نوشته‌ء لوقا 2

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 در آن زمان، اوگوستوس، امپراتور روم، فرمان داد تا مردم را در تمام سرزمينهای تحت سُلطه امپراتوری سرشماری كنند.2 اين سرشماری زمانی صورت گرفت كه كرينيوس، از جانب امپراتور، فرماندار سوريه بود.3 برای شركت در سرشماری، هر شخص میبايست به شهر آبا و اجدادی خود میرفت.4 از این رو، يوسف نيز از شهر ناصره در استان جليل، به زادگاه داوود پادشاه يعنی بيتلحم در استان يهوديه رفت زيرا او از نسل داوود پادشاه بود.5 مريم نيز كه در عقد يوسف بود و آخرين روزهای بارداری خود را میگذراند، همراه او رفت تا ثبت نام كند.6 هنگامی كه در بيتلحم بودند، وقت وضع حمل مريم فرا رسيد،7 و نخستين فرزند خود را كه پسر بود، به دنیا آورد و او را در قنداقی پيچيد و در آخوری خوابانيد، زيرا در مسافرخانهٔ آنجا برای ايشان جا نبود.8 در دشتهای اطراف آن شهر، چوپانانی بودند كه شبانگاه از گلههای خود مراقبت میكردند.9 آن شب، ناگهان فرشتهای در ميان ايشان ظاهر شد و نور جلال خداوند در اطرافشان تابيد و ترس همه را فرا گرفت.10 اما فرشته به ايشان اطمينان خاطر داد و گفت: «نترسيد! من حامل مژدهای برای شما هستم، مژدهای مسرتبخش برای همهٔ مردم!11 و آن اينست كه همين امروز مسيح، خداوند و نجات دهندهٔ شما، در شهر داوود چشم به جهان گشود.12 علامت درستی سخن من اينست كه نوزادی را خواهيد ديد كه در قنداق پيچيده و در آخور خوابانيدهاند.»13 ناگهان گروه بيشماری از فرشتگان آسمانی به آن فرشته پيوستند. آنان در ستايش خدا، میسرائيدند و میگفتند:14 «خدا را در آسمانها جلال باد و بر زمين، در ميان مردمی كه خدا را خشنود میسازند، آرامش و صفا برقرار باد!»15 چون فرشتگان به آسمان بازگشتند، چوپانان به يكديگر گفتند: «بياييد به بيتلحم برويم و اين واقعهٔ عجيب را كه خداوند خبرش را به ما داده است، به چشم ببينيم.»16 پس با شتاب به بيتلحم رفتند و مريم و يوسف را پيدا كردند. آنگاه نوزاد را ديدند كه در آخوری خوابيده است.17 چوپانان بیدرنگ ماجرا را به گوش همه رساندند و سخنانی را كه فرشته درباره نوزاد گفته بود، بازگو كردند.18 هر كه گفتههای آنان را میشنيد، حيرتزده میشد.19 اما مريم، تمام اين رويدادها را در دل خود نگاه میداشت و اغلب دربارهٔ آنها به فكر فرو میرفت.20 پس چوپانان به صحرا نزد گلههای خود بازگشتند و خدا را سپاس میگفتند به سبب آنچه مطابق گفتهٔ فرشتگان ديده و شنيده بودند.21 در روز هشتم تولد نوزاد، در مراسم ختنهٔ او، نامش را عيسی گذاشتند، يعنی همان نامی كه فرشته پيش از باردار شدن مريم، برای او تعيين كرده بود.22 روزی كه قرار بود والدين عيسی به اورشليم، به خانه خدا بروند و مطابق شريعت موسی، مراسم طهارت خود را بجا آورند، عيسی را نيز به آنجا بردند تا به خداوند وقف كنند؛23 زيرا در شريعت آمده بود كه پسر ارشد هر خانواده بايد وقف خداوند گردد.24 پس والدين عيسی برای طهارت خود، قربانی لازم را تقديم كردند، كه مطابق شريعت میبايست دو قمری يا دو جوجه كبوتر باشد.25 در آن زمان مردی در اورشليم زندگی میكرد، به نام شمعون، او شخصی صالح، خداترس و پر از روحالقدس بود، و ظهور مسيح را انتظار میكشيد.26 