نوشته‌ ء يوحنا 17

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

از Biblica
1 وقتی عيسی سخنان خود را به پايان رساند، به سوی آسمان نگاه كرد و گفت: «پدر، وقت موعود فرا رسيده است. بزرگی و جلال پسرت را آشكار كن تا او نيز جلال و بزرگی را به تو بازگرداند.2 زيرا تو اختيار زندگی تمام مردم دنيا را به دست او سپردهای؛ و او به آن عدهای كه به او عطا كردهای، زندگی جاويد میبخشد.3 و زندگی جاويد از اين راه به دست میآيد كه تو را كه خدای واقعی و بینظير هستی و عيسی مسيح را كه به اين جهان فرستادهای، بشناسند.4 «بر روی زمين آنچه را كه به من محول كرده بودی، انجام دادم تا باعث بزرگی و جلال تو شوم.5 و حال، ای پدر كه در حضورت ايستادهام، بزرگی و جلال مرا آشكار كن، همان بزرگی و جلالی كه پيش از آفرينش جهان نزد تو داشتم.6 «من تو را به اين شاگردان شناساندم. ايشان در دنيا بودند و تو ايشان را به من بخشيدی. در واقع هميشه از آن تو بودند و تو ايشان را به من دادی؛ و هر چه به ايشان گفتم اطاعت كردند.7 حال، میدانند كه هر چه من دارم، هديهٔ توست.8 هر دستوری به من دادی، به ايشان دادم و ايشان قبول كردند و دانستند كه من از نزد تو به اين جهان آمدهام و ايمان دارند كه تو مرا فرستادهای.9 «من برای مردم دنيا دعا نمیكنم بلكه برای اين شاگردان دعا میكنم كه به دست من سپردهای، چون از آن تو هستند.10 هر چه از آن من باشد متعلق به تو نيز هست، و هر چه از آن تو باشد متعلق به من هم میباشد. از اين جهت، ايشان باعث افتخار و سربلندی منند.11 بزودی من اين جهان را گذاشته، نزد تو خواهم آمد، ولی ايشان همين جا میمانند. پس ای پدر مقدس، اين شاگردان را كه به دست من سپردهای، با توجهات پدرانهات حفظ فرما تا مانند من و تو با هم يكی باشند و هيچيک از ايشان از دست نرود.12 تا وقتی كه در اين دنيا بودم، با قدرت تو از ايشان خوب مواظبت كردم و تمام كسانی را كه به من سپردی، حفظ نمودم به طوری كه هيچكدام از دست نرفت، مگر آن پسر جهنمی كه كتاب آسمانی دربارهٔ او پيشگويی كرده بود.13 «و حال، نزد تو میآيم. تا وقتی كه با آنان بودم، چيزهای بسيار به ايشان گفتم تا از خوشی من لبريز باشند.14 احكام تو را به ايشان دادم. دنيا از آنان نفرت دارد، زيرا آنان به اين دنيا تعلق ندارند، چنانكه من ندارم.15 نمیخواهم كه ايشان را از دنيا ببری، بلكه میخواهم آنان را از قدرت شيطان حفظ كنی.16 ايشان نيز مانند من از اين دنيا نيستند.17 كلام راستی خود را به آنان بياموز تا پاک و مقدس شوند.18 همانطور كه تو مرا به اين جهان فرستادی، من نيز ايشان را به ميان مردم میفرستم.19 من خود را وقف آنان كردهام تا در راستی و پاكی رشد كنند.20 «من فقط برای اين شاگردان دعا نمیكنم؛ برای ايمانداران آينده نيز دعا میكنم كه بهوسیلهٔ شهادت ايشان به من ايمان خواهند آورد.21 برای تکتک ايشان دعا میكنم تا همه با هم يكدل و يكرأی باشند، همانطور كه ای پدر، من و تو با هم يكی هستيم؛ تا همچنانكه تو در منی، و من در تو ايشان نيز با ما يک باشند، تا از اين راه مردم جهان ايمان آورند كه تو مرا فرستادهای.22 «جلالی را كه به من بخشيدی به ايشان دادهام، تا آنان نيز مانند ما يكی گردند.23 من در ايشان و تو در من، تا به اين ترتيب ايشان نيز به تمام معنا با هم يكی باشند، و مردم دنيا بدانند كه تو مرا فرستادهای و بفهمند كه ايشان را دوست داری، به همان اندازه كه مرا دوست داری.24 پدر، میخواهم همهٔ آنانی كه به من ايمان میآورند، در آينده با من باشند تا از نزديک بزرگی و جلال مرا ببينند. تو به من جلال دادی، چون حتی پيش از آفرينش جهان مرا دوست میداشتی.25 «ای پدر خوب و مهربان، مردم جهان تو را نمیشناسند ولی من تو را میشناسم و اين شاگردان میدانند كه تو مرا فرستادهای.26 من تو را به ايشان شناساندم و باز هم خواهم شناسانيد تا آن محبت بیپايانی كه تو نسبت به من داری در ايشان بوجود آيد و من نيز در ايشان باشم.»

