نوشته‌ء لوقا 17

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 روزی عيسی به شاگردان خود فرمود: «وسوسهٔ گناه هميشه وجود خواهد داشت، اما وای به حال آن كس كه ديگران را به سوی اين وسوسهها بكشاند.2 برای چنين شخصی بهتر است كه سنگ بزرگ آسيابی به گردنش ببندند و او را به قعر دريا بيندازند، تا اينكه باعث گمراه شدن يكی از پيروان بیتجربه و سادهدل خدا گردد؛ زيرا مجازات خدا در حق او بسيار سنگين خواهد بود.3 پس مراقب اعمال و كردار خود باشيد! «اگر برادرت در حق تو خطايی ورزد، او را از اشتباهش آگاه ساز. اگر پشيمان شد، او را ببخش.4 حتی اگر روزی هفت مرتبه به تو بدی كند، و هر بار نزد تو بازگردد و اظهار پشيمانی كند، او را ببخش!»5 روزی رسولان به عيسای خداوند گفتند: «ايمان ما را زياد كن.»6 عيسی فرمود: «اگر ايمانتان به اندازه دانه ريز خردل میبود، میتوانستيد به اين درخت توت دستور بدهيد كه از جايش كنده شده، در دريا كاشته شود، و درخت هم از دستور شما اطاعت میكرد.7-9 «وقتی خدمتكاری از شخم زدن يا گوسفندچرانی به خانه باز میگردد، فوری نمینشيند تا غذا بخورد؛ بلكه ابتدا خوراک اربابش را حاضر میكند و شام او را میدهد، سپس خودش میخورد. كسی نيز از او تشكر نمیكند، زيرا وظيفهاش را انجام میدهد.10 به همين صورت، شما نيز وقتی دستورات مرا اجرا میكنيد، انتظار تعريف و تمجيد نداشته باشيد، چون فقط وظيفه خود را انجام دادهايد.»11-13 عيسی بر سر راه خود به اورشليم، در مرز جليل و سامره، وارد روستايی میشد كه ناگاه دَه جذامی به مقابل او آمدند. ايشان از دور ايستاده، فرياد زدند: «ای عيسی، ای استاد، بر ما رحم فرما!»14 عيسی متوجهٔ آنان شد و فرمود: «نزد كاهنان برويد و خود را به ايشان نشان دهيد.» هنگامی كه میرفتند، آثار جذام از روی بدنشان محو شد.15 يكی از آنان وقتی ديد كه شفا يافته است، در حالی که با صدای بلند خدا را شكر میكرد، نزد عيسی بازگشت،16 و جلو او بر خاک افتاد و برای لطفی كه در حقش كرده بود، از وی تشكر نمود. اين شخص، يک سامری بود.17 عيسی فرمود: «مگر من ده نفر را شفا ندادم؟ پس آن نه نفر ديگر كجا هستند؟18 آيا بهجز اين غريب، كسی نبود كه بازگردد و از خدا تشكر كند؟»19 پس به آن مرد فرمود: «برخيز و برو! ايمانت تو را شفا داده است!»20 روزی بعضی از فريسيان از عيسی پرسيدند: «ملكوت خدا كی آغاز خواهد شد؟» عيسی جواب داد: «ملكوت خدا با علائم قابل ديدن آغاز نخواهد شد.21 و نخواهند گفت كه در اين گوشه يا آن گوشه زمين آغاز شده است، زيرا ملكوت خدا در ميان شماست.»22 كمی بعد، در اين باره به شاگردان خود فرمود: «زمانی میرسد كه آرزو خواهيد كرد حتی برای يک روز هم كه شده، با شما باشم، اما اين آرزو برآورده نخواهد شد.23 به شما خبر خواهد رسيد كه من بازگشتهام و در فلان جا هستم. اما باور نكنيد و به دنبال من نگرديد.24 زيرا وقتی بازگردم، بدون شک شما از آن آگاه خواهيد شد. بازگشت من، در واقع همچون برق خواهد بود كه تمام آسمان را روشن میسازد.25 اما پيش از آن، لازم است كه زحمات بسياری متحمل گردم و توسط اين قوم محكوم شوم.26 «در زمان بازگشت من، مردم دنيا مانند زمان نوح نسبت به امور الهی بیتوجه خواهند بود.27 در زمان نوح، مردم همه سرگرم خوردن و نوشيدن و ازدواج و خوشگذرانی بودند و همه چيز به صورت عادی جريان داشت، تا روزی كه نوح داخل كشتی شد و طوفان آمد و همه را از بين برد.28 «در آن زمان، دنيا مانند زمان لوط خواهد بود كه مردم غرق كارهای روزانهشان بودند؛ میخوردند و مینوشيدند؛ خريد و فروش میكردند؛ میكاشتند و میساختند،29 تا صبح روزی كه لوط از شهر سدوم بيرون آمد و آتش و گوگرد از آسمان باريد و همه چيز را از بين برد.30 بلی، به هنگام بازگشت من، اوضاع دنيا به همين صورت خواهد بود!31 «در آن روز، كسانی كه بيرون خانه باشند برای بردن اموالشان به خانه باز نگردند؛ و آنانی كه در صحرا هستند، به شهر باز نگردند.32 به خاطر بياوريد بر سر زن لوط چه آمد!33 هر كه بكوشد جان خود را حفظ كند، آن را از دست خواهد داد؛ اما هر كه از جان خود بگذرد، آن را نجات خواهد داد.34 در آن شب، دو نفر كه در يک اتاق خوابيده باشند، يكی به آسمان برده خواهد شد و ديگری خواهد ماند.35 دو زن كه سرگرم كارهای خانه باشند، يكی به آسمان برده شده، ديگری برجای خواهد ماند.36 دو نفر نيز كه در مزرعه كار میكنند، يكی برده شده، و ديگری خواهد ماند.»37 شاگردان از عيسی پرسيدند: «خداوندا، به كجا برده خواهند شد؟» عيسی فرمود: «جايی كه لاشه باشد، لاشخورها در آنجا جمع خواهند شد!»