روحالقدس نيز بر او آشكار ساخته بود كه تا مسيح موعود را نبيند، چشم از جهان فرو نخواهد بست.27 آن روز، روحالقدس او را هدايت كرد كه به خانه خدا برود؛ و هنگامی كه يوسف و مريم، عيسای كوچک را آوردند تا مطابق شريعت، به خدا وقف كنند،28 شمعون، او را در آغوش كشيد و خدا را ستايش كرد و گفت:29-31 «خداوندا، اكنون ديگر میتوانم با خيالی آسوده چشم از جهان فرو بندم، زيرا طبق وعدهات، او را ديدم! بلی، نجات دهندهای را كه به جهان بخشيدی، با چشمان خود ديدم!32 او همچون نوری بر قومها خواهد تابيد و ذهنشان را منوّر خواهد ساخت و مايه سربلندی قوم تو، بنیاسرائيل، خواهد شد!»33 يوسف و مريم مات و مبهوت ايستاده بودند و از آنچه درباره عيسی گفته میشد، به شگفت آمده بودند.34-35 اما شمعون برای ايشان دعای خير كرد. سپس به مريم گفت: «اندوه، همچون شمشيری قلب تو را خواهد شكافت، زيرا بسياری از قوم اسرائيل اين كودک را نخواهند پذيرفت و با اين كار، باعث هلاكت خود خواهند شد. اما او موجب شادی و بركت بسياری ديگر خواهد گرديد؛ و افكار پنهانی عدهٔ زيادی فاش خواهد شد!»36-37 در خانهٔ خدا زنی بود بسيار سالخورده به نام آنّا، دختر فنوئيل از قبيلهٔ اشير كه همواره صدای خدا را میشنيد. او پس از هفت سال شوهرداری، هشتاد و چهار سال بيوه مانده بود. آنّا هرگز خانه خدا را ترک نمیكرد، بلكه شب و روز به دعا میپرداخت و اغلب نيز روزهدار بود.38 هنگامی كه شمعون با يوسف و مريم سخن میگفت، آنّا نيز وارد شده، خدا را شكر نمود و به تمام كسانی كه در اورشليم چشم به راه ظهور نجات دهندهٔ بودند، خبر داد كه مسيح موعود تولد يافته است.39 يوسف و مريم، پس از اجرای مراسم دينی، به شهر خود ناصره در استان جليل، بازگشتند.40 در آنجا، عيسی رشد كرد و بزرگ شد. او سرشار از حكمت بود و فيض خدا بر او قرار داشت.41 والدين عيسی هر سال برای شركت در مراسم عيد پِسَح به اورشليم میرفتند.42 وقتی عيسی دوازده ساله شد، طبق رسم يهود، او را نيز همراه خود بردند.43 پس از پايان ايام عيد، عازم ناصره شدند. اما عيسی بدون اطلاع يوسف و مادرش، در اورشليم ماند.44 آنان روز اول متوجهٔ غيبت او نشدند، چون فكر میكردند كه او در ميان همسفرانشان است. اما وقتی شب شد و ديدند كه عيسی هنوز نزد ايشان نيامده، در ميان بستگان و دوستان خود به دنبال او گشتند،45 اما او را نيافتند. پس مجبور شدند به اورشليم بازگردند و او را جستجو كنند.46-47 سرانجام، پس از سه روز جستجو او را يافتند. عيسی در خانه خدا و در ميان علمای دينی نشسته بود و درباره مسايل عميق با ايشان گفتگو میكرد و همه از فهم و جوابهای او در حيرت بودند.48 يوسف و مريم نمیدانستند چه كنند! مادرش به او گفت: «پسرم، چرا با ما چنين كردی؟ من و پدرت، دلواپس بوديم و همه جا را به دنبالت گشتيم!»49 عيسی پاسخ داد: «چه لزومی داشت برای پيدا كردنم، به اين سو و آن سو برويد؟ مگر نمیدانستيد كه من بايد در خانهٔ پدرم باشم؟»50 اما آنان منظور عيسی را درک نكردند.51 آنگاه عيسی به همراه يوسف و مريم به ناصره بازگشت و همواره مطيع ايشان بود. مادرش نيز تمام اين امور را در خاطر خود نگاه میداشت.52 اما عيسی در حكمت و قامت رشد میكرد و مورد پسند خدا و مردم بود.