نوشته‌ ء يوحنا 17

Новый Русский Перевод

از Biblica
1 Закончив говорить, Иисус поднял глаза к небу и сказал: – Отец, настало время. Прославь Твоего Сына, чтобы Сын мог прославить Тебя.2 Ты дал Ему власть над всеми, чтобы Он мог давать вечную жизнь всем тем, кого Ты дал Ему.3 Ведь вечная жизнь состоит в познании Тебя, единственного истинного Бога, и Иисуса Христа, Которого Ты послал.4 Я прославил Тебя на земле, совершив работу, которую Ты Мне поручил.5 И сейчас, Отец, прославь Меня у Тебя Самого той славой, которую Я имел у Тебя еще до начала существования мира.6 – Я открыл Твое имя[1] тем, кого Ты взял из мира и дал Мне. Они были Твоими, и Ты дал их Мне, и они соблюдали слово Твое.7 Теперь они поняли, что все, что Ты дал Мне, исходит от Тебя,8 потому что слова, которые Ты дал Мне, Я передал им. Они приняли их и действительно поняли, что Я от Тебя пришел, и поверили, что Ты послал Меня.9 Я молюсь о них. Молюсь не обо всем мире, но о тех, кого Ты дал Мне, потому что они принадлежат Тебе,10 так как все, что Я имею, принадлежит Тебе, и все Твое принадлежит Мне. В них Я был прославлен.11 Я уже больше не в мире, но они в мире, а Я иду к Тебе. Святой Отец, сохрани их во имя Твое – имя, которое Ты дал Мне, – чтобы они были одно, как и Мы с Тобой одно.12 Пока Я был с ними, Я Сам хранил их во имя Твое, которое Ты дал Мне. Я охранял их, и никто из них не погиб, кроме осужденного на погибель[2], чтобы исполнилось Писание.13 Сейчас Я возвращаюсь к Тебе, но пока Я еще в мире, Я говорю это, чтобы они познали Мою радость сполна.14 Я дал им слово Твое, и мир ненавидит их, потому что они не от мира, как и Я не от этого мира.15 Я молюсь не о том, чтобы Ты взял их из мира, но чтобы Ты сохранил их от зла[3].16 Ведь они не принадлежат миру, как и Я не принадлежу ему.17 Освяти их Твоей истиной: Твое слово есть истина.18 Как Ты послал Меня в мир, так и Я посылаю их в мир.19 Я Тебе посвящаю Себя ради них, чтобы и они истиной были освящены.20 – Я молюсь не только о них, но и о тех, кто поверит в Меня по их слову,21 чтобы все они были одно. Как Ты, Отец, во Мне и Я в Тебе, пусть и они будут в Нас, чтобы мир поверил, что Ты послал Меня.22 Я наделил их славой, которую Ты дал Мне, чтобы они были одно, как и Мы с Тобой одно:23 Я в них, а Ты – во Мне. Пусть же они будут в совершенном единстве, чтобы мир узнал, что Ты послал Меня и что Ты полюбил их, как и Меня.24 Отец, Я хочу, чтобы те, кого Ты дал Мне, были со Мной там, где Я буду. Хочу, чтобы они увидели Мою славу, которую Ты дал Мне, потому что Ты полюбил Меня еще до создания мира.25 Праведный Отец, хотя мир и не знает Тебя, но Я знаю Тебя, и Мои последователи[4] знают, что Ты послал Меня.26 Я открыл им Твое имя и еще открою, чтобы та любовь, которой Ты полюбил Меня, была и в них, и чтобы Я был в них.