نوشته‌ء لوقا 17

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Иисус сказал Своим ученикам: – Всегда будет повод для греха, но горе тому, кто толкает людей на грех. (متیٰ 18:6; متیٰ 18:15; متیٰ 18:21; نوشتهء مَرقُس‌ 9:42)2 Для того, кто хотя бы одному из этих малых даст повод ко греху, было бы лучше, если бы ему надели на шею мельничный жернов и бросили в море.3 Поэтому следите за собой! Если твой брат согрешает, упрекни его, и если он раскается, прости его.4 Если даже он согрешит против тебя семь раз в день и семь раз придет к тебе и скажет: «Я каюсь», прости его.5 Апостолы как-то попросили Господа: – Прибавь нам веры!6 Господь ответил: – Если у вас есть вера с горчичное зерно, то вы можете сказать этому тутовому дереву: «Вырвись с корнем и пересади себя в море», и оно вам подчинится.7 Допустим, у кого-то из вас есть слуга, который пашет или пасет овец. Скажете ли вы ему, когда он возвратится с поля: «Заходи, садись[1] и ешь»?8 Нет, вы скорее скажете: «Приготовь для меня ужин, затем подпояшься и прислуживай мне, пока я буду есть и пить, а потом будешь есть и пить сам».9 Благодарит ли хозяин слугу за то, что тот делает, что ему приказано?10 Так и вы, когда сделаете все, что вам было приказано, говорите: «Мы недостойные слуги, мы сделали лишь то, что обязаны были сделать».11 По пути в Иерусалим Иисус проходил вдоль границы между Самарией и Галилеей.12 Когда Он входил в одно селение, Его встретили десять прокаженных. Остановившись неподалеку,13 они громко закричали: – Иисус, Наставник, сжалься над нами!14 Когда Иисус их увидел, Он сказал: – Пойдите и покажитесь священникам. Те пошли и по дороге были исцелены.15 Один из них, как только увидел, что исцелен, возвратился, громко прославляя Бога.16 Он пал к ногам Иисуса и благодарил Его. И этот человек был самарянином.17 – Разве не десять человек были очищены? – спросил Иисус. – Где же остальные девять?18 Почему никто из них, кроме этого чужеземца, не возвратился, чтобы прославить Бога?19 И сказал самарянину: – Встань и иди, твоя вера спасла тебя.20 Однажды фарисеи спросили Иисуса, когда придет Божье Царство. Он ответил: – Божье Царство не придет зримым образом. (متیٰ 24:23)21 Никто не сможет сказать: «Вот, оно здесь» или«Оно там», потому что Божье Царство среди вас.22 Потом Он сказал ученикам: – Придет такое время, когда вы захотите увидеть хотя бы один из дней Сына Человеческого, но не увидите.23 Вам будут говорить: «Вон, Он там» или«Вот, Он здесь», но вы не бегите смотреть.24 Потому что, как молния, сверкнув, освещает небо от края и до края, так будет и Сын Человеческий в День, когда Он придет.25 Но прежде Ему предстоит вытерпеть много страданий и быть отвергнутым этим поколением.26 Но как было во дни Ноя, так будет и во дни Сына Человеческого.27 Люди ели, пили, женились и выходили замуж до того дня, когда Ной вошел в ковчег. Потом пришел потоп и всех их уничтожил.28 То же самое было и в дни Лота. Люди ели и пили, покупали и продавали, сажали и строили.29 Но в день, когда Лот покинул Содом, с неба пролились дождем огонь и сера и всех их уничтожили.30 Так же будет и в День, когда явится Сын Человеческий.31 В тот День, если кто-то окажется на крыше, а его вещи – в доме, пусть он не спускается вниз за вещами. И кто в поле, пусть уже не возвращается.32 Помните жену Лота![2] (پيدايش 19:23)33 Кто пытается сохранить свою жизнь, тот потеряет ее, и кто потеряет свою жизнь за Меня, тот сохранит ее.34 Говорю вам, что в ту ночь двое будут на одной постели, и один будет взят, а другой оставлен[3].35 Две женщины будут вместе молоть зерно, и одна будет взята, а другая оставлена.36 И будут два человека в поле, и один будет взят, а другой оставлен[4].37 – Где, Господи? – спросили они. Иисус ответил: – Где труп, туда соберутся и стервятники.