نوشته‌ء لوقا 2

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 В те дни кесарь Август[1] издал указ о проведении переписи по всей Римской империи.2 Это была первая перепись, она проводилась в то время, когда Сирией управлял Квириний[2].3 Поэтому каждый отправился в свой город для регистрации.4 Иосиф тоже пошел из галилейского города Назарета в Иудею, в город Давида, называемый Вифлеем, потому что он был потомком Давида.5 Он отправился на перепись вместе с Марией, которая была с ним обручена и ожидала Младенца.6 В Вифлееме у Марии подошло время родов,7 и она родила своего первенца, запеленала Его и положила в кормушку для скота, потому что для них не нашлось места в гостинице.8 Неподалеку были пастухи, которые жили в поле и стерегли ночью свое стадо.9 Вдруг перед ними предстал ангел Господа, окруженный сиянием Господней славы. Пастухи очень испугались,10 но ангел сказал им: – Не бойтесь. Я пришел сообщить вам весть, что принесет великую радость всему народу!11 Сегодня в городе Давида родился ваш Спаситель[3] – Христос[4], Господь! (اشعيا 43:11; هوشع 13:4)12 Вот вам знак: вы найдете Младенца, запеленатого и лежащего в кормушке.13 И вдруг к ангелу присоединилось многочисленное небесное воинство, славившее Бога и восклицавшее:14 – Слава Богу в вышине небес! А на земле мир людям, к которым Он благоволит!15 Когда ангелы ушли от них на небеса, пастухи сказали друг другу: – Пойдем в Вифлеем и посмотрим, что там произошло, о чем это нам объявил Господь.16 Они поспешили туда и нашли Марию, Иосифа и Младенца, лежащего в кормушке для скота.17 Когда они Его увидели, то рассказали все, что им было сказано об этом Младенце.18 Все, кто слушал, удивлялись рассказу пастухов,19 а Мария все запоминала и размышляла об этом.20 Пастухи возвратились, прославляя и восхваляя Бога за все, что они видели и слышали: все оказалось точно так, как им и было сказано.21 На восьмой день, когда пришло время совершить над Ним обряд обрезания, Его назвали Иисусом, именем, которое ангел дал Ему еще до того, как Он был зачат.22 Когда закончилось время очищения, предписанное Законом Моисея[5], Мария и Иосиф понесли Младенца в Иерусалим, чтобы посвятить Его Господу, (لاويان‌ 12:2)23 потому что в Законе Господа написано: «Каждый первенец мужского пола должен быть посвящен Господу»[6]. (خروج‌ 13:2; خروج‌ 13:12; خروج‌ 13:15)24 Они должны были также по Закону Господа принести в жертву пару горлиц или двух молодых голубей[7]. (لاويان‌ 12:6)25 В Иерусалиме в это время был человек, которого звали Симеоном. Он был праведен и благочестив, и с надеждой ожидал Того, Кто принесет утешение для Израиля, и на нем был Святой Дух.26 Святой Дух открыл ему, что он не умрет, пока не увидит Господнего Христа.27 Ведомый Святым Духом, Симеон пришел в храм, и когда родители принесли Младенца Иисуса, чтобы совершить над Ним то, что было установлено Законом,28 Симеон взял Его на руки и благословил Бога, сказав:29 – Владыка! Как Ты и обещал, теперь Ты отпускаешь Своего слугу с миром,30 потому что мои глаза увидели спасение Твое,31 которое Ты приготовил перед лицом всех народов,32 свет откровения язычникам и славу народа Твоего Израиля![8] (اشعيا 42:6; اشعيا 49:6)33 Отец и мать удивлялись тому, что было сказано о Нем.34 Потом Симеон благословил их и сказал Марии, матери Его: – Он будет причиной падения и возвышения для многих в Израиле и станет знамением, которое будет многими отвергаемо, –35 да и тебе самой меч пронзит душу. Через все это откроются тайные мысли многих людей.36 Там находилась также пророчица Анна, дочь Фануила, из рода Асира. Она была в глубокой старости. Анна прожила семь лет со своим мужем,37 а всю остальную жизнь она жила вдовой. Ей было восемьдесят четыре года[9]. Она никогда не покидала храма, день и ночь служа Богу постами и молитвами.38 Подойдя в этот момент к тем, кто принес Его, она возблагодарила Бога и говорила о Ребенке всем ожидавшим избавления для Иерусалима.39 Когда родители Иисуса сделали все, что предписывал Закон Господа, они возвратились в Галилею, в свой родной город Назарет.40 Ребенок рос и набирался сил и мудрости, и милость Божья была на Нем.41 Каждый год на праздник Пасхи родители Иисуса ходили в Иерусалим.42 Когда Ему было двенадцать лет, они, как обычно, пошли на праздник.43 После окончания праздника, когда все возвращались домой, Мальчик Иисус остался в Иерусалиме, но Его родители об этом не знали.44 Полагая, что Он идет среди других путников, они после целого дня пути стали искать Его среди родственников и знакомых.45 Не найдя, они возвратились в Иерусалим искать там.46 Через три дня они нашли Мальчика в храме. Он сидел среди учителей, слушал их и задавал вопросы.47 Все, кто Его слышал, поражались Его пониманию и Его ответам.48 Родители были изумлены, увидев Его там. – Сынок, почему Ты так с нами поступил? – спросила Его мать. – Твой отец и я беспокоились и искали Тебя.49 – Зачем же вы Меня искали? – спросил Он. – Разве вы не знали, что Я должен быть в том[10], что принадлежит Отцу Моему?50 Но они не поняли, о чем Он им говорил.51 Он возвратился с ними в Назарет и был послушен им. Но все происшедшее Его мать хранила в своем сердце.52 Иисус взрослел и становился мудрее. Его любили и люди, и Бог[11]. (1سموئيل 2:26)