и ноги.41 Но они, радуясь и изумляясь, еще не могли поверить. Тогда Иисус спросил их: – У вас есть что-нибудь поесть?42 Они дали Ему печеной рыбы.43 Он взял и ел перед ними.44 – Об этом Я и говорил вам, когда был еще с вами, – сказал Он. – Все записанное обо Мне в Законе Моисея, у Пророков и в Псалмах должно исполниться.45 Затем Он раскрыл их умы к пониманию Писаний.46 – Написано, что Христос должен пострадать и на третий день воскреснуть из мертвых, – сказал Он им.47 – Во имя Его всем народам, начиная от Иерусалима, будет проповедано покаяние и прощение грехов.48 Вы свидетели этому.49 Я же пошлю вам обещанное Моим Отцом, но пока вы не получите силу свыше, оставайтесь в городе.50 Потом Он вывел их из города до Вифании и, подняв руки, благословил их. (نوشتهء مَرقُس‌ 16:19; اعمال‌ رسولان‌ مسيح‌‌ 1:9)51 И в то время как Он благословлял их, Он стал отдаляться от них и поднялся на небеса.52 Ученики поклонились Ему и, безмерно радуясь, возвратились в Иерусалим,53 где постоянно находились в храме, славя Бога.